این عکس که در شب ۱۲ و ۱۳ اوت ثبت شده، با چهار دوربین اختصاصی رصد شهابسنگ در یک رصدخانه نجومی واقع در جمهوری چک گرفته شده است و عکسها با هم ترکیب شدهاند تا این نمای کامل را از شب و کل آسمان خلق کنند.
به نقل از ناسا، تعداد کل شهابسنگها در آن شب به ۱۷۰۶ رسید و از آنجا که همزمان با اوج فعالیت بارش شهابی برساوشی ۲۰۲۶ بود، بیشتر آنها شهابسنگهای برساوشی هستند. تعداد زیاد شهابسنگها، تشخیص آنها را آسان میکند.
کاملاً متقاعدکننده است که همه ردپاهای برساوشی به یک کانون تابشی در بالا سمت راست بازمیگردند که منطقهای در صورت فلکی «برساوش» (Perseus) است، اما شهابسنگهای متعلق به سایر بارشهای بسیار کمفعالتر را نیز میتوان با یافتن کانونهای تابشی آنها شناسایی کرد. به عنوان مثال، شهابسنگهایی که از میان ردپاهای برساوشی عبور میکنند، شهابسنگهای حاصل از بارشی هستند که کانون آن در صورت فلکی «ماکیان» (Cygnus) قرار دارد و با نام بارش «کاپا سیگنیدز» (Kappa Cygnids) شناخته میشود.
منطقه «مجموعه پادخورشید» که یک منطقه عمومی در نزدیکی صورت فلکی «دلو» (Aquarius) و در مقابل خورشید است نیز به عنوان منبع ضعیفی برای شهابسنگها شناخته میشود.