عصر ایران - مجموعه مسکونی آکسل مولرس هاوه در منطقه فریدریکسبرگ دانمارک قرار دارد و یکی از نخستین پروژه‌های بزرگ مسکونی مرتفع این کشور به شمار می‌رود. این ساختمان آجری که در ابتدا «گودهوبس هاوه» نام داشت، به طراحی معمار دانمارکی سیگورد تانگگارد و در فاصله سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶ ساخته شد.
این مجموعه از ۳۳۳ واحد مسکونی و فضاهای تجاری تشکیل شده است. بال‌های گسترده ساختمان تا هفت طبقه ارتفاع دارند، در حالی که بخش مرکزی آن به ۱۰ طبقه می‌رسد. ابعاد و ارتفاع بنا در زمان ساخت، تفاوت قابل‌توجهی با الگوهای سنتی معماری مسکونی فریدریکسبرگ داشت.
معماری کارکردگرا با نمای آجری
ساختمان آکسل مولرس هاوه از اصول معماری کارکردگرا پیروی می‌کند؛ رویکردی که در بخش مهمی از معماری قرن بیستم مورد توجه قرار داشت. در این سبک، نظم در طراحی و هماهنگی میان عملکرد و فرم ساختمان اهمیت ویژه‌ای دارد.
چیدمان منظم پنجره‌ها، پنجره‌های پیش‌آمده و بالکن‌ها از ویژگی‌های شاخص این مجموعه هستند. این عناصر با ایجاد عمق و تنوع در نمای آجری، از یکنواختی سطح گسترده ساختمان می‌کاهند و به ترکیب بصری آن شکل می‌دهند.
از سکونتگاه کارگران تا توسعه مسکن شهری
پیش از ساخت این مجموعه، زمین آن محل استقرار پروژه مسکن کارگری «د کلاسنسکه بولیگر» بود که بین سال‌های ۱۸۶۶ تا ۱۸۸۰ شکل گرفته بود. تخریب تدریجی این سکونتگاه بخشی از روند گسترده‌تر تحول بافت شهری منطقه محسوب می‌شد.
جایگزینی این مجموعه قدیمی با ساختمانی بزرگ‌تر، بازتابی از تغییر رویکرد به تأمین مسکن شهری در دانمارک بود؛ تغییری که به افزایش مقیاس و تراکم ساختمان‌های مسکونی در میانه قرن بیستم انجامید.
دریافت جایزه معماری در سال ۱۹۴۷
مجموعه آکسل مولرس هاوه در سال ۱۹۴۷ جایزه معماری شهرداری فریدریکسبرگ را دریافت کرد. این تقدیر در نخستین سال‌های پس از تکمیل ساختمان صورت گرفت.
این مجموعه امروزه نمونه‌ای مهم از تحول معماری مسکونی دانمارک در میانه قرن بیستم به شمار می‌رود؛ دوره‌ای که ساخت مجتمع‌های بزرگ‌تر و افزایش تراکم شهری، نقش پررنگ‌تری در شکل‌گیری بافت شهرها پیدا کرد.