کی‌یف، اوکراین – در روز چهلمین سالگرد ازدواجش، ورا گولیاوا زندگی و مرگ همسرش را به یاد آورد.
در ماه مارس، یک پهپاد روسی به یک صف نان در شهر اولشکی در جنوب اوکراین سقوط کرد و چندین نفر کشته و زخمی شدند. سرگی گولیاف، راننده بازنشسته 63 ساله، نیز در میان زخمی‌ها بود.
این شهر در منطقه خرسون بیش از چهار سال تحت اشغال بوده و 2000 ساکن باقی‌مانده آن در دو و نیم سال گذشته بدون برق، آب جاری، گاز طبیعی یا مراقبت‌های بهداشتی زندگی کرده‌اند.
گولیاواها که در سال 1985 در یک عروسی با یکدیگر آشنا شده بودند، در یک خانه کوچک که خودشان ساخته بودند زندگی می‌کردند. آنها حتی پس از فرار فرزندانشان به مناطق تحت کنترل کی‌یف، تمایلی به ترک آنجا نداشتند.
آنها یک ارکیده، یک باغچه سبزیجات، پنج مرغ، یک چاه آب و یک ژنراتور برق داشتند که با گازی که به قیمت گزاف از دلالان می‌خریدند کار می‌کرد.
“تقریباً هرگز خانه را ترک نمی‌کردم،” ورا گولیاوا، معلم بازنشسته 64 ساله، به الجزیره گفت. “همسر گاهی اوقات برای خرید نان بیرون می‌رفت.”
حمله به صف نان باعث ایجاد زخم‌های عمیق در سر او شد. او سعی کرد او را به بیمارستانی در 80 کیلومتری (50 مایلی) شهر اسکاادوفسک ببرد، اما ناموفق بود زیرا آمبولانس بر روی یک مین در جاده برخورد کرد.
چند روز بعد، تلاش دوم موفقیت‌آمیز بود – اما گولیاف در بیمارستان درگذشت.
او جسد او را پس گرفت، آن را سوزاند و با خاکستر او به خانه بازگشت.
اکنون، او با دختر عروس و دو نوه خود در غرب اوکراین زندگی می‌کند در حالی که پسرش با نیروهای روسی می‌جنگد.
گولیاوا تمام عکس‌های خانوادگی، دوستان و همسایگان خود را پشت سر گذاشت – چندین نفر از آنها از آن زمان فوت کرده‌اند.
“مردم تمام غذایی را که ذخیره کرده بودند خوردند. مردم گرسنه هستند،” گولیاوا درباره کمبود غذا در این شهر گفت.
پس از چهار دهه تدریس در مدرسه ابتدایی که خودش در آن تحصیل کرده بود، او هنوز نمی‌تواند درک کند “چگونه مردم می‌توانند آدم بکشند”.
برخی از ساکنان با آنچه که کشت کرده‌اند، ذخیره کرده‌اند یا در آپارتمان‌ها یا خانه‌های متروکه پیدا کرده‌اند زنده می‌مانند. برخی دیگر سعی می‌کنند به نزدیکترین فروشگاه مواد غذایی در روستای رادنسک، 20 کیلومتری (12.4 مایلی) دورتر بروند تا غذا بخرند.
اما برخی دیگر هرگز باز نمی‌گردند.
یک ساکن که از شهر فرار کرده اما با برخی از ساکنان در تماس است به الجزیره گفت که مردم توسط پهپادهای روسی یا مین‌ها کشته شده‌اند. اجساد رها شده در فضای باز توسط سگ‌های ولگرد خورده می‌شوند.
تنها در روز پنجشنبه، چهار نفر کشته شدند. در حالی که سعی می‌کردند به رادنسک برسند، دو نفر کشته و دو نفر زخمی شدند و با چرخ دستی و دوچرخه به عقب بازگردانده شدند.
“انتخابی که روسیه هر روز به ساکنان غیرنظامی ارائه می‌دهد – بمانید و از گرسنگی بمیرید، یا بروید و خطر انفجار مین را بپذیرید،” دمیترو لوبینتس، کمیسری حقوق بشر اوکراین، روز شنبه در تلگرام نوشت.
مقامات اروپایی گفتند که وضعیت در اولشکی ثابت می‌کند که کی‌یف نباید به خواسته‌های مسکو برای واگذاری سرزمین‌های خود تن دهد.
“وقتی کسی می‌گوید: ‘چرا این مناطق را رها نمی‌کنند؟’ به نظر خیلی ساده می‌آید. درست است؟ اما در واقعیت، این در مورد افرادی است که در این مناطق رنج می‌برند،” کایا کالاس، مسئول عالی اتحادیه اروپا برای امور خارجه و سیاست امنیتی، در 28 سپتامبر گفت.
مسکو که در طول جنگ از هدف قرار دادن غیرنظامیان انکار کرده است، به بحران انسانی اعتراف کرده اما آن را به گردن کی‌یف انداخته است.
“در واقع، مشکلاتی در تحویل غذا و دارو وجود دارد [زیرا] رژیم کی‌یف به طور واقعی همه کار می‌کند تا از این تحویل‌ها جلوگیری کند،” سخنگوی کرملین، دیمیتری پسکوف، در 20 سپتامبر ادعا کرد. “پهپادها همیشه در هوا پرواز می‌کنند و مردم را می‌کشند.”
چهره‌های طرفدار روسیه در مناطق اشغالی از ادعاهای او حمایت می‌کنند.
“کسانی که می‌خواستند بروند رفته‌اند. هیچ‌کس اینجا نگه داشته نمی‌شود،” یک زن طرفدار روسیه که یک کانال تلگرامی در مورد زندگی در اولشکی را اداره می‌کند، در 28 سپتامبر نوشت. “متأسفانه، مردم محلی از صحبت کردن جلوی دوربین می‌ترسند” زیرا آنها بستگانی در طرف اوکراینی دارند، او ادعا کرد. “افراد مسن تحت آتش توپخانه اوکراینی زندگی می‌کنند اما از صحبت کردن می‌ترسند.”
ادعاهای او با آنچه که مقامات اوکراینی می‌گویند فاصله زیادی دارد.
‘هیچی نیست’
بیشتر ساکنان اولشکی طبق گفته تتایانا خاساننکو، شهردار اولشکی که به سمت تحت کنترل کی‌یف فرار کرده اما با ساکنان باقی‌مانده در تماس مداوم است، یک بار در روز غذا می‌خورند.
او ساکنان باقی‌مانده را سپر انسانی برای روسیه توصیف کرد.
برخی ماکارونی قدیمی و خشک شده پیدا کرده‌اند تا خود را سیر نگه دارند. برخی آنچه را که در کنار خانه‌های خود پرورش می‌دهند می‌خورند. و برخی به علف هفت‌بند – یک علف آبدار که تقریباً پروتئینی ندارد و می‌توان آن را به صورت خام خورد – روی می‌آورند.
“آرد، گوشت، روغن، شکر، نمک وجود ندارد،” خاساننکو به الجزیره گفت. “هیچی نیست.”
سربازان روسی یک تهدید دائمی در این شهر بدون اداره غیرنظامی هستند، او گفت.
آنها بدون اجازه وارد خانه‌های باقی‌مانده می‌شوند و از ساکنان می‌خواهند که به آنها غذا دهند و الکل پیدا کنند.
“اغلب معتاد هستند،” خاساننکو ادعا کرد. “اما مسلح هستند. آنها تهدید می‌کنند.”
اولشکی حدود 10 کیلومتری (6 مایلی) غرب پایتخت منطقه، خرسون قرار دارد، اما روس‌ها پل 1400 متری (1530 یاردی) بر روی رودخانه دنیپر، یکی از بزرگترین رودخانه‌های اروپا را در نوامبر 2022 هنگام عقب‌نشینی از شهر منفجر کردند.
(الجزیره)
تحویل غذا و دارو خطرناک و پیچیده است.
آخرین تلاش‌ها برای رساندن محموله‌های حیاتی به اولشکی با ماشین با مین و حملات پهپادی متوقف شد.
اوکراین توانسته است چندین تن غذا را با پهپاد پرواز دهد، اما بازیابی آن پیچیده است.
بیشتر بازماندگان خانه‌های آسیب‌دیده در جنگ و ساختمان‌های آپارتمانی خود را ترک کرده و به ساختمان‌هایی نقل مکان کرده‌اند که بیشتر یا کمتر سالم هستند.
و حتی اگر برخی از مردم بتوانند تلفن‌های همراه خود را شارژ کنند و با طرف اوکراینی تماس بگیرند، “مختصات دقیق را نمی‌دهند زیرا می‌ترسند”، خاساننکو گفت.
“زیرا اگر ریزش غذایی وجود داشته باشد، سربازان روسی آنها را به خاطر آن مجازات خواهند کرد،” او گفت.
با اطلاع از سختی‌های روزانه ساکنان باقی‌مانده، کسانی که فرار کرده‌اند با احساس گناه عذاب می‌کشند.
“شما از زندگی هیچ لذتی نمی‌برید وقتی می‌دانید که چنین چیزی در کشور ما در حال رخ دادن است،” گولیوا گفت. “این یک تراژدی بزرگ است.”