WoW Forever اساساً اولین تجربهی من از MMO بلizard است - Paladin سطح 13 من که سالها در حساب اصلیام خاک میخورد، حساب نمیشود - و میدانید چه؟ حتی کسی که با دیدی واقعبینانه به دنیای Azeroth نگاه میکند، از این بازی لذت میبرد.
حتی از قدیمی بودن آن شگفتزده شدم. دوست دارم که هیچ تگگذاری اشتراکی وجود ندارد، حتی اگر به این معنی باشد که با چند نفر به مدت 10 ثانیه همگروه میشوید و دیگر با آنها صحبت نمیکنید. حتی از ماموریتهای جمعآوری قدیمی آن هم راضی بودم، جایی که تمام گرهها سمت سرور هستند و نه سمت کلاینت. میخواهید آن میوه کاکتوس را جمع کنید، اما بازیکن دیگری زودتر از شما به آن میرسد؟ خب، تمام شد. بروید و یکی دیگر را پیدا کنید.
حداقل تا زمانی که به Orgrimmar، پایتخت هورد، نرسیدم. ورود اولیهام گیجکننده بود، شاهد خیابانهای پرجمعیت و چت سراسری سریع بودم که در آن پیامهای استخدام به سرعت زیر صحبتهای مردم در مورد تعداد رولهای دستمال توالت دفن میشد. بله، نمیدانم.
من در حال گشت و گذار و برداشتن تقریباً هر ماموریتی که میتوانستم پیدا کنم، اوقات خوبی داشتم. و سپس اتفاق افتاد. من به طور معصومانه ماموریتی به نام Rocks to Rest را برداشتم که در پشت ساختمانی پنهان شده بود، جایی که گروهی از کودکان ترول جمع شدهاند.
برو سنگ جمع کن تا بتوانیم صندلی و میز داشته باشیم، به من دستور داده شد. خب، آسان به نظر میرسد. درست است؟ اشتباه!
متوجه شدم که گرههای جمعآوری قدیمی به طرز چشمگیری کمتر میشوند، زمانی که حداقل 10 نفر برای سنگهایی که به صورت پراکنده ظاهر میشوند، رقابت میکنند. و شما باید هشت تا از آنها را جمع کنید. من اولین مورد را با نسبتاً آسانی برداشتم، قبل از اینکه بقیه ماموریت من به هرج و مرج چرخاندن سریع دوربینم منتظر بمانم تا یکی ظاهر شود، قبل از اینکه همه (از جمله من) به امید اینکه بتوانند یک میلیثانیه قبل از همه آن را غارت کنند، به سمت آن بدوند.
من صفها و خطوط منظم را برای برخی از این ماموریتها دیدهام، اما Rocks to Rest؟ غرب وحشی است، عزیزم. اگر چشمت را باز نکنی، میبازی. من اشتباه کردم که دوربینم را از سنگی که درست پشت سرم ظاهر شد، چرخاندم و قبل از اینکه فرصت کنم آن را بچرخانم و شروع به غارت کنم، کسی از من پیشی گرفت.
انتظار داشتم یک باس رید باشد که مرا از پا درآورد. شاید مردن بیش از حد در ماموریتها، یا تلاش برای پیمایش سیستمهای متعدد بازی به عنوان کسی که به سختی به این دنیا قدم گذاشته است. اما نه، یک سنگ لعنتی!