چای از نوشیدنی‌های پرمصرف در میان ایرانیان است، اما زمان مصرف آن در کنار وعده‌های غذایی می‌تواند بر جذب برخی مواد مغذی تأثیر بگذارد. ترکیبات پلی‌فنولی موجود در چای با آهن موجود در غذا پیوند برقرار می‌کنند و می‌توانند جذب آهن غیرهِم را در دستگاه گوارش کاهش دهند.
آهن برای ساخت هموگلوبین و انتقال اکسیژن در بدن ضروری است. دریافت ناکافی این ماده معدنی می‌تواند به کمبود آهن و در موارد پیشرفته‌تر به کم‌خونی منجر شود؛ وضعیتی که ممکن است با خستگی، ضعف، رنگ‌پریدگی و کاهش تمرکز همراه باشد.
آیا همه افراد باید چای را کنار بگذارند؟
خیر. مسئله اصلی، زمان مصرف چای و وضعیت تغذیه‌ای فرد است. افرادی که رژیم غذایی متنوع دارند و دچار کمبود آهن نیستند، معمولاً نیازی به حذف چای از برنامه روزانه خود ندارند.
با این حال، افراد مبتلا به کم‌خونی فقر آهن، زنان باردار و کسانی که در معرض کمبود آهن قرار دارند، بهتر است درباره فاصله مناسب نوشیدن چای از وعده‌های غذایی با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند. فاصله حدود یک تا دو ساعت می‌تواند رویکردی عملی برای کاهش تداخل چای با جذب آهن باشد.
چگونه جذب آهن را افزایش دهیم؟
ویتامین C به افزایش جذب آهن غیرهِم کمک می‌کند. به همین دلیل، مصرف منابع غذایی ویتامین C مانند فلفل دلمه‌ای، مرکبات و گوجه‌فرنگی همراه وعده‌های حاوی حبوبات و سبزی‌های برگ‌سبز می‌تواند مفید باشد.
همچنین مصرف منابع آهن مانند گوشت، حبوبات و مواد غذایی غنی‌شده، متناسب با نیاز فرد، به تأمین این ماده معدنی کمک می‌کند. افرادی که مکمل آهن دریافت می‌کنند باید دستور پزشک یا داروساز را درباره زمان مصرف آن و فاصله با چای و سایر مواد غذایی رعایت کنند.
در مجموع، لازم نیست برای حفظ سلامت، چای را از برنامه غذایی حذف کرد؛ بلکه توجه به زمان مصرف آن، به‌ویژه در افراد مستعد کمبود آهن، می‌تواند به بهبود جذب مواد مغذی کمک کند.