چرا انسان‌ها به ربات‌های هوش مصنوعی خود توهین می‌کنند و باید به فکر عذرخواهی باشند؟
این سوال به عنوان هسته اصلی پروژه “جستجوی SmarterChild” قرار دارد که هفته اینک در جشنواره مستند Ji.hlava به عنوان پروژه امیدوارکننده‌ترین پروژه آمریکایی معرفی شد.
Zan Gillies به همراه Lindsey Sitz که روزنامه‌نگار برنده جایزه پولیتزر است، این فیلم آمریکایی-کانادایی را هدایت می‌کنند.
SmarterChild، برای کسانی که آن زمان دو دهه پیش آن را از دست داده‌اند، یکی از ربات‌های چت محبوب اولیه در آمریکای شمالی بود که در دسترس میلیون‌ها خانوار قرار داشت که به AOL، Yahoo و پلتفرم‌های دیگر مشترک شده بودند.
حدود ۳ میلیون نفر با SmarterChild از طریق پیام‌های متنی تعامل داشتند - معمولاً در مکالماتی که به وضوح بی‌نزاکت بود، می‌گوید Gillies.
"ما به سان فرانسیسکو رفتیم و با مردم خیابانی مصاحبه کردیم تا ببینیم آیا آنها SmarterChild را به خاطر می‌آورند و آیا چیزی را که می‌خواستند برای آن عذرخواهی کنند، دارند. یک مرد خاص گفت، 'بله - من به آن ربات خیلی بد بودم.'"
در هسته اصلی فیلم، می‌گوید Gillies، سوال "رابطه ما با هوش مصنوعی چه چیزهایی درباره خودمان نشان می‌دهد؟" قرار دارد.
با این که فناوری چت از اوایل اینترنت به سرعت تکامل یافته است، سوالات اطراف تعاملات ما با آن همچنان یکسان باقی مانده است، می‌گوید Gillies. "ما این چیز نیمه-انسان‌مانده داریم و هنگام ارتباط با آن چه چیزی به مغز ما می‌کند؟ رابطه ما با این چیزها چیست؟ آیا آنها دوست ما هستند؟ آیا آنها مشاور یا دستیار یا عاشق یا هر چیزی هستند؟"
Gillies می‌گوید که سایر تجربیات اولیه ربات‌های چت در سراسر جهان نیز مشابه آن‌هایی در آمریکای شمالی بودند، با این که کاربران در کره و فراتر از آن نیز به پلتفرم‌های متنی با توهین‌ها روی آورده بودند.
"بسیاری از ما این تمایل اولیه را داریم که، آه، به ربات‌ها بد باشیم"، او می‌گوید.
ایده پروژه هنگامی که Gilles و Sitz دو سال پیش فهمیدند که هر دو در زمان جوانی از SmarterChild استفاده کرده‌اند و در واقع هر دو به ربات بداخلاق بودند، شروع به وضوح پیدا کرد.
typically، the early AI software would ask the user’s favorite hobby، and would receive a hostile response like، "Setting things on fire." It then would politely suggest an alternate activity before being told something like، "Setting YOU on fire."
این پاسخ‌ها در واقع کلمات Gillies خود بودند، که پس از پیگیری مخترعان و مهندسان پشت SmarterChild، که مدارک دیجیتالی هر جلسه چت را همچنان دارند، کشف کرد.
مکالمات متنی اغلب از این نوع شروع می‌رفت.
فیلم‌سازان تا کنون مصاحبه‌هایی با اعضای تیم‌های غربی و شرقی که پاسخ‌های زبانی SmarterChild را قبل از فروش به مایکروسافت و تعطیلی آن تهیه کرده بودند، گرفته‌اند.
Gillies می‌گوید که مهندسان در سان فرانسیسکو پس از موفقیت اولیه، از اینکه کاربران چقدر بداخلاق بودند، شگفت‌زده شدند و جلسات اضطراری را برای حل این مسئله برگزار کردند.
آنها تصمیم گرفتند که ویژگی‌ای اضافه کنند که به SmarterChild اجازه دهد زبان بی‌نزاکت را تشخیص دهد و با هشدارها و حتی تا اندازه‌ای نکات چرندی پاسخ دهد. اگر ادامه داد، ربات به مدت موقتی تعطیل می‌شود تا کاربر بابت آن عذرخواهی کند.
Gillies در تحقیق برای مستند خود شگفت‌زده شد که برنامه‌نویسان سیستم ارزیابی برای محاسبه وزن نسبی توهین‌ها ارائه داده‌اند. "فکر می‌کردم این خنده‌دارترین چیز بود"، او می‌گوید.
Gillies و Sitz تا کنون حدود ۱۸۰۰۰ دلار از پلتفرم‌های جمع‌آوری پول آنلاین برای مستند خود جمع‌آوری کرده‌اند که انتظار دارند پنجمین بخش از بودجه نهایی باشد. آنها برنامه دارند که با بیشتری بازیگران و متخصصان در تعاملات انسانی-AT مصاحبه کنند، از جمله یک متخصص معروف در زمینه عذرخواهی که در زمینه حل منازعه کار می‌کند.
آنها همچنین کارآفرین و متخصص ربات‌های چت، Lauren Kunze، CEO شرکت Pandorabots را که تحقیقات گسترده‌ای در مورد بخش‌هایی از مغز انسان که توسط تعاملات AI تحریک می‌شوند انجام داده است، پیگیری کرده‌اند.
او یکی از بازیگران دوربین‌شان است که می‌خواهند در نسخه نهایی شامل شوند، از جمله یک سکانس که ربات SmarterChild بازسازی شده دوباره به مکالمه درمی‌آید.
By: Will Tizard