در روزهایی که کشور ما بیشتر از همیشه اسیر رابطه سالاری و فامیل بازی شده و هر کس در هر شغل و جایگاه، فرصتی که باید به استعدادها داده شود را به فرزندانش میدهد، در خارج از این مرزها هستند کسانی که به ضرب المثلهای ما ایرانیها عمل میکنند و آخرین نمونه جکی چان است.
سینمای هنگ کنگ با ظهور بروسلی برای خود در دنیا نام و آوازهای دست و پا کرد. در فیلم معروف اژدها وارد میشود، جوانی رزمی کار، یکی از کتک خورهای صحنه معروف زندان زیرزمینی بود که در دهههای بعدی خود تبدیل به بزرگترین نام این سینما شد.
جکی چان دهه هاست که یکی از مشهورترین و ثروتمندترین ورزشکارانی است که در سینما به موقعیت ستاره رسیدهاند و همزمان بین ورزش دوستان و اهالی سینما جایگاه دارند. حالا همین جکی چان که خداداد عزیزی ما را بارها با او اشتباه گرفتهاند، تصمیم گرفته ثروت ۴۰۰ میلیون دلاری خود را صرف کارهای خیریه کند.
او می گوید: سالهاست تصمیم گرفتم بیشتر ثروتم را بهجای اینکه برای پسرم بگذارم، صرف کارهای خیریه کنم؛ به نظرم هر کسی باید با تلاش خودش به موفقیت و پول برسد نه اینکه روی ارث پدر حساب کند. اگر پسرم بتواند، خودش پول درمی آورد و موفق می شود اما اگر شایستگی نداشته باشد، پول مرا هم به باد میدهد.
با توجه به پیشینه ورزشی جکی چان، کافیست به فوتبال ایران - بخوانید ورزش ما- نگاه کنیم، پدران زیادی هستند که با زحمت و تلاش از خانوادههای پایین به سطح بالا رسیده اما در دام محبت فرزند گیر افتاده و تمام اعتبار و آبرو و بعضاً ثروت خود را در این مسیر از دست دادهاند. درست خلاف ضرب المثلی که ما در فرهنگمان داریم و حالا جکی چان به ان عمل کرده؛ گیرم پدر تو بود فاضل، از فضل پدر تو را چه حاصل؟
چند جکی چان در عرصه ورزش یا حتی هنر و سیاست ایران سراغ دارید؟ و برعکس، چند آقازاده یا خانم زاده که با رانت والدین و ژن خوب جانشین والدین شدهاند و البته که هرگز به جایی نرسیدند! پول والدین به باد رفت و باعث بدبختی آنها هم شد که یاد نگرفتند برای موفقیت تلاش کنند، حق استعدادهای لایق را هم تباه و جایشان را گرفتند تا فوتبال و هنر نیز لطمه بخورد!