یک کودک خردسال سالم در ایالت واشینگتن بهطور ناگهانی دچار بیماری شد. این وضعیت با استفراغ، بیحالی و ضعف در سمت راست بدن آغاز شد و سپس به سردرد، تب و مشکل در بلع پیشرفت کرد. در مقطعی، کودک بهطور مختصر هوشیاری خود را از دست داد و دچار دورههایی از توقف تنفس شد. پزشکان او را در بیمارستان بستری کردند، اما وضعیت او تنها رو به وخامت گذاشت.
این پسر به یک آمیب بسیار نادر مبتلا شده بود که به دلیل تخریب بافت مغز شناخته میشود. این پاتوژن فرصتطلب برای نخستین بار در سال ۱۹۸۶ از مغز یک میمون در باغوحش سندیگو شناسایی شد که بر اثر همین عفونت جان خود را از دست داده بود. از آن زمان تاکنون، تنها حدود ۲۰۰ مورد ابتلا در انسان در سراسر جهان ثبت شده است که حدود ۹۰ درصد آنها مرگبار بودهاند.
علائم اولیه این بیماری میتواند مبهم باشد و با توجه به نادر بودن آن، این عفونت به تشخیص دیرهنگام یا تشخیص اشتباه مشهور است. با این حال، متون پزشکی اندک موجود، برخی نشانههای کلیدی و سرنخهایی از چگونگی ظاهر شدن آن در آزمایشها و اسکنها را ارائه میدهند. اما در مورد این کودک، عفونت به شکل متفاوتی بروز کرد و باعث شد پزشکان مسیر درمانی اشتباهی را دنبال کنند.
این مورد پزشکی که توسط متخصصان بررسی شده است، تأکید میکند که آگاهی از وجود چنین پاتوژنهای نادری برای کادر درمان ضروری است. اگرچه این آمیب که با نام علمی Balamuthia mandrillaris شناخته میشود، بهطور طبیعی در محیط زیست وجود دارد، اما میتواند باعث عفونت جدی و نادر «آنسفالیت گرانولوماتوز آمیبی» شود. گزارشهای موردی مانند این، درسهای حیاتی برای جامعه پزشکی به همراه دارد تا در مواجهه با علائم عصبی غیرقابل توجیه در کودکان، احتمالات نادر را نیز در نظر بگیرند.
پزشکان امیدوارند با تحلیل دقیقتر این پرونده، پروتکلهای تشخیصی برای شناسایی سریعتر این عفونت مرگبار بهبود یابد، چرا که زمان در درمان چنین بیماریهای تهاجمی نقشی تعیینکننده دارد.