به گزارش اطلاعات آنلاین، دورنوردی کوانتومی یا تله پورت (Quantum teleportation) ممکن است شبیه به یک داستان علمی ـ تخیلی به نظر برسد، اما یک روش واقعی است که از طریق آن داده ها به طور کامل به شکل کوانتومی مخابره می شوند. این رویکرد مبتنی بر پدیده ای فیزیکی به نام «در هم تنیدگی» (entanglement) است.
مخابرات کوانتومی از قوانین فیزیک بهره می گیرند تا از داده ها محافظت کنند. قوانین فیزیک به ذرات این قابلیت را می دهند که در وضعیت بر هم نهی (superposition) قرار گیرند. ذرات به طور معمول فوتون های نور هستند که داده ها را در طول کابل های نوری مخابره می کنند. منظور از وضعیت برهم نهی این است که فوتون ها به طور هم زمان نمایانگر ترکیب های مختلفی از ۰ و ۱ باشند. این ذرات با نام بیت های کوانتومی یا کیوبیت شناخته می شوند.
نحوه عملکرد دورنوردی کوانتومی بدین گونه است که ابتدا جفت هایی از فوتون های در هم تنیده شکل می گیرند و سپس از هر جفت یک فوتون به فرد ارسال کننده داده فرستاده می شود و فوتون دیگر را فرد گیرنده داده دریافت می کند. وقتی فرد ارسال کننده فوتون در هم تنیده خود را می گیرد، به آن فرصت می دهد تا با کیوبیت حافظه ای که فرد فرستنده می خواهد به فرد گیرنده مخابره کند وارد تعامل شود. این تعامل، حالت فوتون فرد مخابره کننده داده را تغییر می دهد و از آنجا که این فوتون با فوتون فرد گیرنده در هم تنیده شده است، کل این برهم کنش به طور آنی حالت فوتون فرد گیرنده را نیز تغییر می دهد.
اکنون پژوهشگران در نقاط مختلف دنیا از جمله آسیا، قاره اروپا و قاره آمریکا در رقابتی سخت هستند تا شبکه های دورنوردی بسازند که قادر به توزیع فوتون های در هم تنیده باشند. انجام این کار به طور گسترده یک کار علمی و مهندسی عظیم و پرچالش خواهد بود. برای مثال، یکی از دشواری های آن یافتن راه های قابل اطمینان برای تولید تعداد زیادی فوتون متصل به هم و حفظ آنها در وضعیت در هم تنیده طی مسافت های طولانی است، کاری که با تکرارگرهای کوانتومی آسان تر می شود.