حسنت الرشید، 48 ساله، به مدت 15 سال با دیابت زندگی کرده است و جنگ 3.5 ساله بین ارتش سودان و نیروهای شبه‌نظامی پشتیبانی سریع، وضعیت او را بدتر کرده است. یافتن درمان مورد نیاز او به یک مبارزه روزانه تبدیل شده است.
زمانی که جنگ در آوریل 2023 آغاز شد، او مجبور شد از خانه خود در حاج یوسف در شمال خرطوم به ام‌داو بان در ایالت خرطوم فرار کند.
در طول آوارگی، او روزها بدون دارو بود و مجبور شد غذاهای نامناسب برای وضعیت خود، مانند آسیدا، یک فرنی سنتی سودانی را بخورد.
او دو بار به دلیل عوارض دیابت، از جمله عفونت شدید، تحت عمل جراحی روی پایش قرار گرفت.
او بین بیمارستان‌های ایالت الجزیره در جنوب خرطوم در رفت‌وآمد بود و در روفا، ود مدانی و الحسایسا به دنبال درمان بود. هنگامی که درگیری‌ها در دسامبر 2023 به این مناطق گسترش یافت، او دوباره فرار کرد و به پورت سودان، شهری در دریای سرخ که کمتر تحت تأثیر جنگ قرار گرفته بود، رسید.
وضعیت او به حدی بد شده است که اکنون مجبور است هر روز از انسولین استفاده کند و این امر هزینه‌های اضافی را به همراه دارد، چیزی که بیماران دیابتی در سودان را مجبور می‌کند بین دارو و سایر ملزومات مانند غذا یکی را انتخاب کنند.
«دوزها بسته به بالا یا پایین بودن قند خون من متفاوت است،» او به الجزیره گفت.
بر اساس برنامه توسعه ملل متحد، جنگ، سطوح درآمد در سودان را به سطوحی که در دهه 1990 وجود داشت بازگردانده است. این بدان معناست که حسنت و سایر بیماران دیابتی برای پرداخت هزینه دارویی که برای درمان این بیماری نیاز دارند، با مشکل مواجه هستند.
پزشک حسنت توصیه کرد که از قلم انسولین استفاده کند، دستگاهی که برای تزریق انسولین زیر پوست استفاده می‌شود. او به یک یا دو دستگاه در ماه نیاز دارد، اما هزینه آن 70000 پوند سودانی (8 دلار) بیشتر از آن چیزی است که او بتواند به طور پیش‌پرداخت پرداخت کند، بنابراین او یک ویال انسولین را انتخاب می‌کند.
این ارزان‌تر است و به قیمت 17000 پوند سودانی (1.80 دلار) تمام می‌شود، اما هزینه اضافی خرید یخ هر روز برای خنک نگه داشتن انسولین نیز وجود دارد. او ماهانه 180000 پوند (20 دلار) برای حفظ دارو هزینه می‌کند. اما او قادر است این هزینه‌ها را در طول ماه پخش کند و ویال‌ها را تنها گزینه قابل اجرا خود کند، حتی اگر هزینه‌های کلی آن بیشتر از قلم انسولین باشد.
«ممکن است یک ماه یا کمتر دوام بیاورد، اما چالش این است که من یخچال ندارم، بنابراین برای نگهداری مناسب انسولین با مشکل مواجه هستم،» او گفت.
او همچنین به طور منظم به مسکن و ویتامین نیاز دارد تا عوارض ناشی از دیابت را کنترل کند.
حسنت الرشید در طول جنگ داخلی سودان برای یافتن داروی درمان دیابت خود با مشکل مواجه شده است [فاطمه ادم/الجزیره]افزایش هزینه درمان
فاطمه آدم، 75 ساله، یکی از بیماران بیمارستان پورت سودان است که برای پرداخت هزینه داروهای مورد نیاز برای درمان فشار خون و بیماری تیروئید خود تلاش می‌کند.
او به دلیل عوارض ناشی از فشار خون بالا که شروع به تأثیر بر قلب او کرده است، در بیمارستان بستری شده است. آیشا، دخترش، که به دلیل بیماری قادر به صحبت با الجزیره نیست، توضیح داد که چگونه افزایش هزینه درمان بر کل خانواده او تأثیر گذاشته است.
قبل از جنگ، فاطمه از طریق صندوق ملی بیمه سلامت دارو دریافت می‌کرد. او یک چهارم هزینه را پرداخت می‌کرد در حالی که صندوق بقیه را پوشش می‌داد. اما زمانی که جنگ شروع شد و اقتصاد فروپاشید، داروهایی که او نیاز داشت دیگر توسط این طرح پوشش داده نمی‌شد.
«مادرم شش نوع دارو مصرف می‌کند زیرا فشار خون علاوه بر داروی تیروئیدش بر قلب او تأثیر گذاشته است. جنگ اوضاع را بدتر کرده است زیرا قیمت این داروها افزایش یافته است،» آیشا به الجزیره گفت.
مسئولیت پرداخت هزینه درمان فاطمه و حمایت از او و دخترش بر عهده پسرش است که به عنوان کارگر روزمزد کار می‌کند. بدون درآمد ثابت، او هر روز به دنبال کار در بازار می‌رود اما گاهی اوقات بدون هیچ نتیجه‌ای به خانه باز می‌گردد.
«گاهی اوقات، وقتی برادرم کار پیدا می‌کند، ما به اندازه کافی دارو برای یک ماه می‌خریم. در زمان‌های دیگر، مجبور می‌شویم مقادیر کمتری بخریم و داروها را به صورت متناوب مصرف کنیم،» آیشا گفت.
او چند روز پیش یک ماه مصرف داروی مادرش را به قیمت 160000 پوند سودانی (17.80 دلار) خرید، که هزینه قابل توجهی برای خانواده‌ای است که درآمد آن به کار روزمزد بستگی دارد، اما برای درمان بیماری فاطمه ضروری است.
خسارات جنگی
جنگ باعث 500 میلیون دلار ضرر به موجودی داروها، زیرساخت‌ها و ناوگان حمل و نقل شده است و ضربه بزرگی به سیستم تامین داروی سودان وارد کرده است، صندوق ملی تامین دارو به الجزیره گفت.
هیئت ملی داروها و سموم تخمین می‌زند که تنها هشت کارخانه داروسازی از 30 کارخانه در خرطوم که در طول درگیری‌ها تعطیل شده بودند، با وجود بهبود وضعیت امنیتی در پایتخت، فعالیت خود را از سر گرفته‌اند.
این امر وابستگی سودان به داروهای وارداتی را افزایش داده است، اما کاهش ارزش پوند سودانی باعث افزایش هزینه‌های تهیه و تولید داروسازی شده است.
حسام النعیم به دلیل فروپاشی پوند سودانی در تأمین برخی داروها با مشکل مواجه شده است [فاطمه ادم/الجزیره]حسام النعیم که به عنوان داروساز در پورت سودان کار می‌کند، گفت که مشتریان مبتلا به دیابت و فشار خون به طور منظم به مسکن و ویتامین نیاز دارند تا به وضعیت کلی آنها کمک کند.
«وقتی می‌بینم چهره بیماران را وقتی در مورد قیمت داروها می‌پرسند و متوجه می‌شوند که چقدر به دلیل کاهش ارزش پوند سودانی افزایش یافته است، بسیار ناراحت می‌شوم،» حسام به الجزیره گفت.
فروپاشی ارز باعث چالش‌های اضافی برای داروسازان شده است. قبل از جنگ، یک دلار در حدود 600 پوند سودانی معامله می‌شد. اکنون معامله‌گران ارز در بازار سیاه نرخ 9300 پوند به ازای هر دلار را نقل می‌کنند، به این معنی که هزینه بیشتر کالاها در سودان افزایش یافته است.
گاهی اوقات حسام خود ضرر می‌کند وقتی متوجه می‌شود که قیمت داروها به طور قابل توجهی افزایش یافته است و تأمین داروهای ضروری دشوار می‌شود.
«من قبلاً یک نوار قرص سرماخوردگی را به قیمت 6000 پوند سودانی (70 سنت) می‌فروختم. اما وقتی برای خرید موجودی جدید رفتم، متوجه شدم که قیمت فروشنده نیز 6000 پوند به ازای هر نوار است. این بدان معناست که من سودی نبردم، حتی به اندازه کافی برای پوشش هزینه‌های عملیاتی داروخانه،» او گفت.
تلاش برای پرداخت هزینه داروی قلبی
هدا محمود، 58 ساله، در ال عبید، پایتخت ایالت کردفان شمالی در مرکز سودان زندگی می‌کند، جایی که حملات پهپادی و سایر خشونت‌ها همچنان یک مشکل است در حالی که ارتش در حال پیشروی به سمت شهر است.
هدا بیش از 12 سال است که با مشکلات قلبی زندگی می‌کند و تأثیرات جنگ را به صورت جسمی، مالی و عاطفی توصیف کرده است.
«من پنج نوع داروی مختلف مصرف می‌کنم. زمانی بود که در دسترس نبودند و خیلی رنج کشیدم. گاهی اوقات مجبور می‌شدم از مردم در ود مدانی، سنار یا پورت سودان بخواهم که برای من بفرستند،» او به الجزیره گفت. «داروها بسیار گران بودند و 300000 پوند سودانی (33.30 دلار) در ماه برایم هزینه داشت.»
مصرف دارو به یک روال دقیق تبدیل شده است که هر قرص به زمان خاصی از روز گره خورده است.
«من به قرص‌هایم وابسته شده‌ام: این یکی قبل از غذا، آن یکی بعد از آن. اگر یکی را فراموش کنم، قلبم خیلی تند می‌تپد،» او اضافه کرد.
در مارس، هدا مجبور شد از ال عبید به ام درمان سفر کند. پیروی از رژیم درمانی دقیق او در طول دوره‌های مکرر آشفتگی دشوارتر شده است.
او اکنون به ال عبید بازگشته است، جایی که قیمت داروی منظم او 151000 پوند سودانی (16.80 دلار) در ماه است، که او به سختی می‌تواند آن را پرداخت کند.
بزرگترین ترسی که او دارد، تمام شدن دارو یا ناتوانی در پرداخت هزینه بعدی است که او را در معرض خطر لخته شدن خون قرار می‌دهد.
«من می‌ترسم که ناتوان شوم. من قبلاً مسئول کل خانواده بودم، اما اکنون به کمک نیاز دارم. احساس می‌کنم که به خانواده‌ام بار شده‌ام،» او گفت.
نویسنده: فاطمه ادم