به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از تلگراف، اما کسانی که در خروج به آنها نشان داده شده، عمدتاً زنان بوده‌اند، زیرا به سختی آموخته‌اند که وفاداری محافظت کمی ارائه می‌دهد. انتظار می‌رود ترامپ در صندوق رأی سوم نوامبر، طعم داروی خود را بچشد، زیرا پیش‌بینی می‌شود رأی‌دهندگان زن ناامید، او را دسته‌جمعی رها کنند.
نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اکثر زنان از دوره دوم ریاست‌جمهوری رئیس جمهوری ایالات متحده عمیقاً ناراضی هستند، از جمله یک چهارم زنانی که در سال 2024 به او رأی دادند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که این تعداد زن، از جمله یک نفر از هر چهار زنی است که سال 2024 به او رأی دادند.
نام ترامپ در برگه‌های رأی نیست، اما انتخابات میان‌دوره‌ای همچنان به عنوان یک همه‌پرسی در مورد سیاست‌های او عمل می‌کند و - با وجود کاهش میزان محبوبیتش - او مطمئن شده است که چهره اصلی آنها است.
بر اساس نظرسنجی رویترز/ایپسوس که در ۱۹ اکتبر منتشر شد، دموکرات‌ها با ۱۸ امتیاز اختلاف از زنان پیشی گرفته‌اند. شکافی به این بزرگی آخرین بار در جریان «موج آبی» سال ۲۰۱۸ مشاهده شد، زمانی که رأی‌دهندگان زن - که با شور و اشتیاق ضد ترامپ بسیج شده بودند - دموکرات‌ها را به تغییر کنگره سوق دادند.
آرای متغیر زنان ممکن است بار دیگر سرنوشتی را رقم بزند که انتظار می‌رود جمهوری‌خواهان روز سه‌شنبه با آن روبرو شوند. تارا ستمایر، مدیر سابق ارتباطات جمهوری‌خواهان، گفت: «من انتظار دارم زنان در بالاترین تعداد رأی‌دهنده به دموکرات‌ها در یک نسل اخیر باشند.»
ادعاهای سوء رفتار جنسی
ترامپ در سال ۲۰۱۶ با وجود ادعاهای متعدد سوء رفتار و سوءاستفاده جنسی انتخاب شد. کارزار او با انتشار یک فایل صوتی در سال ۲۰۰۵ که در آن با افتخار می‌گفت در مورد زنان باید گفت: «آنها را از دم تیغ گذراند. شما می‌توانید هر کاری انجام دهید.» تکان خورد، اما از مسیر خود خارج نشد.
رای‌دهندگان زن خشمگین نسبت به از دست دادن حمایت‌های فدرال از سقط جنین، بدون شک به جلوگیری از یک «موج قرمز» در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲ کمک کردند. اما بسیج‌سازی آنها برای جلوگیری از پیروزی دونالد ترامپ بر کامالا هریس و بازگشت او به قدرت در سال ۲۰۲۴ کافی نبود.
یک سال پیش از آن، هیئت‌منصفه‌ای او را در پرونده آزار جنسی ای. جین کارول، نویسنده، مقصر شناخته بود. خانم ستمایر گفت: «مردم حاضر بودند رفتار او را نادیده بگیرند و به او رأی بدهند، چون سیاست‌هایش را می‌پسندیدند.» اما به گفته او، آن دوران دیگر به سر آمده است.
نمی‌توان الگوی اظهارات تحقیرآمیز دونالد ترامپ علیه زنان، به‌ویژه خبرنگاران و منتقدان زن را نادیده گرفت. سال گذشته، وقتی خبرنگاری درباره پرونده‌های اپستین از او پرسید، ترامپ گفت: «ساکت باش، خوک‌کوچولو.»
یکشنبه گذشته در یک گردهمایی انتخاباتی در میشیگان، او از جمعیت خواست که به «باسن زیبای» نیکی میناژ، خواننده رپ، نگاه کنند. خانم ستمایر گفت: «این نمونه‌ای کوچک از نگاه دونالد ترامپ به کارکرد زنان است؛ او به آنها به چشم یک "شیء" نگاه می‌کند.»
در بهار امسال، پم باندی (دادستان کل وقت)، لوری چاوز-دِرمِر (وزیر کار وقت)، کریستی نوئم (وزیر امنیت داخلی وقت) و تولسی گابارد (مدیر اطلاعات ملی وقت) همگی برکنار شدند یا استعفا دادند. جایگزین همه آنها مردان بودند.
نفر بعدی که رفت، کارولین لیویت بود؛ سخنگوی مطبوعاتی ترامپ که به رویکرد تهاجمی‌اش شهرت داشت و بسیار مورد توجه ترامپ بود. او گفت که برای گذراندن وقت بیشتر با دو فرزند خردسالش، این سمت را ترک می‌کند.
سپس در همین ماه، کیمبرلی گیلفویل، سفیر آمریکا در یونان، در پی یک رسوایی مالی (کلاهبرداری) مجبور به کناره‌گیری شد. کیتی زکریا نیز که تنها پنج روز به عنوان جانشین خانم لیویت فعالیت کرده بود، کنار گذاشته شد.
چند روز بعد، شایعاتی مطرح شد مبنی بر اینکه ترامپ قصد دارد سوزی وایلز — همان چهره وفادار و سردمزاج (ملقب به «بانوی یخی») که نخستین رئیس دفتر زن در کاخ سفید بود — را نیز کنار بگذارد. ترامپ این گمانه‌زنی‌ها را رد و کاخ سفید نیز با قاطعیت آن را تکذیب کرد.
با این حال، این گزارش‌ها این تصور را تقویت می‌کنند که زنان در «دنیای ترامپ» جایگاهی بسیار متزلزل دارند.
دموکرات‌ها به این نکته اشاره کرده‌اند که مردانِ دارای مقام‌های عالی‌رتبه در دولت — از جمله کش پاتل (رئیس اف‌بی‌آی) و پیت هگست (وزیر دفاع) — و هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی – با مجموعه‌ای از جنجال‌ها و رسوایی‌ها مواجه شده، اما همچنان در سمت‌های خود باقی مانده‌اند.
الکسندریا اوکازیو-کورتز، نماینده دموکرات کنگره، در ماه آوریل گفت: «اگر در دولت ترامپ مرد باشید، به نظر می‌رسد که بابت رفتار نادرست پاداش می‌گیرید.»
کارکنان زن «بیشترین فشار خشم ترامپ را متحمل می‌شوند»
خانم ستمایر، که پیش از قطع همکاری با حزب جمهوری‌خواه در سال ۲۰۲۰، سه دهه در کنگره (کاپیتول هیل) فعالیت کرده بود، معتقد است که رئیس جمهوری به زنانِ حاضر در دولت «به چشم عناصری مصرفی و صرفاً برای تزیین و ظاهرسازی» نگاه می‌کند: «آنها بیشترین ضربه خشم ترامپ را متحمل می‌شوند. با آنها از موضع بالا و تحقیرآمیز برخورد می‌شود، مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند و در نهایت اخراج یا کنار گذاشته می‌شوند.»
او همچنین به اقدام هگست در برکناری زنانِ دارای مقام‌های عالی‌رتبه در پنتاگون اشاره کرد؛ اقدامی که به نظر می‌رسد بخشی از کارزاری علیه ابتکاراتِ مربوط به «تنوع، برابری و شمول» باشد. ستمایر گفت: «این وضعیت باعث می‌شود زنان دریابند که این دولت، برای زنان ارزشی فراتر از نقش آنها به عنوان همسر یا مادر قائل نیست. جمهوری‌خواهان اصلاً چه چیزی به زنان ارائه داده‌اند که باعث شود آنها احساس کنند این حزب، شایسته رأی دادن است؟»
در ماه اوت، هشدار واضحی وجود داشت. یک نظرسنجی ملی زنان نشان داد که میزان محبوبیت ترامپ در بین زنان به ۳۲ درصد کاهش یافته است. از هر چهار زنی که در سال ۲۰۲۴ به رئیس جمهور رأی دادند، یک نفر اکنون از او ناراضی است.
کریستین متیوز، رئیس یک شرکت نظرسنجی جمهوری‌خواه که در نگرش‌های رأی‌دهی زنان تخصص دارد، گفت: «از نظر من، این رأی سرنوشت‌ساز است. در واقع، این زنان هستند که بخشی از موج آبی دموکرات‌ها را هدایت خواهند کرد.»
او بیش از همه از برتری دموکرات‌ها در مورد زنان سفیدپوست و متأهل - دو گروهی که به طور سنتی از جمهوری‌خواهان حمایت می‌کنند - شوکه شد. زنان سفیدپوست ۴۷ درصد از دموکرات‌ها حمایت کردند، در حالی که ۳۹ درصد از جمهوری‌خواهان حمایت کردند. زنان متأهل نیز در این زمینه با هم برابر بودند. حزب جمهوری‌خواه در سال ۲۰۲۴ با بیش از ۱۰ درصد اختلاف در هر دو گروه پیروز شد.
ترامپ همچنین در حال از دست دادن جایگاه خود در بین مادران است. طبق گزارش یک شرکت نظرسنجی دموکرات، بیش از یک نفر از هر پنج نفری که در سال ۲۰۲۴ به او رأی دادند، اکنون از رأی خود پشیمان هستند.
چرخش چشمگیر آرا به سمت دموکرات‌ها، واکنشی منطقی خواهد بود به رئیس جمهوری که همواره با زنان از موضع بالا و تحقیرآمیز صحبت می‌کند، و به دولتی که مسائل زنان را نادیده می‌گیرد، به دغدغه‌های آنان بی‌توجه است و می‌کوشد آنها را از عرصه سیاسی حذف کند.
در حال حاضر، ۹۵ زن از حزب دموکرات و ۳۰ زن از حزب جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان حضور دارند. دموکرات‌ها اطمینان دارند که پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، با پیروزی نامزدهای زن در حوزه‌های انتخاباتی رقابتی، شمار زنان در مجلس نمایندگان به بیش از ۱۰۰ نفر خواهد رسید که یک رکورد محسوب می‌شود.