غزه - چند ماه است که هودا ابولیل مجبور شده است فقط چای و نان را برای صبحانه به پنج دخترش سرو کند. اما این هفته، پس از اینکه اسرائیل اوایل ماه جاری ورود کالا به غزه را محدود کرد، این اتفاق برای این مادر ۳۰ ساله افتاد.
هودا پس از تحمل سه سال جنگ نسل‌کشانه اسرائیل در غزه و محاصره همراه آن که اغلب باعث خالی شدن بخشی از بازارها و غیرقابل‌پرداخت شدن کالاها می‌شود، به تلاش برای تامین یک رژیم غذایی متعادل و مغذی برای فرزندانش - که بین ۱۸ ماه تا ۱۰ سال سن دارند - عادت کرده است.
اما وضعیت فعلی، با کمبود کالاهای تجاری، افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، تامین غذای کافی برای روی میز را برای او دشوارتر کرده است.
«ما بلافاصله تحت تاثیر قرار گرفتیم. نمی‌توانستیم تخم‌مرغ یا شیر پیدا کنیم و پولی برای انبار کردن غذا نداریم»، هودا گفت.
او با دخترانش در چادری در غرب غزه زندگی می‌کند. شوهرش در طول جنگ مجروح شده و دیگر نمی‌تواند کار کند، در حالی که او با پختن نان برای دیگران، کمی پول در می‌آورد.
برخی روزها، خانواده لوبیا کنسروی با دوقا - ترکیبی از ادویه محلی - یا زاتار می‌خورند. در روزهایی که غذا به آسانی در دسترس نیست، مانند این هفته، آنها نان را در چای فرو می‌برند.
بیشترین نگرانی او این است که این وضعیت بدتر چگونه بر سلامت فرزندانش تاثیر بگذارد، به ویژه که او در حال حاضر برای تامین غذای کافی و مغذی برای آنها مشکل دارد.
اسرائیل حمل و نقل کالاهای تجاری به غزه را در ۱۴ اکتبر متوقف کرد و با ایجاد اختلال در تامین غذا و سایر کالاهای ضروری، خانواده‌هایی که در حال حاضر با قیمت‌های بالا دست و پنجه نرم می‌کنند، با کمبود بیشتری مواجه شدند.
این تعلیق در پی اختلاف بر سر درخواست از تجار برای پرداخت ۳۲۲۵ دلار (10000 شکل) برای هر کامیون برای وارد کردن کالا به این منطقه رخ داد.
در ۱۹ اکتبر، اسرائیل اعلام کرد که حمل و نقل تجاری به تدریج از سر گرفته خواهد شد.
بدنه نظامی اسرائیل مسئول هماهنگی کمک و دسترسی تجاری به غزه، COGAT، گفت که تجار گزارش داده‌اند که حماس از این درخواست انصراف داده است. حماس این پرداخت را یک کمک داوطلبانه به صندوقی برای حمایت از افراد آسیب‌دیده از جنگ توصیف کرد.
این اختلال در حالی رخ می‌دهد که کمک‌های بشردوستانه نیز کاهش می‌یابد. در ۱۹ اکتبر، برنامه جهانی غذا (WFP) سازمان ملل متحد اعلام کرد که کمبود بودجه مجبور کرده است کمک‌های غذایی خود را در غزه کاهش دهد.
این برنامه تعداد افرادی را که از سپتامبر ۱.۶ میلیون نفر به ۱.۱ میلیون نفر در اکتبر حمایت می‌کند، کاهش داده است.
همچنین سهمیه غذا را به نصف کاهش داده است، به طوری که خانواده‌ها به جای دو بسته، یک بسته غذایی و یک کیسه آرد کمتر دریافت می‌کنند. تعداد وعده‌های غذایی گرمی که WFP روزانه ارائه می‌دهد نیز از ۲۵۰ هزار به ۱۵۰ هزار کاهش یافته است.
WFP گفت که حدود ۱.۴ میلیون نفر در غزه، یعنی تقریباً دو سوم جمعیت، با ناامنی غذایی حاد در سطح بحران یا بدتر مواجه هستند.
قحطی در غزه در اوت ۲۰۲۵ اعلام شد. گروه طبقه‌بندی فاز امنیت غذایی یکپارچه که مورد حمایت سازمان ملل است، در دسامبر همان سال اعلام کرد که پس از آغاز آتش‌بس در غزه، این وضعیت رو به زوال رفته است.
خانواده‌های فلسطینی آواره در غزه از افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش کمک‌ها و تاثیر آن بر سلامت و تغذیه فرزندانشان می‌ترسند [Abdelhakim Abu Riash/Al Jazeera]خانواده‌ها برای تامین غذاهای مغذی تلاش می‌کنند
برای هودا، این بحران به این معناست که دیگر نمی‌تواند بسیاری از غذاهایی را که دخترانش برای یک رژیم غذایی متعادل و مغذی نیاز دارند، بخرد.
تخم‌مرغ‌ها گران شده‌اند. یک فروشنده اخیراً به او ۱۹.۴۰ دلار برای یک سینی تخم‌مرغ گفته است. او همچنین گفت که به نظر می‌رسد برخی از فروشگاه‌ها موجودی خود را نگه می‌دارند.
سبزیجات تازه نیز تهیه آن دشوار شده است. وقتی به بازار می‌رود، که معمولاً حدود یک بار در هفته این کار را انجام می‌دهد، فقط مقدار کمی می‌خرد.
«پیاز حدود ۳.۲۵ دلار برای هر کیلوگرم هزینه دارد، در حالی که گوجه‌فرنگی بین ۳.۲۵ تا ۴.۸۵ دلار برای هر کیلوگرم [$۳.۲۵ و $۴.۸۵] هزینه دارد»، او گفت.
اکثریت قریب به اتفاق جمعیت غزه به دلیل جنگ اسرائیل و محدودیت‌های آن در بازسازی زیرساخت‌ها و اقتصاد این منطقه، بیکار هستند.
کمبود غذا در حال حاضر بر سلامت کودکان هودا تاثیر گذاشته است. او می‌گوید که آنها در تمرکز مشکل دارند و اغلب سرگیجه و خستگی می‌کنند.
سلامت دختر بزرگش، سلما، آنقدر بد شده است که او در بیمارستان الرانتیسی در غزه تحت مراقبت‌های بعدی قرار گرفته است، جایی که یک پزشک به هودا توصیه کرد رژیم غذایی دخترش را بهبود بخشد.
«ما در سه سال گذشته سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم»، او گفت. «من نگرانم که اگر نتوانم غذای کافی و مغذی برای آنها فراهم کنم، دخترانم بیمار شوند.»
ریدا سوبو می‌گوید خانواده‌اش ماه‌هاست که به آشپزخانه‌های اجتماعی تکیه کرده است، در حالی که فرزندانش بدون شیر، گوشت، تخم‌مرغ و پنیر مانده‌اند [Abdelhakim Abu Riash/Al Jazeera]ترس از سوءتغذیه
ریدا سوبو، ۴۰ ساله، برای ۹ عضو خانواده‌اش، تامین غذا به معنای این است که فرزندانش ماه‌هاست که از برخی از غذاهایی که برای سالم ماندن به آنها نیاز دارند، محروم شده‌اند.
مادر آواره، که در اصل از بیت لاهیا در شمال غزه بود اما اکنون در غزه زندگی می‌کند، گفت که خانواده‌اش حتی قبل از آخرین اختلال در تامین کالا، به آشپزخانه‌های اجتماعی، که به طور محلی به آن تکیه گفته می‌شود، وابسته بوده است.
«وقتی آشپزخانه‌ای غذا داشته باشد، از آن غذا می‌خوریم»، او گفت.
فرزندانش معمولاً چای را برای صبحانه می‌خورند و برای ناهار از یک آشپزخانه اجتماعی غذا می‌خورند. در عصر، گاهی اوقات فلافل، برنج یا عدس می‌خورند. اما شیر، گوشت، تخم‌مرغ و پنیر حدود هشت ماه است که از رژیم غذایی آنها حذف شده است. او آخرین بار حدود یک ماه پیش سبزیجات خرید.
«من کالاهای باکیفیت نمی‌خرم. من فقط آنچه را که نیاز داریم و می‌توانیم آن را پرداخت کنیم، می‌خرم»، سوبو گفت.
تجربه او بازتاب‌دهنده نگرانی‌های گسترده در مورد تغذیه کودکان در سراسر غزه است.
طبق گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA)، بیش از ۲۸۰۰ کودک در سپتامبر برای درمان سوءتغذیه پذیرش شده‌اند، از جمله بیش از ۳۶۰ کودک با سوءتغذیه حاد شدید.
در گزارشی که در ۱۹ اکتبر منتشر شد، OCHA همچنین گفت که حدود ۳۰۰۰ کودک بین ۶ ماه تا ۵ سال هر ماه برای درمان سوءتغذیه پذیرش می‌شوند.
یک نظرسنجی تغذیه که توسط یونیسف حمایت می‌شود و در ماه آگوست منتشر شد، نشان داد که ۱۲.۲ درصد از کودکان زیر پنج سال در مناطقی که محققان به آنها دسترسی داشتند، دچار سوءتغذیه هستند، که نشان‌دهنده رشد ضعیف ناشی از مشکلات طولانی‌مدت تغذیه‌ای و بهداشتی است.
دکتر محمد البراعی، متخصص اطفال و تغذیه در غزه، هشدار داد که محدودیت‌های طولانی‌مدت در تامین کالا به غزه می‌تواند منجر به افزایش بیشتر سوءتغذیه کودکان شود، زیرا کودکان در حال حاضر غذاهای متعادل مورد نیاز برای رشد و بهبودی را از دست می‌دهند.
با وجود بهبودهایی پس از دوره‌های قحطی قبلی، بیمارستان‌ها همچنان به کودکانی با سوءتغذیه متوسط و شدید مراجعه می‌کنند. موارد محدود به کودکان زیر پنج سال نیست، و کودکان بزرگتر، از جمله بین ۵ تا ۱۷ سال نیز تحت تاثیر قرار گرفته‌اند.
البراعی گفت که برخی از کودکان به سوءتغذیه شدید همراه با ورم در پاها مبتلا شده‌اند، که وضعیتی است که با کمبود شدید پروتئین مرتبط است. او این موارد را به خانواده‌هایی مرتبط می‌داند که با کربوهیدرات به تنهایی زنده می‌مانند، زیرا نمی‌توانند غذای مغذی‌تری را بخرند.
«حتی زمانی که گذرگاه‌ها باز بودند و غذا وارد می‌شد، هنوز این موارد را می‌دیدیم. کودکان در یک یا دو ماه بهبودی از سوءتغذیه پیدا نمی‌کنند. برخی از موارد برای بهبودی به سه تا شش ماه نیاز دارند»، او گفت. «اگر این وضعیت ادامه یابد، انتظار داریم موارد بیشتری از سوءتغذیه را ببینیم.»
برای ریادا، پیامدها در زندگی روزمره فرزندانش قابل مشاهده است. او می‌گوید که آنها ضعیف و خسته شده‌اند و او نگران این است که چند ماه غذا ناکافی چه معنایی برای سلامت آنها خواهد داشت.
«آنها تمام روز را می‌خوابند. وقتی از یکی از آنها می‌خواهم یک ظرف آب را حمل کند، ممکن است بتواند یک بار این کار را انجام دهد، اما نمی‌تواند بار دوم این کار را انجام دهد»، او گفت. «من برای او متاسفم و از خودم می‌پرسم: آیا او تغذیه مناسبی دارد؟ آیا او مانند سایر کودکان غذا می‌خورد؟»
این خانواده منبع درآمد قابل اعتمادی ندارد، ریادا گفت. او همچنین گفت که منطقه محل سکونت آنها به عنوان یک اردوگاه رسمی شناخته نمی‌شود و به همین دلیل، از همان کوپن‌های کمک و لوازم بهداشتی که برخی از اردوگاه‌های دیگر دریافت می‌کنند، برخوردار نیست.
مانند بسیاری از والدین در غزه، او برای تامین نیازهای اساسی خانواده‌اش با هر غذایی که بتواند پیدا کند و بخرد، تلاش می‌کند.
«امیدوارم کسی به ما کمک کند و در این شرایط دشوار در کنار ما باشد»، ریادا گفت. «امیدوارم جنگ تمام شود، اوضاع بهبود یابد و گذرگاه‌ها باز شوند تا قیمت‌ها کاهش یابد.»
نوشته شده توسط: مرام حمید