دانشمندان فسیلی استثنایی از یک موجود دریایی باستانی را کشف کردهاند که حاوی بافت نرمی است که به طرز شگفتانگیزی برای ۴۵۰ میلیون سال حفظ شده است. این کشف، که در مجلهی معتبر Science Daily منتشر شده، دریچهای جدید به سوی درک زندگی و تکامل حیوانات صخرهزی اولیه در دوران زمینشناسی باز میکند.
این فسیل متعلق به یک کرینوئید است، گروهی از حیوانات دریایی مرتبط با ستارههای دریایی و خیار دریایی. کرینوئیدها در اقیانوسهای باستانی فراوان بودند و نقش مهمی در ساختن صخرههای مرجانی ایفا میکردند. با این حال، حفظ بافت نرم در فسیلها بسیار نادر است، زیرا این بافتها معمولاً پس از مرگ موجود زنده تجزیه میشوند.
«این یک کشف واقعاً یک در میلیون است»، دکتر [نام دانشمند ذکر نشده در منبع]، محقق اصلی این مطالعه میگوید. «حفظ بافت نرم در این فسیل به ما امکان میدهد تا جزئیاتی را در مورد آناتومی و فیزیولوژی این حیوانات باستانی ببینیم که قبلاً تصور نمیکردیم.»
پایههای لولهای ظریف کرینوئید فسیل شده به خوبی حفظ شدهاند و به دانشمندان اجازه میدهند تا نحوه تغذیه و حرکت این حیوانات را بررسی کنند. این پایهها برای گرفتن ذرات غذا از آب استفاده میشدند و همچنین به کرینوئید کمک میکردند تا به صخرهها بچسبد.
این کشف نشان میدهد که کرینوئیدها در دوران زمینشناسی اولیه بسیار متنوعتر از آنچه قبلاً تصور میشد، بودهاند. این یافتهها همچنین میتوانند به ما در درک بهتر تکامل حیوانات دریایی و شکلگیری اکوسیستمهای صخرهای کمک کنند.
این فسیل باستانی بیش از ۲۰۰ میلیون سال از اولین دایناسورها قدیمیتر است و نشان میدهد که زندگی دریایی در زمین برای مدت طولانی قبل از ظهور خزندگان بزرگ وجود داشته است.