اینترنت 6G با سرعتی ۱۰۰ برابری بیشتر از 5G، هوش مصنوعی و پوشش ماهواره‌ای وارد بازار می‌شود. با ویژگی‌ها و زمان احتمالی عرضه این فناوری آشنا شوید.
تصور کنید جراحی در یک بیمارستان پیشرفته، با استفاده از عینک واقعیت افزوده، عمل حساسی را روی بیماری در هزاران کیلومتر دورتر انجام می‌دهد. هم‌زمان، خودرویی بدون نیاز به راننده از میان ترافیک سنگین عبور می‌کند و دانش‌آموزی در خانه با معلم خود ارتباط برقرار می‌کند؛ به‌گونه‌ای که گویی هر دو در یک کلاس درس حضور دارند.
این تصاویر که تا چند سال پیش بیشتر به فیلم‌های علمی‌تخیلی تعلق داشتند، اکنون به بخشی از چشم‌انداز فناوری‌های آینده تبدیل شده‌اند. توسعه نسل ششم شبکه‌های ارتباطی یا 6G قرار است نه‌تنها سرعت اینترنت را به سطحی بی‌سابقه برساند، بلکه شیوه تعامل انسان با فناوری و دنیای دیجیتال را نیز متحول کند.
جهش چشمگیر سرعت؛ فراتر از اینترنت نسل پنجم
اگر فناوری 5G توانست تحول مهمی در ارتباطات همراه ایجاد کند، نسل ششم شبکه‌های ارتباطی با هدف دستیابی به عملکردی بسیار فراتر از نسل‌های پیشین در حال توسعه است.
بر اساس اهداف پژوهشی و برآوردهای اولیه، سرعت انتقال داده در شبکه‌های 6G ممکن است به حدود یک ترابیت بر ثانیه برسد؛ رقمی که در برخی پیش‌بینی‌ها تا ۱۰۰ برابر سرعت نسل پنجم عنوان شده است.
چنین سرعتی می‌تواند انتقال حجم عظیمی از اطلاعات و دریافت محتوای تصویری با کیفیت بسیار بالا را در زمانی بسیار کوتاه امکان‌پذیر کند.
بااین‌حال، مهم‌ترین ویژگی نسل ششم صرفاً افزایش سرعت نیست. یکی دیگر از اهداف این فناوری، کاهش چشمگیر تأخیر در ارتباطات است. در برخی چشم‌اندازهای پژوهشی، دستیابی به تأخیرهایی در مقیاس میکروثانیه مطرح شده است؛ قابلیتی که می‌تواند برای سامانه‌های حساس به زمان، از تجهیزات پزشکی پیشرفته گرفته تا سامانه‌های ایمنی هوشمند، اهمیت زیادی داشته باشد.
شبکه‌هایی که با هوش مصنوعی مدیریت می‌شوند
یکی از تفاوت‌های اساسی 6G با نسل‌های قبلی، نقش محوری هوش مصنوعی در طراحی و مدیریت شبکه است. در این فناوری، شبکه‌ها قرار است فراتر از انتقال ساده اطلاعات عمل کنند و با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، شرایط محیطی و نیاز کاربران را تحلیل کنند.
به این ترتیب، شبکه می‌تواند منابع ارتباطی و قدرت سیگنال را متناسب با میزان تقاضا تنظیم کند، اختلالات احتمالی را تشخیص دهد و بخشی از مشکلات عملکردی خود را بدون نیاز به دخالت مستقیم انسان برطرف کند.
چنین قابلیتی می‌تواند زمینه توسعه شبکه‌های هوشمندتر، پایدارتر و کارآمدتر را فراهم کند؛ شبکه‌هایی که به‌صورت پویا با شرایط محیطی و نیاز دستگاه‌های متصل سازگار می‌شوند.
پایان مناطق بدون پوشش اینترنت؟
یکی دیگر از اهداف مهم توسعه شبکه‌های نسل ششم، گسترش پوشش ارتباطی به مناطقی است که شبکه‌های زمینی کنونی دسترسی محدودی به آن‌ها دارند.
در معماری پیشنهادی 6G، ادغام شبکه‌های زمینی با سامانه‌های ارتباطی ماهواره‌ای و دیگر شبکه‌های غیرزمینی نقش مهمی خواهد داشت.
این رویکرد می‌تواند امکان برقراری ارتباط در مناطق کوهستانی، اقیانوس‌ها و نقاط دورافتاده را افزایش دهد و شکاف پوشش ارتباطی میان مناطق مختلف جهان را کاهش دهد.
البته تحقق پوشش گسترده و یکپارچه همچنان به توسعه زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری و حل چالش‌های فنی وابسته خواهد بود.
رقابت قدرت‌های فناوری برای تسلط بر 6G
با افزایش اهمیت راهبردی نسل ششم ارتباطات، رقابت جهانی برای توسعه این فناوری نیز شدت گرفته است.
چین، کره جنوبی، ایالات متحده و کشورهای عضو اتحادیه اروپا از مهم‌ترین بازیگران این رقابت به شمار می‌روند و هرکدام تلاش می‌کنند در تحقیقات، تدوین استانداردها و توسعه زیرساخت‌های نسل آینده ارتباطات جایگاه برجسته‌ای به دست آورند.
بر اساس نقشه راه اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، فناوری نسل ششم که با عنوان IMT-2030 نیز شناخته می‌شود، در مسیر تدوین الزامات فنی، استانداردسازی و ارزیابی فناوری‌های پیشنهادی قرار دارد.
انتظار می‌رود نخستین خدمات تجاری مبتنی بر شبکه‌های 6G در حدود سال ۲۰۳۰ (۱۴۰۸ تا ۱۴۰۹ خورشیدی) وارد بازار شوند؛ هرچند زمان دقیق عرضه و میزان دسترسی کاربران در کشورهای مختلف یکسان نخواهد بود.
آغاز عصری تازه در ارتباطات دیجیتال
نسل ششم شبکه‌های ارتباطی را نمی‌توان تنها نسخه‌ای سریع‌تر از اینترنت امروزی دانست. هدف اصلی این فناوری، فراهم‌کردن زیرساختی است که بتواند ارتباط میان انسان‌ها، دستگاه‌ها و محیط پیرامون را هوشمندتر و یکپارچه‌تر کند.
از جراحی از راه دور و خودروهای خودران گرفته تا آموزش فراگیر و سامانه‌های صنعتی هوشمند، فناوری 6G می‌تواند زمینه توسعه کاربردهایی را فراهم کند که به ارتباطات بسیار سریع، پایدار و کم‌تأخیر نیاز دارند.
اگر اهداف فنی این نسل محقق شوند، سال ۲۰۳۰ می‌تواند آغاز مرحله تازه‌ای از تحول دیجیتال باشد؛ دورانی که در آن فاصله میان جهان فیزیکی و دیجیتال بیش از گذشته کاهش خواهد یافت.