به گزارش خبرنگار ایلنا و به نقل از خبرگزاری دولتی ترکیه، این پروژه که به سرپرستی یکی از اساتید باستان‌شناسی دانشگاه جمهوریت سیواس انجام می‌شود، قرار است گزارش نهایی خود را در بهار ۲۰۲۷ منتشر کند.
«جنکر آتیلا» سرپرست گروه باستان شناختی سازه دوروپینار ترکیه که برخی معتقدند همان کشتی نوح است که زیر لایه های خاک پنهان شده است، تأکید کرد: هنوز نمی‌توان درباره وجود کشتی نوح یا منشأ انسانی این سازه نتیجه قطعی گرفت.
جست‌وجو برای یافتن نشانه‌هایی از کشتی نوح در ترکیه، پس از دهه‌ها گمانه‌زنی در سال ۲۰۲۶ وارد مرحله تازه شد و پژوهشگران در محوطه دوروپینار، واقع در شهرستان دوبایزید استان آغری ترکیه علاوه بر بررسی‌های راداری و نقشه‌برداری، از «حفاری مغزه ای» برای برداشت نمونه از لایه‌های زیرزمینی استفاده کردند که امکان بررسی مستقیم مواد زیر سطح زمین را فراهم می‌کند.
«اندرو جونز»، معاون گروه کاوش باستان شناختی دوروپینار نیز اعلام کرد: نتایج بررسی داده‌های راداری و نمونه‌ها قرار است پس از تکمیل آزمایش‌ها در آوریل یا مه ۲۰۲۷ در قالب گزارش نهایی ارائه شود.
از کشف هوایی تا بررسی زیرزمین
سازه دوروپینار ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۹ توسط «ایلهان دوروپینار»، افسر و مهندس نقشه‌برداری ارتش ترکیه و هنگام بررسی تصاویر هوایی شرق آناتولی و مواجهه او با عارضه‌ای زمین‌شناختی شبیه به یک کشتی شناسایی شد.
این عارضه طبیعی در محدوده میان روستاهای «تلچکر» و «اوزن گیلی»، در نزدیکی کوه آرارات قرار دارد و طول آن حدود ۱۵۷ متر گزارش شده است.
شکل غیرمعمول این سازه در دهه‌های گذشته زمینه ساز شکل گیری این فرضیه شد که ممکن است بقایای کشتی توصیف شده در روایات دینی طوفان نوح در این منطقه قرار داشته باشد.
پرسش اصلی باستان شناس ها و پژوهشگران این بود که آیا لایه‌های زیرزمینی این محوطه ویژگی‌هایی دارند که با ساختار طبیعی زمین قابل توضیح نباشند یا شواهدی از فعالیت انسانی در آنها وجود داشته باشد و بتوان سازه های چوبی کشتی احتمالی نوح را در اعماق خاک شناسایی کرد؟
پروژه باستان شناختی کشتی نوح در ترکیه با حضور ۲۰ پژوهشگر از پنج کشور در فعالیت‌های میدانی با استفاده از نقشه‌برداری، ثبت موقعیت جغرافیایی، مدل‌سازی دیجیتال، رادار نفوذی زمین و حفاری مغزه‌ای در دل زمین انجام شد.
سازهای شبیه به کشتی نوح
یکی از مهم‌ترین بخش‌های تحقیقات امسال باستان شناس ها به برداشت نمونه از نقاط مختلف سازه مرتبط بود و به گفته مسئولان پروژه، پس از بررسی‌های راداری، محل‌هایی برای نمونه برداری انتخاب شد تا مواد زیرزمینی با دقت بیشتر بررسی شوند.
دانشمندان و باستان شناس ها حدود هزار نمونه خاک از ۱۰۰ تا ۱۵۰ نقطه در سازه دوروپینار برداشت کردند که برای بررسی ترکیب خاک، میزان مواد آلی و احتمال وجود بقایای چوب به آزمایشگاه‌های آنکارا ارسال شدند.
اندرو جونز معاون کاوش های باستان شناختی دوروپینار به خبرگزاری دولتی ترکیه گفت: در برخی نمونه‌ها خاک تیره و غنی از مواد آلی مشاهده شده است.
به گفته او، آزمایش‌ها باید مشخص کنند که این مواد حاصل تجزیه چوب یا فعالیت انسانی هستند یا می‌توان آنها را با فرایندهای طبیعی زمین‌شناختی توضیح داد.
در بررسی‌های راداری همچنین ناهنجاری‌هایی در زیر سطح زمین شناسایی شده است که مواردی شبیه به وجود یک راهرو، اتاق ها و بخش های سازه ای انسانی را پروری کرد.
رادار نفوذی زمین نیز توانست تفاوت لایه‌های خاک، حفره‌ها، شکستگی‌ها و تغییرات مواد زیرسطحی را آشکار کند. با این حال نتیجه گیری درباره این موضوع که آیا کشتی نوح در این مکان دفن شده است به هفته های آینده موکول شده است.
موضع خبرگزاری آناتولی؛ هنوز مدرک قطعی وجود ندارد
خبرگزاری آناتولی ترکیه نیز دیروز در گزارشی از بخش راستی‌آزمایی خود با عنوان «حفاری‌های کوه آغری؛ کشتی حضرت نوح یا تبلیغات؟» به بررسی ادعاهای منتشرشده درباره این محوطه پرداخت.
این خبرگزاری در گفت‌وگو با جنکر آتیلا سرپرست کاوش های باستان شناختی دوروپینار تأکید کرد، تیترهایی که از کشف قطعی کشتی نوح خبر می‌دهند، گمراه کننده‌اند و پژوهش‌ها با مجوز وزارت محیط‌زیست، شهرسازی و تغییرات اقلیمی ترکیه در چارچوب دانشگاه جمهوریت سیواس انجام می‌شوند.
این خبرگزاری تاکید کرده است که تا زمان انتشار گزارش ها، بقایای چوب، میخ یا ماده‌ای که منشأ انسانی آن به‌طور قطعی تأیید شده باشد از محوطه به دست نیامده و یافته‌های پروژه نیز در یک نشریه علمی داوری شده و منتشر نشده است.
در مرحله فعلی، تمرکز بر بررسی نمونه‌های برداشت شده، تحلیل داده‌های راداری و تعیین منشأ مواد آلی احتمالی قرار دارد. به گفته سرپرست گروه باستان سناختی سازه دوروپینار، برخی بررسی‌ها هنوز تکمیل نشده و ادامه تحقیقات در سال‌های آینده نیز برنامه‌ریزی شده است.
نتیجه‌ای که هنوز باید منتظر آن ماند
دوروپینار از سال ۱۹۵۹ تاکنون بارها موضوع بررسی و گمانه‌زنی بود. اما پژوهش‌های جدید می‌کوشند با ترکیب داده‌های راداری و نمونه‌برداری مستقیم پرسش مربوط به منشأ این عارضه را دقیق‌تر بررسی کنند.
اگر در نمونه‌ها مواد آلی مناسب شناسایی شود، آزمایش‌های تکمیلی و در صورت امکان تاریخگذاری کربن می‌تواند درباره قدمت و منشأ آن اطلاعاتی فراهم کند.
باستان شناسان حاضر در پروژه کشتی نوح در ترکیه معتقدند، تعیین قدمت یک ماده آلی نیز به تنهایی ارتباط آن را با کشتی نوح را ثابت نمی‌کند و برای چنین نتیجه‌ای باید وجود یک سازه انسانی و ارتباط تاریخی آن با روایت مورد ادعا به طور مستقل اثبات شود.