یکی از بزرگترین معماهای نجومی، عدم وجود ماه در سیاره ونوس است. اکنون یک نظریه جدید پاسخ سادهای ارائه میدهد: شاید ونوس ماه خود را خورده باشد.
در مقالهای که در مجله Nature منتشر شده است، محققان نشان میدهند که ونوس در اوایل شکلگیری خود ممکن است یک ماه داشته است، اما به دلیل نیروهای گرانشی و جزر و مدی، این ماه به تدریج به سمت سیاره کشیده شده و در نهایت در آن فرو رفته است.
این نظریه بر اساس مدلسازیهای کامپیوتری پیچیده است که نشان میدهد ونوس در اوایل شکلگیری خود سرعت چرخش بسیار بالایی داشته است. این سرعت چرخش بالا باعث ایجاد نیروهای گرانشی قوی شده است که ماه را به سمت سیاره کشیده است.
محققان همچنین نشان دادهاند که این فرآیند میتواند در سایر سیارات نیز رخ دهد. به عنوان مثال، برخی از سیارات فراخورشیدی ممکن است در گذشته ماه داشته باشند که اکنون توسط سیاره بلعیده شدهاند.
این نظریه میتواند به ما در درک بهتر شکلگیری و تکامل سیارات کمک کند. همچنین میتواند به ما در جستجوی حیات در سایر سیارات کمک کند. اگر سیارات بتوانند ماه خود را بلعیده باشند، این بدان معناست که حیات میتواند در شرایط بسیار متنوعتری از آنچه تصور میکردیم وجود داشته باشد.