حدود 66 میلیون سال پیش، سیارک چیکشولوب به زمین برخورد کرد و باعث ایجاد سونامی و پراکنده شدن آوار داغی شد که دایناسورهای غیر پرنده و بسیاری از گونه‌های دیگر را نابود کرد. اما همه چیز پس از این برخورد ویرانگر نبود. این سیارک به شبه جزیره یوکاتان که امروزه تا حدی زیر آب است، برخورد کرد و در اعماق اقیانوس، این برخورد گرمای کافی برای ایجاد یک سیستم هیدروترمال ایجاد کرد که به مدت 8 میلیون سال پابرجا بود و ممکن است محل تجمع حیات بوده است.
هنگامی که محققان در سال 2016 برای نمونه‌برداری در منطقه برخوردی حفاری کردند، انواع سنگ‌هایی را که در نتیجه برخورد سیارک تشکیل شده بودند، مطالعه کردند. این امر بینش بیشتری در مورد آنچه در پی این رویداد فاجعه‌بار در کوتاه‌مدت و بلندمدت رخ داده است، ارائه داد.
برخورد به اندازه کافی شدید بود که باعث تغییر شکل در اعماق زمین شود. اثرات زیرزمینی تا عمق 35 کیلومتری (تقریباً 22 مایل) امتداد داشت و شامل ذوب شدن مقدار زیادی سنگ بود. قرار گرفتن در معرض آب دریا باعث متخلخل شدن آن سنگ شد. با نفوذ آب گرم به منافذ، یک سیستم هیدروترمال تشکیل شد. آب گرمی که به یک منطقه منزوی در اعماق یخ‌زده می‌ریزد، ممکن است میکروارگانیسم‌ها و احتمالاً سایر اشکال حیات را که در غیر این صورت برای بقا تلاش می‌کردند، جذب کند.