به گزارش خبرنگار ایلنا، در جشن «هفت هنر پایتخت» که روز دوشنبه یازدهم آبانماه در مرکز همایشهای بینالمللی نور دانشگاه الزهرا (س) برگزار شد،
این مراسم توسط خانه هنر ایرانیان و با مشارکت گسترده دانشجویان شکل گرفت.
در این رویداد چهرههایی چون مهدی شفیعی (معاون هنری)، اتابک نادری (مدیرکل هنرهای نمایشی)، مریم سلگی (معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه الزهرا)، مهدی جاقوند (بنیانگذار خانه هنر ایرانیان)، محمدرضا علیزاده (مدیرعامل خانه هنر ایرانیان)، بهرام ابراهیمی، سیاوش تهمورث، رضا بنفشهخواه، فرشته صداقت (سخنگوی خانه هنر ایرانیان)، مجید قناد، سیمین امیریان، ناصر پلنگی، اسماعیل خلج، اردلان شجاعکاوه، مهوش وقاری و امیر دژاکام حضور داشتند.
پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم و پخش سرود ملی، رسول نجفیان که اجرای برنامه را بر عهده داشت، با نوازندگی سهتار دو قطعه اجرا کرد. او ضمن خوشآمدگویی به حاضران گفت: «خوشحالم که در فضایی فرهنگی در خدمت دانشجویان هستم.» سپس روایتی کوتاه از گردآفرید را برای دانشجویان دختر نقل کرد و از آنان تمجید کرد. نجفیان افزود: «خانه هنر ایرانیان سالها این برنامه را در قرچک برگزار میکرد و اکنون در تهران میزبان هنردوستان است. موضوع امشب پاسداشت هنر است؛ درود بر هنر.»
هویت ایرانی، زنده و عمیق است
مریم سلگی، معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه الزهرا، در سخنانی گفت: «امروز در جمعی فرهیخته گرد هم آمدهایم تا از فرهنگ و هویت ایرانی سخن بگوییم. هویت ایرانی زنده و سرشار از عمق است و در موسیقی دستگاهی و تاریخ این سرزمین بازتاب دارد. هنر ایرانی همواره پلی میان درون و بیرون انسان بوده و به جهان عرضه شده است.» او با تمجید از فرهنگ و هنر ایرانی بر همبستگی اجتماعی تأکید کرد و افزود: «هنر زمینهساز گفتگو است و احساس امنیت اجتماعی را تقویت میکند. فرهنگ ایرانی میتواند هویت خود را حفظ کند و با جهان به گفتگو بنشیند، چرا که تقلیدی نبوده است. تهران قلب تپنده هنر است و در جنگ اخیر نیز اهمیت خود را نشان داد.» او در پایان از شهدای وطن و رهبر شهید انقلاب اسلامی یاد کرد.
در ادامه نماهنگی درباره رویداد هفت هنر پخش شد و سپس گروه موسیقی سنتی به اجرای برنامه پرداخت.
هفت هنر، تلاشی برای ایجاد یک جریان
سخنگوی خانه هنر ایرانیان گفت: «هفت هنر پایتخت تلاشی است برای ایجاد یک جریان؛ جریانی که در آن هنرمند باید دیده شود و تنها نماند. ایده این حرکت از محمدرضا علیزاده است و اکنون از جنوب شرق فراتر رفته و با همراهی مجموعههای دانشگاهی و فرهنگی مسیر تازهای را تجربه میکند.» او افزود: «امیدواریم هفت هنر از یک رویداد به جریانی فراگیر تبدیل شود. یکی از مشکلات، کمبود فرصت است نه استعداد و دیدهنشدن شایستگیها. حمایت از هنرمندان و ایجاد مسیرهای تازه، کنار هم قرار دادن اهالی هنر، ایجاد ارتباط میان مدیران و نهادها با هنرمندان و قدردانی از بزرگان از اهداف خانه هنر ایرانیان است. امروز افتخار داریم از مقام هنری استاد امیر دژاکام تجلیل کنیم که پنج دهه از عمر خود را صرف هنر کرده است. هر برنامه فرهنگی نیازمند حمایت متولیان و مدیران است و دستاورد یک رویداد را نباید تنها در آمار و نامههای اداری جستجو کرد.» او تصریح کرد: «وقتی رویدادی به سرمایه هنری خدمت کند، دستاورد آن برای مدیران نیز مایه افتخار است. خانه هنر ایرانیان خود را خادم هنر میداند و هفت هنر متعلق به همه کسانی است که دل در گرو فرهنگ و هنر ایران دارند.» او در پایان از دانشگاه الزهرا، مسئولان و هنرمندان تشکر کرد.
سپس نماهنگی از اساتید شعر و عکاسی و پیشکسوتان و صحبتهایشان پخش شد و پس از آن نماهنگی درباره امیر دژاکام به نمایش درآمد.
دژاکام در تئاتر نجیب و اصیل است
مهدی شفیعی، معاون هنری، درباره دژاکام گفت: «به محض اینکه شنیدم بزرگداشت دژاکام برگزار میشود، آمدم. او در تئاتر نجیب و اصیل است. زمانی درباره شاهنامه کار میکرد که هنوز کسی سراغ این موضوعات نرفته بود. او در تربیت هنرمندان موفق بوده و بخش عمدهای از نسل جدید شاگردان او هستند. تئاتریها بیش از دیگر هنرمندان از اوضاع گلایه دارند، ولی گاه این عادت بزرگان ماست که وقتی سالن نمیگیرند خودزنی میکنند و میگویند وضعیت خراب است. دژاکام اینگونه نیست و شأن تئاتر همیشه برایش از خودش مهمتر بوده و همیشه حواسش به هنرمندان بوده و دنبال حل مشکلاتشان بوده است. او در همه دورهها مورد حمایت دولت بود، اما در اوایل دهه نود به دلیل تعدد گروهها امکانات کمتر شد. بزرگان وارد رقابت عرصه جدید نشدند، اما دژاکام با یکی از آثار برشت آمد و فضای جدید را تجربه کرد. ریالی حمایت نگرفت، اما کارش با اقبال مواجه شد. دژاکام همیشه در صحنه بوده و فعال است.»
تقدیم تندیس هفت هنر به امیر دژاکام
اتابک نادری، مریم سلگی، مهدی اجاقوند، بهرام ابراهیمی، سیاوش تهمورث، بنفشهخواه، مجید قناد، سیمین امیریان، ناصر پلنگی، اسماعیل خلج، اردلان شجاعکاوه، مهوش وقاری و امیر دژاکام روی صحنه رفتند و تندیس و لوح تقدیر به دژاکام اهدا شد.
آنچه سرنوشت ما را تغییر میدهد، کلمه است
دژاکام گفت: «بین این همه کرم شبتاب، ستاره چه دارد بگوید. کلمات هجوم آوردهاند و فکر میکنم آنچه سرنوشت ما را تغییر میدهد کلمه است. جامعه امروز به کلماتی نیاز دارد که سرنوشت ما را تغییر دهد. بیایید سوسیالیستی را کنار بگذاریم که میگوید انسان حاصل اجتماع است؛ نه، ما محصول اندیشههایمان هستیم. آنچه امروز شکل گرفته، اندیشههای شماست.» او در ادامه از استادان تهمورث و پلنگی تشکر کرد و گفت: «باید از تهمورث تقدیر شود.» او از استاد خلج یاد کرد و گفت: «هنوز گلدسته خانم در آسمان قلب من میدرخشد و کاش آن را باز هم بخوانید.» او از سیمین امیریان تشکر کرد و هدیهاش را به او تقدیم کرد.
مجید قناد و بهرام ابراهیمی نیز در پایان درباره ویژگیهای امیر دژاکام صحبت کردند. برگزیدگان هفت رشته هنری دانشجویی نیز در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفتند.