یک راز قدیمی در ابرهاى ونوس، جذابتر شده است، زیرا دانشمندان محاسبه کردهاند که ماده ناشناخته پشت الگوهای فرابنفش تیره آن، چقدر نور را جذب میکند. این نتایج، احتمالات را به طور چشمگیری کاهش میدهد و میتواند به فضاپیماهای آینده کمک کند تا مشخص کنند آیا این ماده مرموز آلی، غیرآلی یا چیزی غیرمنتظره است.
برای بیش از یک قرن، ستارهشناسان متوجه شدهاند که ابرهاى ونوس الگوهای تیره و مرموزی را در نور فرابنفش نشان میدهند. این الگوها به نظر میرسد با گذشت زمان تغییر میکنند، اما ماهیت مادهای که باعث ایجاد آنها میشود، یک راز باقی مانده است.
در مطالعهای جدید، محققان از مدلسازی کامپیوتری برای محاسبه میزان جذب نور توسط ماده ناشناخته استفاده کردند. آنها دریافتند که ماده باید نور را در طول موجهای خاصی به شدت جذب کند تا الگوهای فرابنفش تیره را توضیح دهد.
این نتایج، احتمالات را به طور چشمگیری کاهش میدهد. به عنوان مثال، آنها نشان میدهند که ماده نمیتواند از ذرات آهن ساخته شده باشد، زیرا آهن نور را در طول موجهای اشتباه جذب میکند. آنها همچنین نشان میدهند که ماده نمیتواند از دیاکسید گوگرد ساخته شده باشد، زیرا دیاکسید گوگرد نور را به اندازه کافی جذب نمیکند.
این نتایج به محققان کمک میکند تا در مورد ماهیت ماده ناشناخته فرضیههایی را مطرح کنند. یک احتمال این است که ماده از یک ترکیب آلی ساخته شده باشد، مانند یک نوع آلاینده.
احتمال دیگر این است که ماده از یک ترکیب غیرآلی ساخته شده باشد، مانند یک نوع نمک.
در نهایت، این احتمال وجود دارد که ماده چیزی غیرمنتظره باشد، مانند یک نوع ماده جدید که قبلاً هرگز دیده نشده است.
فضاپیماهای آینده میتوانند با پرواز در ابرهاى ونوس و جمعآوری نمونهها، به حل این راز کمک کنند. این نمونهها میتوانند در آزمایشگاه تجزیه و تحلیل شوند تا ماهیت ماده ناشناخته مشخص شود.