به گزارش ایلنا به نقل از وبدا، امیر آزادی با بیان اینکه آزیترومایسین به دلیل توزیع گسترده در بافت‌ها و نیمه‌عمر طولانی، می‌تواند مدتی پس از آخرین نوبت مصرف نیز در بدن باقی بماند، گفت: پایان دوره مصرف دارو به معنای حذف فوری آن از بدن نیست و همین ویژگی، در کنار اهمیت انتخاب صحیح دارو و مدت درمان، باید مورد توجه قرار گیرد.
آزادی با توضیح اینکه مواجهه با آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند بر جمعیت باکتریایی اثر انتخابی داشته باشد، افزود: در این فرایند، باکتری‌های حساس‌تر مهار می‌شوند و باکتری‌هایی که توانایی بیشتری برای زنده ماندن در برابر دارو دارند، ممکن است باقی بمانند و تکثیر شوند؛ روندی که در شکل‌گیری و گسترش مقاومت آنتی‌بیوتیکی نقش دارد.
این متخصص فارماسیوتیکس با اشاره به سازوکار اثر آزیترومایسین، توضیح داد: این دارو از گروه ماکرولیدهاست و با اتصال به زیرواحد ۵۰S ریبوزوم باکتری، ساخت پروتئین را مختل می‌کند و رشد باکتری را مهار می‌کند. با این حال، برخی باکتری‌ها از طریق تغییر محل اثر دارو یا فعال کردن سازوکارهای خروج دارو از سلول، می‌توانند در برابر اثر آن مقاومت پیدا کنند.
وی تأکید کرد: مقاومت آنتی‌بیوتیکی به معنای بی‌ارزش بودن یا ضعیف بودن یک دارو نیست؛ بلکه مصرف نامناسب آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند اثربخشی آن‌ها را در برابر برخی باکتری‌ها کاهش دهد.
آزادی ادامه داد: مصرف آزیترومایسین برای عفونت‌های ویروسی، فایده‌ای در درمان ویروس ندارد و بیمار را بدون منفعت درمانی در معرض آنتی‌بیوتیک قرار می‌دهد. همچنین، تصمیم‌گیری درباره شروع، تغییر یا تکرار مصرف این دارو نباید بر اساس تجربه مصرف قبلی یا توصیه اطرافیان انجام شود.
وی با بیان اینکه انتخاب آنتی‌بیوتیک مناسب به عوامل مختلفی بستگی دارد، افزود: نوع عفونت، باکتری احتمالی، الگوی مقاومت منطقه‌ای، محل عفونت، شرایط بیمار و داروهای هم‌زمان، از جمله عواملی هستند که در انتخاب درمان باید مورد توجه قرار گیرند.
عضو هیات علمی دانشکده داروسازی شیراز در پایان خاطرنشان کرد: مصرف منطقی آنتی‌بیوتیک‌ها به معنای مصرف کمتر آن‌ها به هر قیمت نیست؛ بلکه باید دارو در صورت نیاز واقعی، برای عفونت مناسب و با دوز و مدت تجویزشده از سوی پزشک مصرف شود. حفظ اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌ها علاوه بر توسعه داروهای جدید، به نحوه استفاده صحیح از داروهای موجود نیز وابسته است.