مسعود پل‌مه، دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی، در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره انتظار مصون ماندن بندر چابهار از حملات نظامی به دلیل سرمایه‌گذاری هند در این بندر در حالیکه در جنگ ۴٠ روزه شاهد حملات به بندر چابهار بودیم، اظهار داشت: در بررسی این موضوع باید از معیارهای انسانی و عقلانی استفاده کنیم و به عملکرد دولت شیطان صفت آمریکا در چند دهه گذشته توجه داشته باشیم. کشوری که مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های مرتبط با اقدامات انسان‌دوستانه را مورد اصابت قرار می‌دهد و تخریب می‌کند، نمی‌تواند طرفی باشد که از آن انتظار رفتار متفاوتی داشته باشیم.
وی با اشاره به معافیت بندر چابهار از برخی محدودیت‌های تحریمی افزود: بندر چابهار در شرایط تحریمی، به دلیل نقش آن در پشتیبانی از اقتصاد افغانستان و انتقال محموله‌های بشر دوستانه از برخی محدودیت‌ها مستثنا شد؛ اما این معافیت به معنای آن نبود که چابهار به‌طور عمومی از تحریم‌های مرتبط با اقتصاد ایران خارج شده یا به بندری برای پشتیبانی از تمام فعالیت‌های صادراتی و وارداتی کشور تبدیل شود و موضوع اصلی همان تسهیل حمل بارهای بشردوستانه به افغانستان بود.
پل‌مه ادامه داد: با این وجود، در موارد مختلف شاهد بوده‌ایم که حتی نیروهای حافظ صلح سازمان ملل نیز از آسیب‌های ناشی از اقدامات نظامی آمریکا در امان نبوده‌اند. بنابراین، اینکه تصور کنیم صرفاً به دلیل حضور یا سرمایه‌گذاری یک شرکت هندی، بندری مانند چابهار از اصابت‌های نظامی مصون بماند، چندان منطقی نیست.
دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی با اشاره به احتمال نقش‌آفرینی دولت هند برای حفظ سرمایه‌گذاری خود در بندر چابهار تصریح کرد: البته می‌توان امیدوار بود که دولت هند برای حفظ سرمایه‌گذاری خود در این بندر وارد مذاکره شود و تلاش کند شرایطی فراهم شود که این سرمایه‌گذاری از آسیب در امان بماند؛ اما واقعیت این است که سرمایه‌گذاری انجام‌شده در چابهار به اندازه‌ای نیست که ارزش و اهمیت آن بتواند دولت هند را به تغییر مناسبات و منافع تجاری دیگر خود در حمایت از این بندر وادار کند.
پل‌مه در پاسخ به این پرسش که آیا نیروهای هندی در ایام جنگ از بندر چابهار خارج شده‌اند، گفت: حضور هند در بندر چابهار به این معنا نبوده که تعداد قابل توجهی از کارشناسان و متخصصان هندی به‌صورت مستمر در این بندر مستقر باشند. تعداد بسیار اندکی از نیروهای هندی به‌صورت مقطعی و هر از چندگاهی به چابهار مراجعه می‌کنند.
وی افزود: حتی مدیر بخش مربوط به شرکت هندی که در ایران حضور داشته نیز ایرانی بوده است؛ بنابراین، حضور نیروی انسانی هندی در بندر چابهار به شکلی نبوده که بتوان گفت خروج گسترده نیروهای متخصص یا کارشناسان این کشور در جریان جنگ صورت گرفته است.
گفت‌وگو: مهدیانی