آزمایشها نشان داد که روش دوربری نزدیک به سه برابر کارآمدتر از ارسال مستقیم فوتون بوده و حتی با استفاده از همرونویسی کوانتومی بهینه نیز از روش متداول بهتر عمل کرده است.
به گزارش ایتنا و به نقل از Interesting Engineering، بر اساس اعلام پژوهشگران، این یافتهها میتوانند به غلبه بر مشکل افت فوتون در فواصل طولانی کمک کنند که یکی از بزرگترین موانع شبکههای ارتباط کوانتومی عملی محسوب میشود.
ارتباط کوانتومی از فوتونها برای حمل اطلاعات کوانتومی استفاده میکند. با حرکت این فوتونها در فیبرهای نوری یا فضای آزاد، بسیاری از آنها پراکنده یا جذب میشوند و این افت فوتون در فواصل طولانیتر شدیدتر میشود.
برای غلبه بر این محدودیت، پژوهشگران به دوربری کوانتومی روی آوردند؛ فرآیندی که حالت کوانتومی یک ذره را از طریق درهمتنیدگی کوانتومی به ذرهٔ دیگر منتقل میکند بدون اینکه خود ذره به طور فیزیکی جابجا شود.
این گروه پژوهشی یک طرح تمامنوری ابداع کرده است که جفتفوتونهای درهمتنیده با کیفیت بالا را از راه دور آمادهسازی میکند.
این روش شش فوتون تولید میکند، چهار تای آنها را اندازهگیری میکند و سپس از اندازهگیریها برای ایجاد یک جفت درهمتنیده در دو فوتون باقیمانده استفاده مینماید. این جفت درهمتنیده تا حد زیادی از تلفات انتقال جلوگیری میکند.
در آزمایش با یک کانال ارتباطی با تنها یک درصد عبور، دوربری کوانتومی به بازده انتقال نزدیک به سه برابر بیشتر از ارسال مستقیم فوتون دست یافت.
به گفته پژوهشگران، این نخستین شواهدی است که نشان میدهد دوربری کوانتومی میتواند از ارسال مستقیم فوتون بهتر عمل کند.