دانشمندان ممکن است بالاخره ثابت کرده باشند که «فضای خالی» واقعاً خالی نیست.
در یک مطالعه جدید، محققان نشان دادهاند که میدان مغناطیسی عظیم یک ستاره مگنتی ممکن است اثر کوانتومی پیشبینی شده توسط ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۳۶ را نشان دهد. این اثر، که به عنوان انحراف خلاء شناخته میشود، پیشبینی میکند که فضای به ظاهر خالی بر رفتار نور تأثیر میگذارد.
ستارههای مگنتی، بقایای ستارههای پرجرم هستند که میدانهای مغناطیسی فوقالعاده قوی دارند. این میدانها میتوانند تا تریلیون برابر قویتر از قویترین آهنرباهای ساخته شده توسط انسان باشند. محققان معتقدند که این میدانهای مغناطیسی میتوانند خلاء کوانتومی را در اطراف ستاره مگنتی تغییر دهند و باعث شوند که نور به طور متفاوتی رفتار کند.
در سال ۲۰۲۰، تلسکوپ فضایی هابل نشانههایی از انحراف خلاء در نور منتشر شده از یک ستاره مگنتی به نام SGR 1935+2154 ثبت کرد. با این حال، این مشاهدات قطعی نبودند. اکنون، محققان با استفاده از دادههای جدید از تلسکوپ فضایی چاندرا، شواهد قویتری برای انحراف خلاء ارائه کردهاند.
آنها دریافتند که نور قطبیده شده از SGR 1935+2154 به طور قابل توجهی تغییر کرده است، که نشان میدهد نور با خلاء کوانتومی تعامل داشته است. این یافتهها در مجله Physical Review Letters منتشر شده است.
اگر این کشف تایید شود، میتواند اولین شواهد مستقیم از انحراف خلاء باشد. این امر میتواند درک ما از فیزیک کوانتومی و ماهیت خلاء را متحول کند.
خلاء کوانتومی، فضای خالی نیست. این یک دریای پر جنب و جوش از ذرات و پادذرات است که به طور مداوم در حال ایجاد و نابود شدن هستند. این ذرات و پادذرات میتوانند بر رفتار نور تأثیر بگذارند و باعث شوند که نور منحرف شود.
انحراف خلاء یک پدیده بسیار ظریف است و تشخیص آن دشوار است. با این حال، میدانهای مغناطیسی قوی ستارههای مگنتی میتوانند این اثر را تقویت کنند و تشخیص آن را آسانتر کنند.
محققان امیدوارند که در آینده بتوانند با استفاده از تلسکوپهای قدرتمندتر، شواهد بیشتری برای انحراف خلاء جمعآوری کنند. این امر میتواند به ما کمک کند تا درک عمیقتری از فیزیک کوانتومی و ماهیت جهان داشته باشیم.