گوگل در حال آمادهسازی نخستین آزمایش مداری پروژه سانکچر (Suncatcher) است؛ طرحی بلندپروازانه برای بررسی امکان استفاده از ماهوارههای مجهز به تراشههای هوش مصنوعی بهعنوان زیرساخت پردازشی در فضا.
به گزارش ایتنا به نقل از Techspot،ماهواره آزمایشی این پروژه با نام MVP قرار است ماه آینده با موشک فالکون ۹شرکت اسپیسایکس از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب شود.
MVP یک دیتاسنتر فضایی کامل نیست، بلکه سکویی آزمایشی با چهار واحد پردازش تنسور (TPU) گوگل است. مجموع توان پردازشی این تراشهها تقریباً با یک سرور دیتاسنتری برابری میکند. پنلهای خورشیدی نیز حدود یک کیلووات برق تولید میکنند تا تراشهها بتوانند پردازشهای کوتاه هوش مصنوعی را انجام دهند.
هدف اصلی مأموریت، بررسی دو چالش مهم یعنی تابش فضاییو گرماست. تابش میتواند باعث پدیدهای به نام تغییر بیت (Bit Flip) شود؛ یعنی مقدار ذخیرهشده در حافظه از صفر به یک یا برعکس تغییر کند و در نتیجه خطاهای محاسباتی یا نرمافزاری ایجاد شود. گوگل پیشتر در آزمایشگاه هستهای کراکر در کالیفرنیا، تراشههای خود را در معرض تابشی قرار داد که تقریباً معادل پنج سال حضور در فضا بود. آزمایشها نشان دادند راهاندازی مجدد تراشهها معمولاً میتواند این خطاها را برطرف کند.
گرما نیز مشکل مهم دیگری است. تراشههای هوش مصنوعی هنگام پردازش حجم زیادی گرما تولید میکنند، اما در فضا امکان استفاده از فن خنککننده وجود ندارد، زیرا هوا برای جابهجایی گرما در دسترس نیست. گوگل برای حل این مشکل سامانهای طراحی کرده که گرما را از تراشهها به لایههای مختلف مواد رسانای حرارتی منتقل و سپس از طریق یک رادیاتور به فضا دفع میکند.
با این حال، تراشهها نمیتوانند بهطور مداوم فعالیت کنند. طبق توضیحات گوگل، پردازندهها حدود ۱۵ دقیقه کار میکنند و سپس باید خاموش شوند تا خنک شوند. در زمان فعالیت، ماهواره میتواند درخواستهای کوتاه مربوط به جمینای را پردازش کند.
به گزارش ایتنا به نقل از Techspot،ماهواره آزمایشی این پروژه با نام MVP قرار است ماه آینده با موشک فالکون ۹شرکت اسپیسایکس از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب شود.
MVP یک دیتاسنتر فضایی کامل نیست، بلکه سکویی آزمایشی با چهار واحد پردازش تنسور (TPU) گوگل است. مجموع توان پردازشی این تراشهها تقریباً با یک سرور دیتاسنتری برابری میکند. پنلهای خورشیدی نیز حدود یک کیلووات برق تولید میکنند تا تراشهها بتوانند پردازشهای کوتاه هوش مصنوعی را انجام دهند.
هدف اصلی مأموریت، بررسی دو چالش مهم یعنی تابش فضاییو گرماست. تابش میتواند باعث پدیدهای به نام تغییر بیت (Bit Flip) شود؛ یعنی مقدار ذخیرهشده در حافظه از صفر به یک یا برعکس تغییر کند و در نتیجه خطاهای محاسباتی یا نرمافزاری ایجاد شود. گوگل پیشتر در آزمایشگاه هستهای کراکر در کالیفرنیا، تراشههای خود را در معرض تابشی قرار داد که تقریباً معادل پنج سال حضور در فضا بود. آزمایشها نشان دادند راهاندازی مجدد تراشهها معمولاً میتواند این خطاها را برطرف کند.
گرما نیز مشکل مهم دیگری است. تراشههای هوش مصنوعی هنگام پردازش حجم زیادی گرما تولید میکنند، اما در فضا امکان استفاده از فن خنککننده وجود ندارد، زیرا هوا برای جابهجایی گرما در دسترس نیست. گوگل برای حل این مشکل سامانهای طراحی کرده که گرما را از تراشهها به لایههای مختلف مواد رسانای حرارتی منتقل و سپس از طریق یک رادیاتور به فضا دفع میکند.
با این حال، تراشهها نمیتوانند بهطور مداوم فعالیت کنند. طبق توضیحات گوگل، پردازندهها حدود ۱۵ دقیقه کار میکنند و سپس باید خاموش شوند تا خنک شوند. در زمان فعالیت، ماهواره میتواند درخواستهای کوتاه مربوط به جمینای را پردازش کند.
گوگل همچنین آزمایشهای لرزش را برای بررسی مقاومت ماهواره در برابر فشارهای زمان پرتاب انجام داده است. در این آزمایشها، پنلهای خورشیدی و اجزای داخلی بررسی شدند و تراشهها بدون آسیب باقی ماندند.
گوگل تأکید دارد که این پروژه هنوز یک آزمایش اولیه است و قرار نیست در کوتاهمدت به یک سرویس تجاری تبدیل شود. ماهواره MVP قرار است دستکم یک سال فعالیت کند و ممکن است تا شش سال در مدار باقی بماند.
ایده اصلی سانکچر از افزایش شدید نیاز دیتاسنترهای هوش مصنوعی به برق ناشی میشود. قرار دادن سختافزار پردازشی در مدار میتواند دسترسی مستقیم به انرژی خورشیدی را فراهم کند و نیاز به زمین، آب و زیرساختهای برق روی زمین را کاهش دهد؛ هرچند هزینه و پیچیدگی مهندسی چنین سامانهای همچنان بسیار بالاست.
گوگل قصد دارد سال آینده دو ماهواره دیگر نیز پرتاب کند و حتی ایده ساخت منظومهای شامل بیش از ۸۰ فضاپیما و ماهوارهای اختصاصی با ابعادی در حد یک زمین فوتبال را بررسی میکند.