علاقه به بازیهای مبتنی بر «حلقه زمانی» (Time Loop) همواره جذابیت خاصی برای گیمرها داشته است. آثاری همچون Outer Wilds یا تجربه تکرار شانزدهم The Legend of Zelda: Majora’s Mask، حس آزادی در کاوش پیامدها و سپس شروع دوباره با دانشی جدید را به خوبی منتقل میکنند. این سبک بازیها که به بازیکن اجازه میدهند استراتژیهای پیچیده و چندلایه را در طول روزهایی که بارها و بارها زندگی میشوند بنا کنند، دقیقاً همان چیزی است که بسیاری از مخاطبان به دنبال آن هستند؛ به ویژه اگر با یک خط داستانی عاشقانه جذاب همراه باشد.
بازی I Was a Teenage Exocolonist تمامی این عناصر را در خود جای داده است. این عنوان علمی-تخیلی که در فضا جریان دارد، فراتر از یک نقشآفرینی ساده است. در این بازی، خاطرات شما به معنای واقعی کلمه به «کارتهای بازی» تبدیل میشوند که در سیستم مبارزات و پیشبرد داستان نقش کلیدی ایفا میکنند.
یکی از ویژگیهای برجسته این بازی، تنوع خیرهکننده در روایت است. I Was a Teenage Exocolonist با ارائه ۲۹ پایان مختلف، به بازیکن اجازه میدهد تا تصمیمات متفاوتی بگیرد و مسیرهای داستانی منحصر به فردی را تجربه کند. این سیستم به بازیکن فرصت میدهد تا روابط عمیقی با شخصیتهای مختلف برقرار کند؛ روابطی که گاهی عجیب و غافلگیرکننده هستند، از جمله امکان برقراری رابطه با شخصیتی که به عنوان «پسر-سگ» (dog-boy) شناخته میشود.
این بازی با ترکیب المانهای مدیریت کارت، روایت داستانی پیچیده و تمهای علمی-تخیلی، به یکی از تجربههای خاص سال ۲۰۲۳ تبدیل شده است که برای طرفداران سبکهای نقشآفرینی و بازیهای مبتنی بر حلقه زمانی، انتخابی ایدهآل محسوب میشود. اگر به دنبال تجربهای هستید که در آن هر انتخاب شما میتواند سرنوشت کلونی و آینده شخصیت اصلی را تغییر دهد، این بازی فرصتی بینظیر برای غرق شدن در دنیایی است که در آن زمان، تنها یک ابزار برای کشف احتمالات بیپایان است.