در یک قسمت از کارتون هانا-باربرا به نام Birdman، قهرمان داستان برای مبارزه با دکتر شارک در زیردریایی بدون انرژی خورشیدی برای شارژ قدرتهایش تلاش میکند. بنابراین Birdman قطعا از سلولهای خورشیدی جدید پروسکایتی که توسط تیمی به رهبری سیمین ما در دانشگاه یوننان توسعه یافتهاند، قدردانی خواهد کرد، زیرا این سلولها برای کار در زیر آب طراحی شدهاند.
سلولهای خورشیدی ساخته شده از پروسکایتها به جای سیلیکون همیشه داستانی از مصالحه هستند. آنها را میتوان به ارزانترین شکل ساخت، میتوانند اشکال جالبی به خود بگیرند (مانند فیلمهای نازک، انعطافپذیر و شفاف) و میتوانند بخش قابل توجهی از انرژی خورشیدی ورودی را به برق تبدیل کنند. مشکل این است که تمایل دارند به سرعت تخریب شوند.
تنظیم شده برای اعماق
رطوبت به طور خاص برای پروسکایتها مخرب است و آنها را به انتخابی ظاهراً عجیب و غریب برای یک پنل خورشیدی زیر آب تبدیل میکند. اما این مواد یک ابرقدرت حیاتی دیگر دارند: آنها میتوانند برای کار با طول موجهای مختلف نور تنظیم شوند. آب به سرعت طول موجهایی از نور را که پنلهای خورشیدی سیلیکونی جذب میکنند، مسدود میکند، اما یک سلول پروسکایتی که به دقت طراحی شده باشد، هنوز هم میتواند در اعماق دریای آبی برق تولید کند. و در واقع، سطح نور پایینتر و دمای خنکتر به طول عمر آن کمک میکند.