سرطان روده بزرگ با سرعت زیادی درحال تبدیل‌شدن به معضلی جدی برای رده‌های سنی پایین‌تر، به‌ویژه کودکان و نوجوانان است. نتایج پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد تومورهایی که در این بازه سنی تشکیل می‌شوند رفتاری متفاوت‌تر و غیرمعمول‌تر نسبت به موارد مشاهده‌شده در بزرگسالان دارند.
به گزارش دیجیاتو، محققان با بررسی پرونده‌های پزشکی افراد زیر ۲۱ سال مبتلا به سرطان روده بزرگ متوجه شده‌اند که این گروه معمولاً سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را نداشته‌اند و تومورهای شناسایی‌شده در آنها اغلب بسیار تهاجمی و پیشرفته بوده است. هرچند خطر کلی ابتلا به این بیماری در میان نوجوانان همچنان اندک ارزیابی می‌شود، اما پژوهشگران تأکید می‌کنند در صورت بروز علائم بالقوه بدون توضیح مشخص دیگر، پزشکان باید احتمال ابتلا به این سرطان را جدی‌تر در نظر بگیرند.
دانشمندان طی سال‌های گذشته متوجه تغییر الگویی غیرمعمول در این بیماری شده‌اند؛ در‌شرایطی‌که نرخ ابتلا و مرگ‌ومیر ناشی از سرطان روده بزرگ در افراد بالای ۶۵ سال روندی کاهشی داشته، آمارها در میان افراد ۵۰ سال و کمتر روندی صعودی به خود گرفته است.
طبق آمار ارائه‌شده از سوی «انجمن سرطان آمریکا»، میزان بروز این عارضه در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ میلادی در میان افراد زیر ۵۰ سال سالانه ۲.۹ درصد افزایش یافته است. بررسی‌های دیگر نیز تأیید می‌کنند که این روند رو به رشد، رده سنی کودکان و نوجوانان را نیز در بر می‌گیرد و به یک نگرانی بزرگ در سلامت عمومی تبدیل شده است.
پژوهشگران برای درک بهتر وضعیت در گروه سنی کم‌سال، اطلاعات موجود در شبکه مراکز ثبت سرطان کودکان در آمریکای شمالی را بررسی کردند. تمرکز اصلی این مطالعه روی موارد تک‌گیر در کودکان و نوجوانان بود؛ به این معنا که افراد مورد مطالعه فاقد نقایص ژنتیکی شناخته‌شده یا پیش‌زمینه‌های ارثی برای ابتلا به سرطان بودند. در این مطالعه، ۸۴ بیمار ۲۱ ساله و کمتر که بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳ میلادی ابتلای آنها به سرطان روده بزرگ قطعی شده بود، حضور داشتند. میانگین سنی این بیماران ۱۶.۵ سال و میانگین مدت‌زمان تجربه علائم پیش از تشخیص قطعی ۱۲ هفته ثبت شده است.
نتایج نشان داده که تنها نزدیک به ۲۰ درصد این بیماران سابقه خانوادگی داشتند. با‌این‌حال، تومور اکثریت آنها در زمان تشخیص در وضعیت پیشرفته قرار داشت؛ به‌گونه‌ای که ۵۱ درصد در مرحله ۳ و ۲۹ درصد در مرحله ۴ بیماری بودند و تومورها رفتاری کاملاً تهاجمی بروز می‌دادند.
هزینه‌های جبران‌ناپذیر تشخیص دیرهنگام در سرطان روده بزرگ
یافته‌های این تیم در نشست ملی «آکادمی بیماری‌های کودکان آمریکا» ارائه خواهد شد. با فرض تأیید کامل این نتایج، مشخص می‌شود که سرطان روده بزرگ در کودکان و نوجوانان معمولاً تا زمانی که تومور در سایر اندام‌ها پخش نشده، شناسایی نمی‌شود. محققان می‌گویند ترکیب این تأخیر در تشخیص با ماهیت تهاجمی تومورها، پیامدهای سنگینی به همراه دارد.
حدود ۳۷ درصد از این بیماران پس از طی دوره‌های درمانی دچار بازگشت مجدد تومور شدند و تا پایان دوره ارزیابی، تقریباً ۴۵ درصد از مبتلایان جان خود را از دست دادند؛ این درحالی است که میانگین بقای ۵ ساله کلی سرطان روده بزرگ در سطح جامعه حدود ۶۳ درصد تخمین زده می‌شود.
نادر بودن سرطان در سنین پایین یکی از عوامل مهم نادیده‌گرفته‌شدن زودهنگام نشانه‌ها است. براساس داده‌های پژوهش، دردهای شکمی یا کمری، تغییرات مداوم در اجابت مزاج، کاهش وزن و خون‌ریزی مقعدی اصلی‌ترین علائم پیش از تشخیص بوده‌اند. با وجود گستردگی علل بروز این نشانه‌ها، توصیه پژوهشگران به جامعه پزشکی این است که در تشخیص‌های خود برای نوجوانانی که علائمی مانند درد شکم و خون‌ریزی مقعدی دارند و علت مشخص دیگری برای آنها یافت نمی‌شود، سرطان روده بزرگ را نیز مد نظر قرار دهند.