عصر ایران - انگهولمنه یکی از گستردهترین نمونههای تحول در بندر صنعتی سابق کپنهاگ است. منطقهای که زمانی تحت سلطه صنایع، انبارهای زغالسنگ و زیرساختهای دریایی قرار داشت، اکنون به محلهای مسکونی تبدیل شده که ساختار آن بر ارتباط مستقیم با آب شکل گرفته است.
این محله در بخش شمالی انگهاوه بریگه در منطقه سودهاون کپنهاگ قرار دارد. انگهولمنه از شش جزیره مسکونی به نامهای سیوهولم، لینگهولم، میرهولم، کِرهولم، نوبلهولمن و تَنگهولم تشکیل شده است.
جزایر مسکونی در میان کانالها
ساختار انگهولمنه شبکهای از کانالها، پلها، مسیرهای پیاده و بلوکهای متراکم شهری را دربر میگیرد. این توسعه حدود هزار و ۱۰۰ واحد مسکونی را شامل میشود.
این پروژه بخشی از روند گستردهتر تغییر کاربری بندر کپنهاگ است؛ روندی که طی آن بندر صنعتی و فعال گذشته به محدودهای تبدیل شده که در آن خانهها، کسبوکارها و فضاهای عمومی تا کنار آب امتداد پیدا میکنند.
از انبار زغالسنگ تا محله مسکونی
تاریخ این محدوده تفاوت زیادی با چهره امروزی آن دارد. بخش قابل توجهی از این قسمت از سودهاون در اوایل قرن بیستم با خاکریزی و احیای زمین ایجاد شد و سپس ارتباط نزدیکی با صنایع، ذخیرهسازی و حملونقل زغالسنگ یافت.
با کاهش فعالیت صنایع بندری یا انتقال آنها به مناطق دیگر، بخشهای وسیعی از این محدوده برای توسعه مجدد در دسترس قرار گرفت. انگهولمنه یکی از جدیدترین مراحل روندی است که طی چند دهه گذشته چهره بندر کپنهاگ را به تدریج تغییر داده است.
ساختمانی کوچک با گذشتهای متفاوت
در بخش پایینی تصویر، ساختمان سفید کوچکی دیده میشود که «دروکنهوسه» نام دارد؛ نامی که به معنای «خانه غرقشدگان» است.
این نام به اصطلاحی تاریخی برای ساختمانهایی اشاره دارد که اجساد پیداشده در آب بندر تا زمان شناسایی در آنها نگهداری میشدند. با این حال، شواهد قطعی وجود ندارد که این ساختمان مشخص واقعاً چنین کاربردی داشته است.
دروکنهوسه در حقیقت در سال ۱۹۲۳ بر فراز یک شفت مرتبط با سامانه تأمین آب کپنهاگ ساخته شد. این ساختمان ابتدا در نقطه دیگری از انگهاوه بریگه قرار داشت.
در جریان توسعه مجدد منطقه، سازه از محل اصلی خود برچیده شد و بعدها در نوک جنوبی انگهولمنه دوباره ساخته شد.
امروزه این ساختمان کاربردی کاملاً متفاوت دارد و با نام «آنلوبت» بهعنوان یک کافی شاپ فعالیت میکند. به این ترتیب، سازهای متعلق به گذشته بندر در میان یکی از جدیدترین محلههای کپنهاگ حفظ شده است.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی