اتهام اصلی: طراحی معتادکننده محصولات
شاکیان مدعیاند متا عمداً ویژگیهایی مانند اسکرول بینهایت، دکمه لایک، الگوریتمهای پیشنهاد محتوا و فیلترهای تصویری را طوری طراحی کرده که کاربران جوان را برای مدت طولانیتری درگیر نگه دارد. آنها معتقدند متا از خطرات این طراحی برای سلامت روان نوجوانان (از جمله اختلالات خوردن و پریشانی روانی) آگاه بوده، اما برای حفظ تعامل کاربران و درآمد تبلیغاتی اقدام مؤثری انجام نداده است. متا این ادعاها را رد میکند.
اتهام دوم: نقض حریم خصوصی کودکان
دادستانها میگویند متا دادههای کودکان زیر ۱۳ سال را بدون رضایت والدین جمعآوری کرده و قوانین فدرال حریم خصوصی کودکان را نقض کرده است. این موضوع در سالهای اخیر به یکی از حساسترین دغدغههای قانونگذاران آمریکا تبدیل شده است.
اختلاف بر سر میزان خسارت
شاکیان خواستار غرامتی تا سقف ۲۰۰ میلیارد دلار هستند، اما متا برآورد میکند مجموع دعاوی مشابه و موازی میتواند تا ۱٫۴ تریلیون دلار برسد؛ رقمی که متا آن را غیرمنطقی میداند و میگوید رابطه مستقیمی میان طراحی پلتفرم و آسیبهای ادعایی اثبات نشده است.
دفاعیات متا
متا بر متمم اول قانون اساسی (آزادی بیان) و بخش ۲۳۰ قانون ارتباطات آمریکا (که پلتفرمها را از مسئولیت محتوای منتشرشده توسط کاربران مصون میدارد) تکیه کرده است. اما پرسش کلیدی دادگاه این است که آیا این حمایتها شامل «طراحی و عملکرد» خود پلتفرم هم میشود یا فقط محتوای کاربران را پوشش میدهد.
نقش زاکربرگ و دامنه پرونده
انتظار میرود مارک زاکربرگ در جایگاه شاهد حاضر شود؛ روند دادرسی میتواند ۶ تا ۸ هفته طول بکشد. این پرونده تنها به متا محدود نیست؛ تیکتاک، اسنپچت و یوتیوب نیز با دعاوی مشابه روبهرو هستند و در مجموع بیش از ۱۵۰۰ پرونده مرتبط در آمریکا مطرح شده است. برخی ناظران این روند را با پروندههای شرکتهای دخانیات در دهه ۱۹۹۰ مقایسه میکنند.
اهمیت نهایی
نتیجه این محاکمه میتواند نقطه عطفی برای کل صنعت شبکههای اجتماعی باشد و مشخص کند شرکتهای فناوری تا چه حد باید در قبال پیامدهای طراحی محصولاتشان بر کودکان و نوجوانان پاسخگو باشند.