به نقل از روابط عمومی بیمارستان فیروزآبادی، دکتر مریم نیکصولت، دانشیار طب سالمندی دانشگاه علوم پزشکی ایران با تأکید بر اینکه کاهش قدرت عضلانی در سالمندان نباید صرفاً به پای «پیری» نوشته شود، نسبت به عوارض ناشی از «سارکوپنی» هشدار داد و بر اهمیت تشخیص بهموقع این عارضه برای حفظ استقلال و کیفیت زندگی سالمندان تأکید کرد.
دکتر نیکصولت با اشاره به اهمیت سلامت عضلات در دوران سالمندی اظهار کرد: سارکوپنی به معنای کاهش قدرت و توده عضلانی است که در سالمندان از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ چرا که عضلات قوی تنها ابزاری برای حرکت نیستند، بلکه ضامن حفظ تعادل، توانایی راه رفتن و استقلال فرد در انجام امور روزمره محسوب میشوند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه با انتقاد از باور رایج «طبیعی بودن ضعف در پیری» گفت: گاهی خانوادهها هرگونه تغییر در توانایی حرکتی سالمند را تنها به حساب بالا رفتن سن میگذارند. در حالی که اگر سالمندی اخیراً برای بلند شدن از صندلی نیاز به کمک دارد، در بالا رفتن از پلهها دچار مشکل شده یا سرعت راه رفتنش کاهش یافته است، این تغییرات باید جدی گرفته و به صورت تخصصی بررسی شوند.
وی در خصوص عوامل تشدیدکننده این عارضه توضیح داد: اگرچه افزایش سن یک عامل کلیدی است، اما «سارکوپنی» تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله کمتحرکی، تغذیه نامناسب (بهویژه دریافت ناکافی پروتئین)، کاهش وزن ناخواسته، بیماریهای مزمن و حتی بستریشدنهای طولانیمدت ایجاد یا تشدید میشود.
دانشیار طب سالمندی دانشگاه علوم پزشکی ایران درباره نحوه تشخیص این بیماری خاطرنشان کرد: تشخیص سارکوپنی صرفاً با ظاهر یا وزن فرد ممکن نیست. پزشکان برای ارزیابی دقیق، فاکتورهایی مانند قدرت عضلات، سرعت راه رفتن و توانایی فعالیت فیزیکی را بررسی میکنند. آزمونهای سادهای نظیر اندازهگیری قدرت گرفتن دست یا مدت زمان برخاستن از صندلی، میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت عضلانی فرد ارائه دهد.
این متخصص طب سالمندی بر قابلیت پیشگیری و مداخله در این شرایط تأکید کرد و افزود: مهمترین راهکار مقابله با سارکوپنی، انجام تمرینات ورزشی بهویژه ورزشهای تقویت عضلات (با نظر پزشک) و بهبود وضعیت تغذیهای بهویژه دریافت پروتئین کافی است. کنترل بیماریهای زمینهای و پرهیز از بیتحرکی مطلق نیز نقش اساسی در حفظ توانمندی سالمندان دارد.
دکتر نیکصولت در پایان خاطرنشان کرد: در صورت مشاهده کاهش قدرت عضلانی، کندی در حرکت، مشکلات تعادلی یا زمینخوردنهای مکرر، مراجعه به پزشک ضروری است. هدف نهایی طب سالمندی تنها افزایش طول عمر نیست، بلکه تضمین استقلال، پویایی و حفظ کیفیت زندگی سالمندان در سطحی مطلوب است.