من یک طرفدار شماره یک Ken Russell هستم، اما همیشه “The Devils” را یک نوآوری تحریم‌شده می‌دانستم: یک تمرین لذت‌بخش و پرخطر در بی‌بختی و وحشت. بدون تردید: آن هر دو چیز است. اما من فکر نمی‌کردم که چیزی بیشتر از آن باشد. (برای من، آن کافی بود.).
هنگامی که فیلم در سال 1971 منتشر شد، در ابتدای یک جنبش سینمای افراطی قرار داشت که مانند یک هیولا X-rated از غار فرهنگ مخالف جهش کرد. Stanley Kubrick’s “A Clockwork Orange” و Sam Peckinpah’s “Straw Dogs” هر دو در سال 1971 منتشر شدند. John Waters نیز در حال کار بر روی پونک و سایر چیزهای کثیف بود — فیلم نیمه‌شبانه انقلابی او “Pink Flamingos” در سال 1972 منتشر شد، سالی که با فیلم برش دارنده “The Last House on the Left” آغاز شد. در آن زمان، این فیلم‌ها بودند که با هر چیزی عاقلانه و قابل احترام روبرو شدند. آنها کثیف و خشن و خطرناک بودند. فقط رفتن به یکی از آنها می‌توانست احساس بی‌اجتماعی بودن داشته باشد.
گفتن اینکه فرهنگ اکنون با آنها هماهنگ شده است، به این معنا نیست که فیلم‌های خود کمتر خطرناک هستند. من واقعاً شگفت‌زده شدم که “The Devils”، که توسط یک بخش از Warner Bros. به نام Warner Bros. Clockwork به طور کامل بازسازی و بازپخش شده است، فیلمی است که اکنون جمعیت‌ها را جذب می‌کند. در آخرین هفته نمایش، آن در 350 سالن نمایش اجرا شد و نزدیک به 2 میلیون دلار فروش کرد. این نوع چیزی نیست که معمولاً با هنرفیلم‌های تحریم‌شده از نیم قرن پیش رخ می‌دهد. هنگامی که نسخه بازسازی‌شده — و ناخنک شده جدید — “The Devils” در کن از اولین نمایش داده شد، فکر کردم که آن در چند سالن نمایش اجرا خواهد شد و به واقع یک محصول استریمینگ خواهد شد. هرگز تصور نمی‌کردم که جمعیت‌ها به سمت آن هجوم خواهند آمد. اما هنگامی که دو هفته پیش (در یک سالن پر از جمعیت) آن را دیدم، می‌توانستم هیجان و مرتبط بودن را احساس کنم. بیشتر از آنچه که تصور می‌کردم، “The Devils” فیلمی است که اکنون به زمان ما می‌گوید.
مرتبط بودن شروع می‌شود با اینکه آن یک فیلم فوق‌العاده است (بیشتر از آنچه که فکر می‌کردم)، چیزی که با تمامی مشکلات بدی که آن را احاطه کرده بود، محو شد. فیلم در قرن 17 فرانسه قرار دارد و بر روی یک کشیش روم天主教ی متمرکز است، که با نبوغ شگفت‌انگیز Oliver Reed بازی می‌کند و زندگی‌ای لاسوتی دارد. او با زنان جوان رابطه دارد و آن را توجیه می‌کند زیرا در ذهن او، اگر حس خوب باشد، خدا باید آن را خواسته باشد. “The Devils” مانند یک قصه افسانه‌ای قدیمی-کاتولیک لغو شده است و بخشی از چیزی است که در زمان خود آن را به آب و خوراک تبدیل کرد. در طول سال‌ها، فیلم محدود شده، بریده و ممنوع شده است. اما همه این‌ها اکنون فقط کتیرا برای دورانی مانند ما است که ممکن است Age of Armchair Insurrection نامیده شود.
از شروع فوق‌العاده خود، یک اجرای صحنه‌ای باروکی از تولد ونوس با موسیقی کمدی عجیب “Bourrée d’Avignon,” که شاه路易 13 (Graham Armitage) در لباس نیمه‌نامزد اجرا می‌کند، “The Devils” بیننده را با تشریح برجسته خود از فراهنگ فساد به جاذبه می‌کشد. فیلم الزاماً رفتار بد Reed’s Father Urbain Grandier را توجیه نمی‌کند؛ زمانی که او فهمید که معشوقه‌اش باردار است، او او را با بی‌تفاوتی سرد رها می‌کند. اما بخشی از طراحی فیلم این است که بازی ستاره‌ای شگفت‌انگیز Oliver Reed ما را به سمت این ضد قهرمانی به طور کامل معیوب می‌برد. Reed، با صدای نرم و بدیعش مانند Olivier-as-wicked-knave، هم یک انسان مذهبی و هم یک انسان غیرمذهبی بازی می‌کند. Grandier او در گناه است، اما ایمان او به آزادی هیچ شبهه‌ای ندارد؛ او یک نبردهای برای حفظ شهر مستقل fortified Loudun راه می‌اندازد. و این چیزی است که او را با شاه لوئی و دستیار خود Cardinal Richelieu (Christopher Logue) که حتی سخت‌تر و سخت‌تر است، دچار مشکل می‌کند.
برای سرکوب Grandier، نمایندگان پادشاه یک نقشه برای نابود کردن او با شواهد از فساد او تدارک می‌بینند. این موضوع بر این واقعیت تکیه دارد که راهبه‌های دیرگاه Ursuline، که توسط راهبه زن کجکش Sister Jeanne des Anges (Vanessa Redgrave) رهبری می‌شود، با Grandier مشغول هستند، کشیش استاره‌ای که همه آنها به طور پنهانی دوست دارند. نقشه‌ای راه اندازی می‌شود تا نشان دهد که کل دیرگاه تحت جادوی Grandier است. آیا راهبه‌ها از شیطان دیو پذیرفته شده‌اند؟ خیر. اما بخشی از طراحی sensationist فیلم این است که آنها آرزو می‌کنند که باشند (روح‌نما، آنها می‌خواهند به جمع فرهنگ مخالف بپیوندند) و نقشه علیه Grandier به آنها عذرخواهی می‌دهد.
دیوانگی “The Devils” این است که آن استبداد سیاسی را به نمایش سیاسی theater یک رؤیای وحشیانه و وحشتناک تبدیل می‌کند. آن این کار را برای نشان دادن ایده‌ای انجام می‌دهد: که رهبران فاشیسم برای رسیدن به اهداف خود به هر_means امکان‌پذیر دست خواهند زد. آنها هرگونه آشوب را ایجاد خواهند کرد و آن را استفاده خواهند کرد. و قدرت نمادین آن به شکلی منحصر به فرد و شگفت‌انگیز به آشوب خود زمان ما — سیاسی، اجتماعی، روحانی — می‌گوید. هنگامی که فیلم به نقطه مرکزی دیوانگی خود می‌رسد، جایی که راهبه‌ها، با رها کردن ردایشان (سرهای تراشیده آنها مشابه دختران Manson در دادگاه است)، “پذیرفته‌شده” می‌شوند، می‌توانید نبوغ بثور Russell به عنوان یک فیلم‌ساز احساس کنید، روش او برای ایجاد یک حالت که کل فیلم از کنترل خارج می‌شود. آنچه که “The Devils” به ما نشان می‌دهد یک جهان دیوانه است. اما شگفتی تازه فیلم این است که این جهان اکنون به طور مشمئزگونه مانند خود ما به نظر می‌رسد. دیدن “The Devils” امروز تنها در لذت بردن از “بی‌بختی” یا لذت‌بخشی از ممنوعیت نیست. بلکه این است که به نمایش ترسناک و خطرناک مرکز از دست رفتن نگاه کنید.
توسط: Owen Gleiberman