باورنکردنی اما واقعی: بازی ماهیگیری How to Fish با فیزیک خنده‌دار و خرچنگ‌های غول‌پیکر!

من در حالی که تا زانو در خون فرو رفته‌ام، شاهد نابودی همکارانم توسط گربه‌های دریایی بی‌رحم هستم. به یک نفر ماهی بدهید و شاید آن را به ماهیگیر خسته ای بدهد، اما به یک نفر ماهیگیری یاد بدهید و خشم خرچنگی را برانگیخته می‌کند که می‌داند چگونه با چاقوی خودتان به شما ضربه بزند.

این اولین تجربه‌ی من از بازی چندنفره‌ی شبیه‌ساز ماهیگیری How to Fish بود و حالا می‌فهمم چرا این بازی در بین گروه‌های دوستان خسته و کمی خشن اینقدر محبوب شده است.

این بازی یک پیش‌فرض ساده دارد: شما و تا چهار نفر از دوستانتان یاد می‌گیرید که چگونه ماهیگیری کنید. این چرخه شامل خرید یک چوب ماهیگیری ساده در ابتدا، استفاده از آن برای ماهیگیری و سپس کشتن ماهی‌ها و سخت‌پوستان با دست خالی، چاقو یا هر وسیله‌ی دیگری است. سپس می‌توانید ماهی‌های صید شده را بخورید تا سلامتی یا گرسنگی خود را بازیابی کنید یا به ماهیگیر تنهایی که روی اسکله نشسته است غذا بدهید تا سکه دریافت کنید. با سکه‌های به دست آمده می‌توانید ابزارهای بیشتری برای کمک به ماهیگیری، مانند چاقو یا طعمه‌هایی مانند نیمه سوسیس یا یک قوطی آبجو خالی بخرید.

برخی چیزها می‌توانند آنقدر ساده باشند که خسته‌کننده شوند و شاید How to Fish هم در این تله بیفتد، اگر فقط شما و ماهیگیر در جزیره بودید. اما وقتی سه نفر دیگر با چیزی برای از دست دادن و دسترسی به آتش دوستانه را اضافه کنید، همه چیز به بهترین شکل ممکن از کنترل خارج می‌شود.

وقتی برای اولین بار در جزیره بیدار شدم، با یک مشت دوستانه روبرو شدم. از آنجا به بعد، من و دوستانم با هم کار کردیم، با درگیری‌های گاه و بی‌گاه، تا موجودی نقدی و منابع خود را برای شکست دادن رئیس اول آماده کنیم. آه، به یاد دارید که در مورد سلامتی صحبت کردم؟ بله، این دلیلش است.

متوجه شدم که استفاده از یک قوطی آبجو برای ماهیگیری یک خرچنگ غول‌پیکر را به سمت شما می‌آورد که از اقیانوس با خشم ناشی از تکامل به بیرون می‌آید. موسیقی تغییر می‌کند و یک نوار سلامتی بزرگ ظاهر می‌شود - شما باید این موجود را شکست دهید تا بتوانید یاد بگیرید چگونه ماهیگیری کنید.

اولین برخورد ما تقریباً تصادفی بود و برای آن آماده نبودیم. ما خیلی سریع از پا در آمدیم و حتی توسط یک گربه‌ی دریایی گرسنه با خود برده شدم. اما در تلاش دوم کمی بهتر پیش رفتیم.

من تصمیم گرفتم عقب‌نشینی کنم، زیرا تنها کسی بودم که مجهز به بندانگشتی برنجی بودم و نه چاقو. به جای مبارزه، به عنوان یک امدادگر عمل کردم و همکاران از دست رفته‌ام را زنده کردم در حالی که فریاد می‌زدم: «نمی‌توانی از من دست بکشی!» بدن‌های گیج آن‌ها سپس با الهام از کلمات من و چند صدف، به مبارزه با خرچنگ بازگشتند.

من هم چند مشت به خرچنگ زدم در حالی که گیج شده بود. ما حتی توانستیم نوار سلامتی آن را به یک سوم آخر برسانیم. اما متاسفانه شکست خوردیم و دوباره توسط یک گربه‌ی دریایی گرسنه به غروب خورشید برده شدم.

متاسفانه مجبور شدیم جلسه را کوتاه کنیم، اما این مانع از برنامه‌ریزی شکار بعدی ما نشده است. من مطمئناً نمی‌توانم منتظر بمانم تا دوباره درگیر شوم، ماهی‌های بیشتری را شکست دهم و شاید یاد بگیرم که چگونه واقعاً ماهیگیری کنم. من همچنین چشمم به آن تفنگ تک‌تیرانداز و سایر اسلحه‌هایی است که بعداً می‌توانید بخرید - این به آن خرچنگ لعنتی نشان می‌دهد.