آیفون Duo با وجود طراحی نوآورانه، فاقد ویژگی‌هایی مانند Face ID، کنترل دوربین و لنز تله‌فوتو پریسکوپی است که در مدل‌های آیفون ۱۸ پرو یافت می‌شود.
آیفون Duo با نمایشگر تاشوی داخلی، پوشش مات و نرم‌افزاری که برای تجربه استفاده از یک گوشی تاشو بازطراحی شده، یکی از متفاوت‌ترین محصولات اپل در سال‌های اخیر است. با این حال، ورود اپل به بازار گوشی‌های تاشو بدون مصالحه نبوده و این مدل در مقایسه با آیفون ۱۸ پرو برخی از قابلیت‌های مهم سخت‌افزاری و نرم‌افزاری را از دست داده است.
گوشی‌های تاشو اندرویدی سال‌هاست کاربران را با چنین بده‌بستان‌هایی مواجه کرده‌اند و به نظر می‌رسد اپل نیز نتوانسته تمام محدودیت‌های ناشی از طراحی تاشو را برطرف کند. در نتیجه، اگرچه نمایشگر بزرگ و تاشوی Duo می‌تواند برای برخی کاربران ارزشمند باشد، اما نبود بعضی امکانات ممکن است برای گروهی دیگر دلیل کافی برای انتخاب یک آیفون معمولی باشد.
خداحافظی آیفون Duo با Face ID و کنترل دوربین
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های آیفون Duo با مدل‌های سنتی آیفون، حذف سیستم تشخیص چهره Face ID است. کاربران این گوشی برای احراز هویت باید از حسگر اثر انگشت یا رمز عبور استفاده کنند.
برای افرادی که به باز شدن سریع قفل گوشی با Face ID عادت کرده‌اند، این تغییر می‌تواند محسوس باشد؛ زیرا Face ID علاوه بر باز کردن قفل، برای تأیید خریدها و ورود به برخی برنامه‌ها نیز استفاده می‌شود. اپل در Duo حسگر Touch ID را درون دکمه پاور قرار داده است؛ روشی که پیش‌تر در شماری از گوشی‌های تاشو سامسونگ و محصولات دیگر نیز استفاده شده است.
از سوی دیگر، کنترل دوربین که در بخش کناری دیگر مدل‌های جدید آیفون قرار دارد، در Duo دیده نمی‌شود. این کنترل به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از یک شاتر دومرحله‌ای و رابط لمسی، تنظیمات مختلف دوربین را هنگام عکاسی تغییر دهند.
البته نبود این دکمه برای همه کاربران مشکل بزرگی نیست و حتی ممکن است برخی آن را قابلیت چندان کاربردی ندانند. اما برای کاربرانی که به کنترل دوربین آیفون وابسته شده‌اند، حذف آن می‌تواند یک نقطه ضعف جدی باشد.
دوربین‌های Duo در سطح آیفون ۱۸ پرو نیستند
بخش دیگری که در آیفون Duo با محدودیت مواجه شده، سیستم دوربین است. این گوشی در مجموع از سه دوربین بهره می‌برد: دو دوربین در بخش پشتی، یک دوربین سلفی در نمایشگر بیرونی و یک دوربین زیر نمایشگر داخلی.
در بخش پشتی، Duo به دو دوربین ۴۸ مگاپیکسلی اصلی و فوق‌عریض مجهز شده است، اما خبری از لنز تله‌فوتوی پریسکوپی موجود در آیفون ۱۸ پرو نیست. همچنین دیافراگم مکانیکی جدید و اسکنر LiDAR نیز در این گوشی دیده نمی‌شوند؛ قابلیت‌هایی که می‌توانند در عکاسی حرفه‌ای، به‌خصوص در شرایط خاص نوری، اهمیت داشته باشند.
دوربین سلفی نمایشگر بیرونی نیز ۱۲ مگاپیکسلی است، در حالی که آیفون ۱۸ پرو از دوربین سلفی ۱۸ مگاپیکسلی بهره می‌برد. Duo علاوه بر این، فاقد مجموعه حسگرهای مورد نیاز برای Face ID است.
محدودیت‌ها به سخت‌افزار ختم نمی‌شوند. اپل در آیفون ۱۸ پرو کنترل‌های حرفه‌ای دوربین را نیز ارائه کرده است که امکان تنظیم پارامترهایی مانند سرعت شاتر و دیافراگم را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. این امکانات در Duo وجود ندارند.
همچنین قابلیت‌هایی مانند عکس‌های ProRAW و ثبت تصاویر و ویدیوهای فضایی که در مدل‌های حرفه‌ای اپل ارائه می‌شوند، در Duo در دسترس نیستند. حذف فیلم‌برداری و عکاسی فضایی برای کاربرانی که از هدست Vision Pro استفاده نمی‌کنند اهمیت چندانی ندارد، اما برای صاحبان این هدست می‌تواند یک محدودیت قابل توجه باشد.
دوربین زیر نمایشگر Duo یک نقطه ضعف احتمالی است
یکی از جالب‌ترین تصمیم‌های اپل، استفاده از دوربین زیر نمایشگر برای دوربین FaceTime در صفحه‌نمایش داخلی Duo است. این فناوری به اپل اجازه می‌دهد نمایشگر تاشوی بزرگ داخلی بدون بریدگی یا حفره قابل مشاهده در بخش دوربین باشد.
با این حال، دوربین‌های زیر نمایشگر تاکنون همواره با یک مشکل اساسی روبه‌رو بوده‌اند: کاهش کیفیت تصویر. قرار گرفتن لایه‌ای از پیکسل‌ها میان لنز و سوژه باعث می‌شود نور کمتری به حسگر برسد و کیفیت تصاویر در مقایسه با دوربین‌های معمولی افت کند.
سامسونگ نیز پیش‌تر از چنین فناوری در برخی گوشی‌های سری Galaxy Z Fold استفاده کرده بود، اما این فناوری نتوانست به کیفیت دوربین‌های سلفی معمولی برسد. اپل نیز هنوز جزئیات کاملی درباره وضوح دوربین زیر نمایشگر Duo اعلام نکرده است.
در واقع، استفاده از نام «دوربین FaceTime» به جای «دوربین سلفی» نیز می‌تواند نشان دهد که اپل این دوربین را بیش از هر چیز برای تماس‌های تصویری در نظر گرفته است، نه ثبت تصاویر سلفی با کیفیت بالا.
آیا این محدودیت‌ها خرید آیفون Duo را منتفی می‌کنند؟
براساس گزارش
Engadget، برای بسیاری از کاربران، این کمبودها احتمالاً مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کنند. فردی که بیشتر برای شبکه‌های اجتماعی و استفاده روزمره عکاسی می‌کند، احتمالاً تفاوت میان دوربین‌های Duo و مدل حرفه‌ای را چندان محسوس نمی‌داند. نبود کنترل دوربین نیز برای کاربری که تاکنون از این قابلیت استفاده نکرده، اهمیت زیادی نخواهد داشت.
حتی نبود Face ID نیز ممکن است پس از مدتی به یک عادت جدید تبدیل شود و کاربر استفاده از حسگر اثر انگشت تعبیه‌شده در دکمه پاور را جایگزین آن کند.
اما شرایط برای عکاسان حرفه‌ای، کاربران علاقه‌مند به امکانات پیشرفته دوربین و افرادی که به Face ID وابستگی زیادی دارند، متفاوت است. این گروه باید پیش از پرداخت هزینه‌ای دست‌کم ۲ هزار دلاری برای آیفون Duo، محدودیت‌های آن را در مقابل مزیت اصلی یعنی نمایشگر تاشو بسنجند.
در نهایت، آیفون Duo لزوماً نسخه‌ای بهتر از آیفون ۱۸ پرو نیست؛ بلکه محصولی با اولویت متفاوت است. کاربر باید بین نمایشگر تاشو و طراحی منحصربه‌فرد Duo از یک سو و مجموعه‌ای از قابلیت‌های دوربین، Face ID و امکانات حرفه‌ای آیفون ۱۸ پرو از سوی دیگر انتخاب کند.