این هفته تلاش کردم به طور غیرقانونی وارد نوار غزه شوم، همراه با دو نماینده پارلمانی دیگر بریتانیایی و یک گروه بین‌المللی از ناظران. ما همه بازجویی و بازداشت شدیم توسط نیروهای اسرائیلی به مدت نزدیک به هشت ساعت و در نهایت از ورود به مرز منع شدیم.
تجربه ناخوشایند ما در مقایسه با تجربه روزانه فلسطینی‌هایی که تحت اشغال زندگی می‌کنند، ناچیز است. سال پس از سال، دهه پس از دهه، فلسطینی‌ها نه تنها با ناخوشایندی مواجه شده‌اند بلکه با تلاشی سیستماتیک برای از بین بردن وجودشان روبه‌رو شده‌اند. ما جنایت نسل‌کشی را در شدیدترین شکل آن در غزه دیده‌ایم. اما در نوار غزه ما شاهد یک فرآیند کندتر از پاکسازی قومی هستیم که توسط نیروهای اسرائیلی و ملایای ساکنان انجام می‌شود.
و این بدتر هم می‌شود. وزیر مالی اسرائیل، بزالل اسموتریچ، ماه گذشته درخواست کرد که اسرائیل در نوار غزه همان کاری را انجام دهد که در غزه انجام داده‌ایم. و بنابراین ما برای روشن کردن جنایت‌های اسرائیل آمدیم، از جمله حملات وحشیانه به چایچین‌دهندگان که به دنبال محروم کردن فلسطینی‌ها از امرار معاشی است که آن‌ها را نگه می‌دارد.
همچنان که رنج ویرانگر وارد شده بر فلسطینی‌ها بیشتر می‌شود، اسرائیل به تلاش برای جلوگیری از حضور جهان در اینجا می‌پردازد. در ۱۸ ماه گذشته، دو گروه از نمایندگان بریتانیایی از ورود بازداشته شده‌اند. در سه سال گذشته، اسرائیل بیش از ۲۰۰ خبرنگار فلسطینی را کشته است، با شواهد بسیاری که نشان می‌دهد هدف قرار دادن مستقیم. در عملیات حلبین هفته گذشته، نیروهای اسرائیلی گاز اشک‌آور بر خبرنگارانی که تلاش می‌کردند از تخریب خانه‌های فلسطینیان فیلمبرداری کنند، استفاده کردند. پیام واضح است: جهان نباید ببیند که چه رخ می‌دهد.
یک لحظه کلیدی
بازدید ما، که توسط Global Justice Now سازماندهی شده بود، در زمان حساسی برگزار شد، دقیقاً قبل از انتخابات اسرائیل و کمی پس از اعلام بریتانیا در مورد اعمال محدودیت‌های جدید بر ساکنان غیرقانونی نوار غزه. انتخابات هنوز نتیجه واضحی نداشته است و نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو ممکن است از دفتر خود کنار رود. امیدواریم نتانیاهو - مردی که جنایت‌های جنگی وحشتناکی مرتکب شده است - از دفتر خود کنار برود و برای جنایت‌های نسل‌کشی‌ای که مرتکب شده است پاسخ دهد.
اما متاسفانه، ما دلیلی نداریم که باور کنیم این پایان رنج فلسطینی‌ها خواهد بود. این نه تنها یک "مشکل نتانیاهو" است. هیچ چیزی که توسط مخالفان اسرائیل ارائه شده نشان‌دهنده تغییر مسیر در مورد فلسطین نیست.
مگر اینکه ما اقدام کنیم. ما تغییر مسیر اخیر وزیر امور خارجه بریتانیا، اد مایلبرد را در هفته‌های اخیر استقبال کرده‌ایم. اما برای دیدن تغییر واقعی در خاورمیانه، بریتانیا باید حالا وعده‌های خود را عملی کند و کلمات گرم خود را به عمل تبدیل کند.
نیاز به اقدام فوری
اعلام بریتانیا در مورد اعمال محدودیت‌ها مهم است. اما محدودیت‌ها باید به سرعت اجرا شوند؛ ما نمی‌توانیم شش ماه منتظر بمانیم.
سه اولویت وجود دارد.
اولین، بسته محدودیت‌های وزیر امور خارجه باید به گسترده‌ترین شکل ممکن اجرا شود. مشکل اصلی نه تنها مربوط به ساکنان عصبانی است. این سیاست دولت است. دولت اسرائیل از ملایای ساکنان برای انجام حملات وحشیانه به فلسطینی‌ها و زمین آن‌ها استفاده کرده است. بنابراین دولت باید تحت محدودیت‌ها قرار گیرد.
علاوه بر این، متوقف کردن ساخت ساکنان جدید کافی نیست. ما باید اقتصاد ساکنان را غیرقابل سودآوری کنیم و دهه‌ها از آپارتاید را پس بگیریم. ما فرصت کافی برای این کار داریم. متن مقررات محدودیت‌های بریتانیا نشان می‌دهد که دولت می‌تواند شرکت‌هایی را که از ساکنان غیرقانونی سود می‌برند، تحت محدودیت قرار دهد. ما باید این کار را انجام دهیم. و در حالی که توجه به شرکت‌هایی که برای قراردادهای ساکنان E1 معرفی می‌شوند، جلب شده است، ما همچنین نیاز به محدودیت‌های هدفمند برای سازمان‌هایی که به حفظ ساکنان غیرقانونی موجود کمک می‌کنند، داریم. این شامل شرکت‌هایی است که مالیات، بیمه و فناوری‌های نظارتی برای ساکنان و زیرساخت‌های اطراف آن‌ها ارائه می‌دهند.
دوم، اگرچه دولت تأیید کرده است که تمام فروش سلاح‌هایی که به اشغال کمک می‌کنند، متوقف خواهد شد، اما اجزای F-35 هنوز به اسرائیل می‌رسند و به نگه داشتن هواپیماهای آن‌ها در آسمان غزه و نوار غزه کمک می‌کنند. مجوزهای سلاح برای هواپیماهایی که به آموزش نیروهایی که نظارت بر اشغال را برعهده دارند، کمک می‌کنند، همچنان ادامه دارد. این شکاف‌ها باید بسته شوند. بیایید صادق باشیم – ما نباید سلاح به ارتشی که هم جنایت نسل‌کشی و هم آپارتاید را مرتکب می‌شود، بفروشیم.
در نهایت، ما نمی‌توانیم غزه را فراموش کنیم. تغییرات دولت در مقررات محدودیت‌های حقوق بشری جهانی قدرت آن را برای مجازات عوامل مربوط به مسدود کردن کمک‌های انسانی به دست می‌آورد. با توجه به اینکه فلسطینی‌های غزه در زمستان این سال با بیماری و گرسنگی مواجه هستند، دولت باید سریع اقدام کند. این نه تنها مربوط به فردی است که کامیون‌ها را مسدود می‌کند؛ این سیاست دولت است و وزرای اسرائیل باید برای آن مجازات شوند.
و این فراتر از کمک‌های اضطراری است که تنها فلسطینی‌ها را در لبه گرسنگی نگه می‌دارد. غزه باید بازسازی شود و برای این کار محاصره باید پایان یابد. تا زمانی که این کار انجام شود، باید بسته کامل‌تری از محدودیت‌ها اعمال شود.
یک بسته محدودیت‌های گسترده و جامع با قوانین بین‌المللی در تطابق کامل است. در واقع، این از سوی بریتانیا لازم است. دادگاه بین‌المللی دادگاه‌های جنایی دستور داده که همه کشورها باید اقدامات لازم را برای پایان دادن به کمک به اشغال غیرقانونی اسرائیل در سرزمین فلسطینی‌ها انجام دهند، از جمله پایان دادن به تجارت و سرمایه‌گذاری‌هایی که به حفظ اشغال کمک می‌کنند.
انگیزه برای اقدام قوی‌تر و سریع‌تر واضح است. اسرائیل در حال تلاش برای قطع ارتباط فلسطینی‌ها با بقیه جهان است. اما ما باید از همه ابزارهای قدرت خود برای مجبور کردن آن به تغییر مسیر استفاده کنیم.
نظرهای بیان شده در این مقاله نظر نویسنده است و لزوماً反映 Al Jazeera’s editorial stance.
توسط: کلایو لوئیس