در رویداد QuakeCon امسال که در شهر گیلورد تگزاس برگزار شد، جمعی از بنیانگذاران و پیشکسوتان استودیو id Software برای یک نشست یادبود گرد هم آمدند. در این میان، جان کارمک، برنامهنویس افسانهای، فرصتی یافت تا دوباره با اثری که نام او را جاودانه کرد، تجدید دیدار کند.
کارمک در شبکه اجتماعی X نوشت: «من نشستم تا نسخه پورت شده Doom برای کنسول Evercade را امتحان کنم و قبل از اینکه متوجه شوم، به مرحله چهارم رسیده بودم. تازه آنجا بود که فهمیدم جای تمام کارتهای کلیدی را فراموش کردهام.» او در ادامه افزود: «هر کدام از مراحل چهار و پنج حدود ۱۵ دقیقه زمان برد. با گذشت این همه سال، هنوز هم یک بازی عالی است!»
به نظر میرسد که مهارتهای کارمک در بازی خودش کمی دچار زنگزدگی شده است؛ چرا که زمان استاندارد برای اتمام مراحل E1M4 و M5 به ترتیب ۱:۳۰ و ۲:۴۵ دقیقه است. دیدن نحوه تعامل سازندگان با بازیهای خودشان، بهویژه آثار کلاسیکی مانند Doom که دههها از عمرشان میگذرد، همیشه جذاب است.
در حالی که جان رومرو، همکار قدیمی کارمک، همچنان با ساخت بستههای الحاقی نظیر Sigil و تجربه مادهای خلاقانه، با دنیای Doom درگیر است، برخی دیگر از بازیسازان رویکرد متفاوتی دارند. برای مثال، سوِن وینکه، مدیرعامل استودیو Larian، اعتراف کرده که هرگز به سراغ تجربه دوباره بازی Ultima 7 نمیرود؛ زیرا میترسد خاطرات شیرین دهه ۹۰ میلادیاش از این بازی خدشهدار شود.
با این حال، کارمک و بسیاری از طرفداران قدیمی همچنان معتقدند که نسخه اصلی Doom با گذشت سالها، همچنان جایگاه خود را به عنوان یک شاهکار در صنعت بازیهای ویدئویی حفظ کرده است.