واشنگتن، دی سی - اظهارات اخیر جک ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر اینکه حمله به یک عروسی در ایران که منجر به کشته شدن دهها غیرنظامی شد، «یک اتفاق است»، یادآور الگوی طولانی مدت انکار و سپس پذیرش مسئولیت در قبال تلفات غیرنظامیان در طول مداخلات نظامی آمریکا است.
اظهارات ونس، که در یک مصاحبه تلویزیونی مطرح شد، با انتقاد گستردهای مواجه شده است. منتقدان میگویند که این اظهارات نشان دهنده بیاعتنایی به جان انسانها و عدم مسئولیتپذیری در قبال اقدامات نظامی آمریکا است.
با این حال، این اولین باری نیست که آمریکا در قبال تلفات غیرنظامیان در طول جنگها و عملیات نظامی خود چنین واکنشی نشان میدهد. در طول جنگ ویتنام، حادثه مایلای، که در آن سربازان آمریکایی صدها غیرنظامی ویتنامی را کشتند، ابتدا توسط مقامات آمریکایی انکار شد، اما پس از افشای حقیقت، به آرامی پذیرفته شد.
همین الگو در جنگهای افغانستان و عراق نیز تکرار شد. در افغانستان، گزارشهایی از کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای آمریکایی و متحدانش منتشر شد، اما مقامات آمریکایی اغلب این گزارشها را رد میکردند یا آنها را به عنوان «آسیب جانبی» توجیه میکردند. در عراق، تصاویر و ویدیوهایی از کشتار غیرنظامیان توسط سربازان آمریکایی منتشر شد، اما مقامات آمریکایی اغلب این حوادث را به عنوان اقدامات انفرادی سربازان سرکش توجیه میکردند.
در هر یک از این موارد، آمریکا ابتدا نقش خود را انکار کرده و سپس به آرامی آن را پذیرفته است. این الگو نشان دهنده یک مشکل عمیقتر در فرهنگ نظامی و سیاسی آمریکا است: عدم تمایل به پذیرش مسئولیت در قبال تلفات غیرنظامیان و عدم توجه به ارزش جان انسانها.
منتقدان میگویند که اظهارات ونس و الگوی طولانی مدت انکار و سپس پذیرش مسئولیت در قبال تلفات غیرنظامیان، نشان دهنده یک بحران اخلاقی در سیاست خارجی آمریکا است. آنها میگویند که آمریکا باید مسئولیت کامل اقدامات خود را بپذیرد و برای جلوگیری از وقوع حوادث مشابه در آینده تلاش کند.