مدت طولانی است که تحقیقات خواب، قشر مخ را به عنوان یک دنبالکننده منفعل در نظر گرفته که به سیگنالهای مغز عمیق واکنش نشان میدهد. جفری ترال، متخصص علوم اعصاب در کالج پزشکی آلبرت اینشتین در نیویورک، گفت: «معمولاً خواب با کنترل مناطق زیرقشری مرتبط است.»
قشر مخ جایی است که ریتمهای کند خواب عمیق را میتوان مشاهده کرد، اما محققان فرض میکردند که سیگنالهایی که آنها را تحریک میکنند از جای دیگری سرچشمه میگیرند. در یک مطالعه اخیر در Nature، ترال و رناتا باتیستا-بریتو، که آزمایشگاه را اداره میکند، جمعیت سلولهای قشری را گزارش میدهند که این فرض را به چالش میکشد.
این سلولهای قشری تنها حدود یک درصد از نورونهای بازدارنده قشر مخ را تشکیل میدهند و فعال کردن آنها در موش باعث خوابیدن حیوان میشود. ترال گفت: «آنچه کار ما نشان میدهد این است که قشر مخ نه تنها میتواند این ریتم را ببیند، بلکه میتواند آن را به تنهایی آغاز کند و این برای ترویج خواب کافی است.»