«Primetime» یک موفقیت در گیشه است، اما موضوع این فیلم آن را یک «داستان کاملاً تخیلی» می‌نامد.
فیلم لانس اوپنهایم بر روی «To Catch a Predator»، بخش محبوب «Dateline» که از سال 2004 تا 2007 پخش شد، متمرکز است. در این برنامه، یک گروه مدافع با افراد بزرگسال که به عنوان کودکان ظاهر می‌شدند، با شکارچیان آنلاین گپ می‌زدند تا آنها را به خانه‌ای بکشانند، ظاهراً برای رابطه جنسی با یک خردسال. اما به جای طعمه خود، با مجری کریس هانسن (با بازی رابرت پتینسون) روبرو می‌شدند که از آنها در مورد دلیل پیگیری روابط غیرقانونی و غیرمجاز بازجویی می‌کرد. مظنونان سپس توسط نیروهای اجرای قانون منتظر در خارج از خانه دستگیر می‌شدند.
این فیلم بر اساس مقاله Esquire سال 2009 با عنوان «Tonight on ‘Dateline’ This Man Will Die» ساخته شده است که به یک قسمت از این برنامه مربوط به لویی ویلیام کانرادتی جونیور، معاون دادستان در مرفی، تگزاس، می‌پردازد که پس از گرفتار شدن در یک عملیات پلیسی هماهنگ با تیم «Predator» خودکشی کرد.
هانسن به کار خود در پلتفرم رسانه‌ای خود، TruBlu ادامه می‌دهد که میزبان برنامه‌هایی مانند جانشین «Predator»، «Takedown With Chris Hansen» است که در سال 2022 راه اندازی شد.
Variety چند روز پس از تماشای «Primetime» با هانسن صحبت کرد. او در مورد دیدگاه خود در مورد موفقیت گیشه آن، بخش‌هایی که برای همکاران سابقش آزاردهنده است و اقدامات قانونی احتمالی علیه A24 صحبت کرد.
نه. تنها عناصری از این فیلم که تخیلی نیستند این است که او از نام من و دو یا سه عبارت معروف استفاده می‌کند. همه چیز دیگر تخیلی است. بله، یک معاون دادستان به طور غم‌انگیزی خودکشی کرد، اما شرایط اطراف آن، جدول زمانی، رویدادها، ممکن است بر اساس واقعیت باشد، اما هیچ یک از آن درست نیست. این یک اثر تخیلی کامل است.
ببینید، هیچ کس نمی‌خواهد کسی خودکشی کند. اما در این مورد، شما یک مقام دولتی، یک معاون دادستان که پرونده‌های جنایی را پیگیری می‌کرد، داشتید که طبق پلیس و شواهدی که در این پرونده جمع آوری شده است، درگیر مکالمات صریح جنسی با افرادی بود که به عنوان دو پسر نوجوان ظاهر می‌شدند. در تگزاس، مانند بسیاری از ایالت‌های دیگر، این یک جرم است. حالا، او در خانه حاضر نشد، اما پلیس تصمیم گرفت بر اساس احتمال دلیل، حکم جلب بگیرد. و فکر می‌کنم اگر با پلیس تصمیم‌گیرنده صحبت کنید، به شما می‌گویند که نگرانی‌هایی وجود داشت که ممکن است شواهد نابود شود و آنها قصد دارند حکم جلب را در خانه او اجرا کنند.
اکنون، بدیهی است که ما می‌دانستیم آنها این کار را انجام می‌دهند و عمل را از خیابان ضبط کردیم. و وقتی وارد شدند، طبق گفته پلیس مرفی، او یک اسلحه در دست داشت. او گفت: «من به شما آسیبی نمی‌رسانم» و خودکشی کرد. بعداً، رنجرز تگزاس تحقیقاتی انجام دادند و مشخص شد که در کامپیوتری که او سعی می‌کرد هارد دیسک را از آن خارج کند، مواد سوء استفاده جنسی از کودکان وجود داشت. به عنوان یک دادستان، او می‌دانست که در تگزاس، ممکن است برای هر یک از این تصاویر 10 سال زندان روبرو شود. بنابراین هیچ کس نمی‌تواند به شما بگوید دقیقاً چرا بیل کانرادتی خودکشی کرد. هیچ کس نمی‌خواست این اتفاق بیفتد. این برای خانواده‌اش غم‌انگیز است. این برای او غم‌انگیز است. اما اینکه القا شود که ما برای دستگیری یا یافتن او یا ترغیب او به انجام این کار فشار آورده‌ایم، درست نیست. او مانند هر شکارچی دیگری در یک تحقیقات ظاهر شد. افراد فریب‌دهنده به دنبال آنها نمی‌روند. آنها تحقیقات را انجام می‌دهند و ما را پیدا می‌کنند.
قوانین در این مورد بسیار صریح است. اما ما افراد مهمی را دستگیر کرده‌ایم. ماه گذشته در سان فرانسیسکو در یک عملیات بودیم و یک وکیل تحصیل کرده در دانشگاه‌های معتبر که یک صندوق سرمایه‌گذاری چند میلیون دلاری را اداره می‌کرد، در وسط روز برای سوء استفاده جنسی از یک پسر 6 و 13 ساله که فکر می‌کرد پدرش قصد دارد در عمل جنسی شرکت کند، ظاهر شد. ما به دنبال مردم نمی‌رویم. آنها ما را پیدا می‌کنند. کل پیش فرض فیلم نادرست است. این یک روایت جعلی است. این اتفاق نیفتاده است. اگر اینطور بود و پلیس می‌خواست یک تبلیغات بزرگ انجام دهد، چرا منتظر دوشنبه نمی‌ماندند و او را در حالی که در دفتر دادستانی نشسته بود دستگیر نمی‌کردند و او را از آنجا بیرون نمی‌بردند؟ این کاری بود که انجام می‌دادند. همه می‌خواهند بگویند که این کار برای کلیک و رتبه‌بندی انجام شده است، اما اینطور نیست. این فقط بخشی از یک تحقیقات بود.
اگر کسی لحظه‌ای وقت بگذارد، همانطور که برخی از سازندگان محتوا این کار را کرده‌اند، و واقعاً به داستانی که ما در مورد آن پرونده انجام دادیم نگاه کند و به آنچه در «Today Show» روز بعد انجام دادیم نگاه کند، ما به طور دقیق در مورد آنچه اتفاق افتاده است، نحوه وقوع آن و تا جایی که می‌دانستیم، دلیل آن صحبت کردیم، همانطور که از ابتدا با این حق امتیاز انجام داده‌ایم، که امروز این تحقیقات را که اکنون «Takedown With Chris Hansen» نامیده می‌شود، انجام می‌دهیم. هرگونه این تصور که هر کسی درگیر فشار آورده است یا اینکه یک تهیه‌کننده مشتاق رتبه‌بندی وجود دارد، درست نیست. حتی مفهوم نام فیلم، «Primetime» - «Dateline» همیشه در پرایم تایم تلویزیون بوده است. اینطور نبود که در ساعت 2 صبح پخش می‌شد و ما سعی می‌کردیم آن را در پرایم تایم قرار دهیم. همیشه در پرایم تایم بوده است. هیچ بحثی در مورد این فیلم هرگز رخ نداده است.
افرادی هستند که فکر می‌کنند ما در طول تاریخ بیش از حد با اجرای قانون همکاری کرده‌ایم. اما استدلال من این است که این تنها راه مسئولیت اجتماعی و اطمینان از اجرای عدالت در این پرونده‌ها است. در دو تحقیقات اول، ما با اجرای قانون همکاری نکردیم. ما نمی‌دانستیم چه اتفاقی می‌افتد، اما در تحقیقات سوم مشخص شد که ما باید حضور اجرای قانون داشته باشیم. این در طول 22 سال گذشته به آنچه فکر می‌کنم بهترین راه ممکن برای انجام این کار است، تکامل یافته است. این اطمینان از عدالت و اطمینان از امنیت زنجیره نگهداری شواهد است. و همچنین، ببینید، مهم نیست که جرم چقدر وحشتناک است، همه در این کشور مستحق دفاع قاطع هستند. بنابراین موادی که ما ضبط می‌کنیم، همه به آن دسترسی دارند. چه شما دادستان باشید یا مدافع، همه مستحق روز عادلانه خود در دادگاه هستند.
این بخشی از روند است. شما می‌دانید، حتی فیلمسازان به شما می‌گویند که این تخیلی است. و حتی زمانی که چیزی به طور بالقوه یک رویداد واقعی را منعکس می‌کند، جدول زمانی برای کار کردن در روایت فیلمساز تغییر کرده است. اما دوباره، جدول زمانی و روایت و همه چیز تخیلی است. و بنابراین، انگیزه‌ها و همه چیزهایی که در فیلم به تفصیل آمده است، هیچ یک از آنها به همان شکلی که به تصویر کشیده شده است، اتفاق نیفتاده است. برای آنها انجام این کار، انگیزه ساختن این فیلم چیست؟ در حال حاضر در مورد آن زیاد صحبت می‌شود. این در مورد هالیوود چه می‌گوید؟ اگر قصد دارید یک فیلم تخیلی بسازید، چرا از نام من استفاده می‌کنید؟
دلیل استفاده از آن این است که من 45 سال وقت صرف ایجاد یک نام تجاری بسیار ارزشمند کرده‌ام و آنها می‌خواستند از آن سوء استفاده کنند. آنها می‌دانند که اگر از نام «کریس هانسن» استفاده کنند، مردم به فیلم می‌آیند. بیشتر آنها درک می‌کنند که فیلم تخیلی است و یک گرافیک در پایان فیلم این را می‌گوید. اما اینطور نیست که در ابتدای فیلم به تصویر کشیده شده است. و به دلیل تلاش برای تقلید - اگرچه فکر می‌کنم بسیار دراماتیک‌تر و اغراق‌آمیزتر بود - از حرکات و خطوط من و چیزهایی که در طول سال‌ها گفته‌ام، آن را به یک فیلم علمی تخیلی تبدیل کردند، تقریباً، با رنگ‌های سبز و ظاهر خون‌آشام شخصیت. این فقط زیاده‌روی است. در واقع، آنقدر زیاده‌روی بود که باعث می‌شد بپرسم «هدف از این کار چیست؟» و دوباره، من بی‌طرف نیستم، زیرا آنها از من و نام تجاری و تصویر من برای اهداف تجاری سوء استفاده کردند. اما بسیاری از مردم فکر نمی‌کنند که این منصفانه است. بسیاری از مردم فکر می‌کنند که این سرقت هویت است به نوعی.
من نمی‌دانم. یعنی من از فیلمساز، لانس اوپنهایم، دعوت کرده‌ام که در پادکست من در مورد فیلم صحبت کند. من از هر دوی آنها، لانس و رابرت پتینسون، دعوت کرده‌ام که بیایند. و ببینید، رابرت پتینسون بازیگر بسیار خوبی است. و من فکر می‌کنم بسیاری از مردم خوشحال می‌شوند که این مرد برای به تصویر کشیدن من انتخاب شده است. اما نحوه انجام آن قطعاً خوشایند نیست. و بنابراین، نکته بزرگتر برای هالیوود در اینجا چیست؟ یعنی افرادی هستند که اشاره می‌کنند که این صنعتی است که توسط یکی از پرهزینه‌ترین شکارچیان که روی زمین راه می‌رفت، هاروی واینشتاین اداره می‌شد. و شما نمی‌توانید آن را از معادله خارج کنید. شاید این یک تأثیر بوده است، نه خود هاروی واینشتاین، اما شاید این نگرش در هالیوود یک تأثیر بوده است؟ شاید نه. من نمی‌دانم انگیزه چیست. شما از لانس اوپنهایم می‌پرسید و او به شما می‌گوید که این تفسیری از تفسیر اینترنت از کریس هانسن است. این یعنی چه؟ من آدم باهوشی هستم. من 45 سال است که یک خبرنگار تحقیقی هستم، در سراسر جهان در مکان‌های خطرناک، و مجبور شده‌ام معماهای بسیار دشواری را حل کنم. اما نمی‌دانم او چه می‌گوید. و فکر نمی‌کنم من تنها کسی باشم.
من فکر می‌کنم هالیوود وارد این دایره‌هایی می‌شود که در حال خرید این ایده است که یک برداشت درخشان و خلاقانه از چیزی است که بسیار خوب و مثبت است و آگاهی و گفتگوی زیادی در این دنیا ایجاد کرده است. و آنها آن را به چیزی تبدیل کرده‌اند که نیست. و وقتی [اوپنهایم] در مورد اخلاقیات استفاده از نام، تصویر و شباهت من بدون هیچ گونه ورودی یا مشورت یا ملاحظه پرسیده می‌شود، می‌گوید: «آنها «ادیسه» را بدون صحبت با هومر ساختند.» و این چیزی است که می‌خواهند با آن کنار بیایند. من فکر می‌کنم آنها وارد طرز فکر هالیوود می‌شوند که «دوستان، دوستان، من یک ایده دارم. بیایید این کار را انجام دهیم.» «وای خدای من، این یک نبوغ است.» و یک چیز به چیز دیگر منجر می‌شود. من طرفدار این نیستم که مردم فیلم را تماشا نکنند. من فقط می‌گویم که آنها باید بدانند که این کاملاً تخیلی است.
من فکر می‌کنم مردم درک می‌کنند که فیلم تخیلی است. وقتی من به تماشای فیلم در نیویورک در تئاتر در تایمز اسکوئر رفتم، با تماشاگران فیلم مصاحبه کردیم که از اینکه من در ردیف پشتی تئاتر با آنها نشسته بودم شوکه شدند، در حالی که آنها فیلم را تماشا می‌کردند، بدون اینکه از آن اطلاع داشته باشند. این یک لحظه جالب بود. اما واکنش اولیه همان واکنشی بوده است که از ابتدا وجود داشته است، که این فیلم تخیلی است.
مردم اغلب از من می‌پرسند: «چه چیزی در اتاق تدوین باقی مانده است؟ چه چیزی را ندیده‌ایم؟» پاسخ من این است: «شما همه چیز را دیده‌اید.» ما از ابتدا به طور دقیق در مورد روش‌شناسی خود شفاف بوده‌ایم و امروز نیز همین کار را انجام می‌دهیم. بنابراین شما همه چیزهایی را که اتفاق می‌افتد می‌بینید و هیچ چیزی را پنهان نمی‌کنیم. بنابراین می‌توانید قضاوت کنید که آیا آن را دوست دارید یا نه، یا هر احساسی که دارید، اما ما در مورد روش‌شناسی خود صادق هستیم. همیشه بوده‌ایم و همیشه خواهیم بود.
ببینید، من فکر می‌کنم A24 یک استودیوی داغ در حال حاضر است و آنها یکی از قابل اعتمادترین بازیگران در هالیوود را دارند. بنابراین این دو چیز حداقل در ابتدا، مردم را به دیدن فیلم ترغیب می‌کنند. تعجب‌آور نیست که خوب عمل می‌کند. ببینید، ما تبلیغاتی برای TruBlu خریدیم که قبل از نمایش این فیلم در تقریباً هر سینمایی در آمریکا پخش می‌شود. ما مقدار قابل توجهی پول برای انجام این کار خرج کردیم، اما فکر می‌کنم ارزشش را داشته است.
خب، همسرم با من رفت و ما با هم تماشا کردیم. و نتیجه‌گیری این بود که آنقدر عجیب و غریب و تخیلی است که عصبانی شدن از آن سخت بود، زیرا در بسیاری از جهات مضحک است. بچه‌هایم، فکر نمی‌کنم هنوز آن را دیده باشند. شاید منتظر بمانند تا از طریق کابل پخش شود. خانواده گسترده، فکر نمی‌کنم احساسی داشته باشند. شاید آن را تماشا کنند، شاید نه. آنها دوست ندارند که این کار انجام شود و فکر نمی‌کنم تمایلی به حمایت از کسی که این کار را انجام می‌دهد وجود داشته باشد.
نه، من باید با او چک کنم. جف اولین تهیه‌کننده اجرایی من در NBC بود وقتی در آنجا شروع به کار کردم. و ببینید، آن مکالمات هرگز رخ نداد. جف هرگز این حرف را نزده است. و من در تمام مدت حضور او در NBC رابطه گرم و سازنده‌ای داشتم. من چند بار به صورت اجتماعی با او روبرو شدم و وقتی در CNN بود، من آنجا کارهایی انجام می‌دادم، اما هیچ یک از اینها هرگز اتفاق نیفتاد. این فقط پوچ بود.
زمان آن رسیده بود که بروم. من 21 سال در «Dateline» گذراندم و یک دوره بسیار خوب داشتم. من فکر می‌کنم این برنامه در حال تغییر به یک رویه جنایی مرموز است. و آنها کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند. و [مخبران] کیث [موریسون] و جاش [مانکوویچ] و دنیس [مرفی] همه دوستان خوبی برای من هستند تا به امروز. اما من فرصت‌هایی داشتم تا کارهای متفاوتی انجام دهم و امکانات دیگری را بررسی کنم. این سفر منجر به این شد که اساساً شبکه و پلتفرم‌های خودم را با سه نسل از دنبال‌کنندگان، بینندگان و شنوندگان داشته باشم. برای کسی که اینقدر طولانی کار کرده است، بهترین سناریوی ممکن این است که قرار گرفتن در معرض و پلتفرم‌هایی که دارم. بسیار ارزشمند و رضایت‌بخش است که کار من هنوز دیده می‌شود و مورد احترام است و ما انرژی و اشتیاق برای رفتن و انجام آن را داریم و من یک تیم فوق‌العاده در TruBlu دارم که با آنها این کار را انجام می‌دهم.
آره، این اتفاق افتاده است. در واقع، این اتفاق در میشیگان با یک پزشک افتاد که در یک عملیات دستگیر شد. او در طول یک روز با یک فرد فریب‌دهنده که به عنوان یک دختر 15 ساله ظاهر می‌شد، درگیر مکالمه صریح جنسی شده بود در حالی که 18 بیمار را می‌دید. او تصاویر صریح ارسال کرد، با شراب و شیرینی به خانه عملیات آمد و همه چیز را انجام داد و هنگام ورود به او باسنش را لمس کرد. ما با او روبرو شدیم. این یک مصاحبه بسیار دراماتیک و طولانی بود و در وسط آن یک اورژانس پزشکی رخ داد. و بنابراین، اورژانس فراخوانده شد. پس از آن، او از طریق سیستم قضایی کیفری عبور کرد. او به تعلیق و ثبت نام به عنوان متجاوز جنسی محکوم شد. او با من یک مصاحبه یک ساعته انجام داد. این آخرین مثال است.
بله، مردم تماس می‌گیرند و برخی از آنها نمی‌خواهند علنی شوند. من دو پادکست دارم - یکی «Predators Uncaught» است که در آن به بررسی این پرونده‌ها می‌پردازیم. و دیگری «Have a Seat With Chris Hansen» است که در آن موضوعات مختلفی را پوشش می‌دهیم. می‌توانید آن مصاحبه با پزشک را ببینید و او در حالی که همسرش در اتاق نشسته است، اعتراف می‌کند. این چیز قابل توجهی است. اکنون، این مرد هیچ پورنوگرافی از کودکان در تلفن خود نداشت. او سابقه قبلی نداشت، اما او به تفصیل در مورد اعتیاد به پورنوگرافی خود و اینکه چگونه این موضوع او را به این نقطه رسانده است، صحبت می‌کند.
من معتقدم برای برخی از افراد، اگر مداخله‌ای در سنین پایین وجود داشته باشد، اگر تعهدی برای عدم تکرار وجود داشته باشد، اگر به دنبال درمان عمیق باشند، امکان رستگاری وجود دارد. من داستان‌هایی از این افراد می‌شنوم و مردانی با من تماس می‌گیرند و می‌گویند: «ببینید، شما باید بدانید که من در این وضعیت بودم. من لزوماً نمی‌خواهم در پادکست شما در مورد آن صحبت کنم و شناسایی شوم، اما شما باید بدانید که این می‌تواند اتفاق بیفتد.»
من معتقدم برای برخی از افراد این امکان وجود دارد، اما برای اکثریت بزرگتر... ببینید، همه این افراد یکسان نیستند. ما می‌خواهیم راه‌حل‌های یک‌دست در جامعه خود داشته باشیم تا بگوییم: «خوب، همه آنها را زندانی کنید. در برخی از ایالت‌ها، در موارد شدید، خنثی‌سازی آنها، حبس ابد در فلوریدا، در مورد تجاوز جنسی شدید به کودکان. و همه اینها در موارد مختلف توجیه می‌شود. اما همه آنها یکسان نیستند. بنابراین چالش برای سیستم قضایی کیفری این است که تعیین کند چه کسی قابل بازپروری است. و به همین دلیل است که آنها ثبت متجاوزان جنسی را دارند، زیرا حداقل وقتی این افراد دوره محکومیت خود را می‌گذرانند، می‌توانید آنها را ردیابی کنید و آنها باید گزارش دهند و باید پاسخگو باشند. بنابراین این سیستمی است که معمولاً کار می‌کند. کامل نیست. اما قهرمانان نادیده گرفته شده در برخی از این موارد، افسران آزادی مشروط و تعلیق هستند که باید این افراد را ردیابی کنند. این یک شغل چالش برانگیز است و قطعاً یک شغل پر زرق و برق نیست، اما یک شغل مهم است.
NBC به درخواست Variety در مورد ادعای هانسن مبنی بر اینکه بخش مطبوعاتی آن از صحبت یک تهیه‌کننده در مورد فیلم منع کرده است، پاسخی نداد. با این حال، سخنگوی شبکه بیانیه‌ای در مورد فیلم منتشر کرد: «این فیلم یک تصویرسازی تخیلی از رویدادهای تقریباً دو دهه پیش است که به طور گسترده در آن زمان گزارش شده است. «Dateline» در طول تاریخ تقریباً 35 ساله خود، به طور قابل توجهی با چشم‌انداز تلویزیونی تکامل یافته است.»
این مصاحبه ویرایش و خلاصه شده است.
نویسنده: ویلیام ارل