بازی نقشآفرینی (CRPG) «بازی تاج و تخت» یکی از آن مواردی است که با وجود پتانسیل بالای لایسنس، به دلایل فرهنگی و شرکتی هرگز به شکل ایدهآل ساخته نشد. در حالی که استودیوهایی مانند Warhorse یا Obsidian گزینههای محتملی به نظر میرسیدند، اما مسیرهای متفاوتی را در پیش گرفتند.
در این میان، نگاهی به گذشته و سال ۲۰۱۲، ما را به بازی «Game of Thrones» ساخته استودیو فرانسوی Cyanide میرساند. این بازی که اغلب زیر سایه عناوین دیگر قرار گرفته، با وجود بودجه محدود و ایرادات فنی (که به اصطلاح به آن Eurojank میگویند)، به دلیل تعهد به روایت داستان در دنیای وستروس، اثری قابل احترام است.
نکته قوت این بازی در این است که برخلاف بسیاری از آثار اقتباسی، صرفاً به سریال HBO تکیه نکرده و سازندگان به وضوح رمانهای جورج آر.آر. مارتین را با دقت مطالعه کردهاند. ساختار بازی با جابهجایی بین دو شخصیت اصلی (یک کشیش پیرو خدای نور و یک برادر نگهبان شب)، عمق روایی خاصی به داستان بخشیده است.
اگرچه بازی در بخشهایی مانند صداپیشگی و کیفیت بصری دچار ضعفهای مشهود است، اما سیستم مبارزات آن که بر پایه استراتژی و مدیریت همراهان بنا شده، همچنان میتواند برای طرفداران سبک نقشآفرینی کلاسیک جذاب باشد. در دنیایی که بازیهای مدرن اغلب بیش از حد صیقلخورده و سطحی هستند، این اثر با تمام نقصهایش، روح واقعی و خشن وستروس را بهتر از بسیاری از عناوین پرزرقوبرق امروزی تداعی میکند.