محققان الماس را تحت فشارهای فراتر از فشار نپتون خرد کردند و معمای ۲۰ ساله را حل کردند
آزمایشهای شدید نشان دادهاند که الماس تحت فشارهای بسیار زیاد، فراتر از فشارهای داخل نپتون و اورانوس چگونه رفتار میکند و این امر یک تضاد چند دههای بین نظریه و مشاهده را حل میکند. این نتایج میتواند به دانشمندان کمک کند تا خروجی انرژی همجوشی را افزایش دهند و در عین حال اطلاعات بیشتری در مورد باران الماس عجیب و غریب پنهان در سیارات غول یخی به دست آورند.
در اعماق سیارات یخی مانند نپتون و اورانوس، فشار به حدی زیاد است که کربن به شکل الماس در میآید. اما دانشمندان برای مدت طولانی در مورد چگونگی رفتار الماس در این شرایط شدید بحث میکردند. برخی از نظریهها پیشبینی میکردند که الماس باید ساختار بلوری خود را از دست بدهد و به یک شکل آشفتهتر تبدیل شود، در حالی که مشاهدات نشان میداد که الماس همچنان ساختار بلوری خود را حفظ میکند.
برای حل این معمای ۲۰ ساله، تیمی از محققان از دانشگاه دوک با استفاده از یک دستگاه پیشرفته به نام سلول الماس، الماس را تحت فشارهای بسیار زیاد قرار دادند. سلول الماس از دو الماس کوچک برای ایجاد فشار بر روی یک نمونه استفاده میکند. محققان توانستند فشار را به حدی افزایش دهند که از فشار داخل نپتون و اورانوس فراتر رود.
نتایج آزمایشها نشان داد که الماس حتی تحت این فشارهای شدید نیز ساختار بلوری خود را حفظ میکند. این یافته با مشاهدات سازگار است و نشان میدهد که نظریههای قبلی در مورد رفتار الماس در فشار بالا نادرست بودهاند.
این یافتهها میتواند پیامدهای مهمی برای درک ما از سیارات غول یخی داشته باشد. باران الماس در داخل این سیارات میتواند نقش مهمی در تولید میدان مغناطیسی آنها داشته باشد. همچنین، این یافتهها میتواند به دانشمندان کمک کند تا خروجی انرژی همجوشی را افزایش دهند. همجوشی فرآیندی است که در خورشید و سایر ستارگان رخ میدهد و میتواند منبع انرژی پاک و نامحدود باشد. الماس میتواند به عنوان یک ماده برای مهار پلاسما در راکتورهای همجوشی استفاده شود.