محققان دانشگاه علوم بهداشتی سدرز سینای پروتئینی را کشف کرده‌اند که ممکن است به سلول‌های پیری آسیب‌رسان کمک کند تا از سیستم ایمنی پنهان شوند و در نتیجه به تجمع آن‌ها و بروز مشکلات سلامتی مرتبط با سن دامن بزند.
این کشف که در Cell Metabolism منتشر شده است، PD-L2 را به عنوان یک هدف بالقوه برای درمان‌هایی با هدف از بین بردن سلول‌های پیری آسیب‌رسان شناسایی می‌کند. دانشمندان همچنین معتقدند که این پروتئین می‌تواند به عنوان یک نشانگر خونی عمل کند و راهی برای تشخیص و نظارت بر این سلول‌ها فراهم کند.
سلیم چایب، دکترای علوم، استاد پژوهشی پزشکی در سدرز سینای و نویسنده اول و هم‌نویس این مطالعه، گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که PD-L2 ممکن است به سلول‌های پیری کمک کند تا زمانی که به طور معمول توسط سیستم ایمنی از بین می‌روند، در بدن بمانند.»
چگونه سلول‌های پیری آسیب‌رسان از سیستم ایمنی فرار می‌کنند
همان‌طور که سلول‌ها پیر یا آسیب می‌بینند، برخی وارد وضعیتی به نام پیری می‌شوند. این سلول‌ها از تقسیم باز می‌ایستند، اما زنده می‌مانند و در بافت‌ها باقی می‌مانند به جای اینکه ناپدید شوند. در طول زمان، آن‌ها می‌توانند تجمع کرده و موادی را آزاد کنند که باعث التهاب و اختلال در فعالیت سلول‌های اطراف می‌شوند.
تجمع این سلول‌های پیری با طیف وسیعی از مشکلات سلامتی که با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند، مرتبط است. درک اینکه چرا آن‌ها باقی می‌مانند، به‌ویژه زمانی که سیستم ایمنی به طور معمول باید آن‌ها را از بین ببرد، می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا راه‌های جدیدی برای کاهش اثرات مضر آن‌ها ایجاد کنند.
محققان دریافتند که PD-L2 ممکن است نقش مهمی در این فرآیند ایفا کند و با کمک به سلول‌های پیری برای جلوگیری از پاکسازی ایمنی، به آن‌ها کمک کند.
مسدود کردن PD-L2 باعث کاهش سلول‌های پیری در موش‌ها می‌شود
برای بررسی نقش این پروتئین، دانشمندان آزمایش‌هایی را بر روی موش‌های آزمایشگاهی انجام دادند که در آن PD-L2 از بین برده یا مسدود شده بود. هر دو رویکرد باعث کاهش تجمع سلول‌های پیری و کاهش سطح مواد التهابی که آن‌ها آزاد می‌کنند، شد.
مزایا فراتر از تغییرات در سطح سلولی بود. موش‌هایی که فعالیت PD-L2 آن‌ها کاهش یافته بود، همچنین بهبود در توانایی پردازش قند و قدرت گرفتن آن‌ها مشاهده شد که نشان می‌دهد هدف قرار دادن این پروتئین می‌تواند بر عملکردهای فیزیکی مرتبط با پیری تأثیر بگذارد.
تیم همچنین سلول‌ها و بافت‌های انسانی را مورد بررسی قرار داد. آن‌ها دریافتند که سلول‌های پیری انسانی بیشتر از سلول‌های جوان‌تر PD-L2 تولید می‌کنند و سطح پروتئین با افزایش سن در برخی از بافت‌های انسانی افزایش می‌یابد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مکانیسم مشاهده شده در موش‌ها ممکن است در پیری انسان نیز مرتبط باشد.
یک هدف بالقوه جدید برای بیماری‌های مرتبط با سن
نتایج این احتمال را مطرح می‌کند که مسدود کردن PD-L2 می‌تواند به سیستم ایمنی کمک کند تا سلول‌های پیری آسیب‌رسان را شناسایی و از بین ببرد و به طور بالقوه برخی از مشکلات سلامتی مرتبط با تجمع آن‌ها را کاهش دهد.
جیمز کرکلند، دکترای علوم، مدیر مرکز پیشرفته ژروتراپوتیک و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «اگر بتوانیم راهی برای مسدود کردن این پروتئین پیدا کنیم، ممکن است بتوانیم به سیستم ایمنی کمک کنیم تا این سلول‌ها را از بین ببرد و به طور بالقوه مشکلات سلامتی مرتبط با پیری را بهبود بخشیم.»
اگرچه یافته‌ها امیدوارکننده است، اما قبل از اینکه این رویکرد بتواند برای درمان افراد در نظر گرفته شود، تحقیقات بیشتری لازم است. مطالعات آینده بررسی می‌کند که آیا مسدود کردن PD-L2 در انسان بی‌خطر است و می‌تواند فواید سلامتی معنی‌داری را ارائه دهد یا خیر. محققان همچنین امیدوارند که چگونگی کمک این پروتئین به بیماری‌های مرتبط با پیری را روشن کنند.