در ۲۴ سپتامبر ۱۷۸۹، قانون قضایی ایالات متحده به تصویب کنگره رسید و با امضای جرج واشنگتن، زمینه تأسیس نخستین دیوان عالی این کشور فراهم شد؛ نهادی که بعدها به یکی از ارکان اصلی نظام سیاسی آمریکا تبدیل شد.
به گزارش خبرآنلاین، قانون قضایی سال ۱۷۸۹ [۲۴ سپتامبر برابر با سوم مهر ۱۱۶۸] در کنگره آمریکا تصویب و به امضای رئیسجمهور جرج واشنگتن رسید. این قانون، دیوان عالی ایالات متحده را به عنوان نهادی متشکل از شش قاضی تأسیس کرد که قرار بود تا زمان مرگ یا بازنشستگی در این سمت باقی بمانند.
واشنگتن در همان روز، جان جی را برای ریاست دیوان عالی به عنوان قاضی ارشد و جان راتلج، ویلیام کوشینگ، جان بلر، رابرت هریسون و جیمز ویلسون را به عنوان قضات وابسته نامزد کرد.
در ۲۶ سپتامبر [۵ مهر ۱۱۶۸]، سنای ایالات متحده هر شش انتصاب را تأیید کرد.
دیوان عالی ایالات متحده براساس اصل سوم قانون اساسی آمریکا تأسیس شد. قانون اساسی، صلاحیت نهایی رسیدگی به تمامی قوانین را به دیوان عالی واگذار کرد، اما این دیوان تا سال ۱۸۰۳ و پرونده «ماربری علیه مدیسون» به طور صریح نقش خود را به عنوان مرجع تشخیص مطابقت قوانین با قانون اساسی تثبیت نکرد.
همچنین مقرر شد دیوان عالی به پروندههای مربوط به معاهدات ایالات متحده، دیپلماتهای خارجی، امور دریاداری و صلاحیت قضایی دریایی رسیدگی کند. نخستین جلسه دیوان عالی ایالات متحده در اول فوریه ۱۷۹۰ [۱۳ بهمن ۱۱۶۸] در ساختمان رویال اکسچنج در شهر نیویورک برگزار شد.
دیوان عالی ایالات متحده بهتدریج به مهمترین نهاد قضایی جهان از نظر جایگاه محوری آن در نظام سیاسی آمریکا تبدیل شد. براساس قانون اساسی، تعداد قضات دیوان عالی را کنگره تعیین میکند. شمار قضات در طول قرن نوزدهم چندین بار تغییر کرد و سرانجام در سال ۱۸۶۹ روی ۹ قاضی تثبیت شد. با این حال، کنگره میتواند در هر زمان این تعداد را تغییر دهد.
در دورههای بحرانهای قانون اساسی، عالیترین دادگاه آمریکا همواره در حلوفصل مسائل مهم زمان خود نقشی تعیینکننده داشته است؛ نقشی که بسته به شرایط و دیدگاهها، میتوان آن را مثبت یا منفی ارزیابی کرد.
منبع: www.history.com