به نظر من این بدترین حالت ممکن است. بازی Wolverine از سوی منتقدان به دلیل میزان بالای راهنماییهایی که به بازیکن ارائه میدهد، مورد انتقاد قرار گرفته است. به نظر میرسد این بازی اوج استفاده از راهنماییهای بیش از حد در بازیهای ویدیویی است.
من قبلاً از این ایده دفاع کردهام که راهنماییهای جزئی در بازیها مفید هستند. بازیکنان به محیطهایی نیاز دارند که آنها را هدایت کند و گاهی اوقات به مقداری جهتدهی نیاز دارند. اگرچه بازیکنان باهوشتر از آن چیزی هستند که Insomniac فکر میکند، اما گاهی اوقات کمی کند نیز هستند.
اما آنها به این اندازه هم کند نیستند. من ویدیوهایی از Wolverine دیدهام که انگار مستقیماً از ویدیوهای هجوآمیز گرفته شدهاند. لوگان نیازی به ردپای بویایی، چراغهای قرمز چشمکزن و ردپای برفی ندارد که انگار توسط سنت نیکلاس به جا مانده است.
ترندهای طراحی بازی مانند این، مانند یک پاندول عمل میکنند. این اتفاق در حال حاضر در بازیهای MMO در حال رخ دادن است—ساختار فصلی و بدون اصطکاک، محبوبیت کمتری نسبت به تمایل بازیکنان برای صرف زمان بیشتر و آزمایش صبرشان پیدا کرده است. به طور مشابه، در اینجا ما شاهد اوج این روند هستیم قبل از اینکه همه چیز به حالت عادی بازگردد.
اینکه Insomniac در حال بازگشت از برخی از راهنماییهای خود است و به دنبال راههایی برای انجام این کار است؟ من این را نشانهای میدانم، نه تنها برای بازی Insomniac، بلکه برای همه بازیهای بلاکباستر، از جمله آنهایی که روی کامپیوترهای شخصی ما اجرا میشوند. در پنج سال آینده، من در مورد یک بازی به طرز غیرقابلانکاری پیچیده خواهم نوشت و دلتنگ روزهای ردپای بویایی خواهم شد—به این ترتیب چرخه ادامه خواهد یافت.