به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دولت، پیرحسین کولیوند در دوازدهمین کنفرانس منطقهای خاورمیانه و شمال آفریقا، در تشریح دیدگاه جمعیت هلالاحمر ایران درباره آینده بسیج منابع و تقویت ظرفیتهای پایدار جمعیتهای ملی اظهار کرد: افزایش همزمان بحرانهای انسانی از یک سو و محدودتر شدن منابع سنتی بشردوستانه از سوی دیگر، ضرورت بازنگری در شیوههای تأمین منابع را بیش از گذشته آشکار کرده است.
وی گفت: «در شرایطی که جهان با بحرانهای پیچیده، گسترده و همزمان روبهروست و در مقابل، منابع سنتی بشردوستانه محدودتر میشود، دیگر نمیتوان صرفاً با منطق جذب کمک به آینده نگاه کرد؛ باید به سمت ایجاد منابع پایدار، تقویت استقلال جمعیتهای ملی و بهاشتراکگذاری ظرفیتها حرکت کنیم.»
کولیوند با اشاره به تجربه جمعیت هلالاحمر ایران تأکید کرد که جمعیتهای ملی میتوانند علاوه بر انجام مأموریتهای امدادی و بشردوستانه، ظرفیتهای اقتصادی، تولیدی، علمی، درمانی و آموزشی پایداری ایجاد کنند که در شرایط بحران پشتوانه عملیات بشردوستانه باشد و در عین حال، امکان همکاری و حمایت متقابل میان اعضای نهضت را افزایش دهد.
رئیس جمعیت هلالاحمر افزود: «تجربه ما نشان داده است که یک جمعیت ملی میتواند در کنار مأموریت امدادی و بشردوستانه خود، ظرفیتهایی ایجاد کند که هم پشتوانه مأموریتهای داخلی باشد و هم در خدمت سایر اعضای نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلالاحمر قرار گیرد.»
از تولید دارو تا شبکه درمانی؛ ظرفیتهای ایران در خدمت همکاریهای بشردوستانه
وی در ادامه به بخشی از ظرفیتهای جمعیت هلالاحمر ایران اشاره کرد و گفت: «امروز جمعیت هلالاحمر ایران از ظرفیت تولید دارو، تجهیزات پزشکی، محصولات نساجی و اقلام مورد نیاز عملیات بشردوستانه برخوردار است. همچنین 15 مرکز درمانی شامل بیمارستان و پلیکلینیک در خارج از کشور دارد و از شبکه گستردهای از مراکز درمانی و توانبخشی برخوردار است.»
کولیوند توانمندی در حوزه تولید اندامهای مصنوعی هوشمند، خدمات تخصصی توانبخشی و ظرفیتهای علمی و آموزشی را از دیگر توانمندیهای هلالاحمر ایران برشمرد و گفت: این امکانات میتواند فراتر از مرزهای ملی، در خدمت همکاری میان جمعیتهای ملی و تقویت ظرفیتهای نهضت قرار گیرد.
رئیس جمعیت هلالاحمر تأکید کرد که ارزش این ظرفیتها صرفاً در داشتن کارخانه، بیمارستان یا زیرساخت خلاصه نمیشود، بلکه هدف اصلی، تبدیل دانش تخصصی و تجربه عملیاتی به «توان پایدار بشردوستانه» است؛ توانی که هنگام وقوع بحران بتواند سریع، مستقل و مؤثر وارد عمل شود و در شرایط عادی نیز به انتقال دانش، تجربه و ظرفیت میان جمعیتهای ملی کمک کند.
پیشنهاد ایجاد سازوکار مشترک بسیج منابع در سطح نهضت
کولیوند در بخش دیگری از سخنان خود، پیشنهاد ایجاد یک «سازوکار مشترک بسیج منابع در سطح نهضت» را مطرح کرد؛ سازوکاری که به گفته وی میتواند توانمندیهای پراکنده جمعیتهای ملی را به یک ظرفیت مشترک و در دسترس تبدیل کند.
وی سه محور را برای شکلگیری این سازوکار پیشنهاد کرد؛ نخست، تنوعبخشی به منابع مالی از طریق توسعه همکاری با بخش خصوصی، نهادهای مالی و بنیادها و استفاده از ظرفیتهای بومی کشورها؛ دوم، شناسایی و بهاشتراکگذاری محصولات، خدمات، دانش و توانمندیهای تخصصی جمعیتهای ملی؛ و سوم، ایجاد سازوکارهای مالی و بانکی امن، سریع و قابل اتکا برای انتقال منابع بشردوستانه، بهویژه برای جمعیتهایی که با محدودیتهای مالی و بانکی مواجهاند.
همکاری بشردوستانه نباید به رابطه «کمککننده و کمکگیرنده» تبدیل شود
رئیس جمعیت هلالاحمر ایران «حفظ کرامت» را اصل بنیادین هر الگوی جدید برای بسیج منابع دانست و گفت: «هر سازوکاری برای بسیج منابع باید پیش و بیش از هر چیز، کرامت انسانها و کرامت جمعیتهای ملی را حفظ کند. همکاری بشردوستانه نباید رابطهای میان کمککننده و کمکگیرنده ایجاد کند؛ بلکه باید بر پایه مشارکت، احترام متقابل و بهرسمیتشناختن ظرفیتهای یکدیگر شکل بگیرد.»
کولیوند با تأکید بر اینکه نباید جمعیتهای ملی را صرفاً در جایگاه دریافتکننده منابع دید، افزود: «هر جمعیت ملی فقط دریافتکننده منابع نیست. هر یک از جمعیتها میتواند صاحب دانش، تجربه، شبکه اجتماعی، نیروی انسانی، زیرساخت، خدمت یا محصولی باشد که برای سایر اعضای نهضت ارزشآفرین است. هنر ما این است که این ظرفیتهای پراکنده را شناسایی و به یکدیگر متصل کنیم.»
پیشنهاد تشکیل «بازار مشترک ظرفیتهای بشردوستانه»
رئیس جمعیت هلالاحمر جمهوری اسلامی ایران در همین چارچوب، پیشنهاد ایجاد «بازار مشترک ظرفیتهای بشردوستانه جمعیتهای ملی» را مطرح کرد؛ سازوکاری که بتواند تصویری روشن از «نیازها» و «توانمندیها» در سطح جمعیتهای ملی ایجاد و میان آنها پیوند برقرار کند.
بر اساس این پیشنهاد، محصولات، خدمات، دانش، زیرساختها و توان تخصصی قابل ارائه هر جمعیت ملی از یک سو و نیازهای آنها از سوی دیگر شناسایی میشود تا جمعیتها بتوانند به جای اتکای صرف به منابع بیرونی، بخشی از نیازهای یکدیگر را در قالب همکاری و مشارکت متقابل تأمین کنند.
کولیوند تأکید کرد: «اگر منابع داخلی، ظرفیت بخش خصوصی، توان علمی و تولیدی و قابلیتهای جمعیتهای ملی را در کنار منابع بینالمللی قرار دهیم، بسیج منابع دیگر یک اقدام مقطعی برای تأمین بودجه نخواهد بود؛ بلکه به یک نظام پایدار برای افزایش استقلال، تابآوری و توان عملیاتی جمعیتهای ملی تبدیل میشود.»
قدرت نهضت در پیوند توانمندیهای جمعیتهای ملی است
رئیس جمعیت هلالاحمر در پایان، آینده همکاریهای بشردوستانه را در عبور از نگاه صرفاً مالی به مفهوم «منابع» و حرکت به سوی اشتراک ظرفیت، دانش، تجربه و مسئولیت دانست.
وی گفت: «نهضت ما تنها اشتراک منابع نیست؛ اشتراک ظرفیتها، تجربهها و مسئولیتهاست. ما در درد و رنج انسانها شریکیم و همانگونه که در روزهای سخت در کنار یکدیگر میایستیم، باید در امید، پیشرفت و شادی ملتها نیز شریک باشیم.»
کولیوند افزود: «قدرت واقعی نهضت زمانی آشکار میشود که هر جمعیت ملی، در عین حفظ استقلال و کرامت خود، توانش را به توان دیگران پیوند بزند.»