به گزارش ایلنا، استیون وارنوک، مدافع چپ سابق لیگ برتر انگلیس، برای نخستین بار درباره تجربه حملات تشنجی متعدد خود در دوران نوجوانی و حضور در آکادمی لیورپول صحبت کرده است. این بازیکن سابق که اکنون در ۴۴ سالگی به‌عنوان کارشناس رادیویی فعالیت می‌کند، اعتراف کرد که از ترس کنار گذاشته شدن از سوی باشگاه، این اتفاق‌ها را از مسئولان تیم پنهان نگه می‌داشت.
پنهان‌کاری از ترس از دست دادن قرارداد
وارنوک پس از شنیدن مصاحبه‌ای با مت کروکس، هافبک هال‌سیتی که با بیماری صرع زندگی می‌کند، تصمیم گرفت تجربه تلخ خود را در رادیو بی‌بی‌سی ۵ لایو بازگو کند.
او که مسیر پیشرفت در فوتبال را از رده‌های پایه لیورپول آغاز کرد، در نهایت ۶۷ بار برای تیم بزرگسالان این باشگاه به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند. وارنوک در دوران نوجوانی چندین حمله تشنجی را تجربه کرد، اما سرانجام با افزایش سن، این مشکل برطرف شد.
صرع تقریباً یک نفر از هر ۱۰۰ نفر در بریتانیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بر اساس اعلام مؤسسه خیریه «اپی‌لپسی اکشن»، این اختلال عصبی در کودکان اغلب پس از تجربه یک یا چند حمله تشنجی شناسایی می‌شود.
اگرچه داروها در صورت مدیریت دقیق می‌توانند به کنترل یا پیشگیری از حملات صرع کمک کنند، وارنوک در دوران حضورش در آکادمی تصمیم گرفت درباره وضعیت خود سکوت کند.
او در گفت‌وگو با رادیو ۵ لایو گفت: «از گفتن این موضوع به لیورپول وحشت داشتم، چون نگران بودم که مرا کنار بگذارند. با خودم فکر می‌کردم اگر بفهمند به یک بیماری مبتلا هستم، قراردادم را فسخ خواهند کرد. نگران بودم که این اتفاق هنگام حضورم در زمین رخ دهد. هیچ عامل محرکی برای من وجود نداشت و هرگز نمی‌دانستم چه چیزی باعث بروز آن می‌شود. همین موضوع مرا به‌شدت می‌ترساند.»
بیدار شدن روی تخت بیمارستان پس از نخستین حمله
وارنوک درباره نخستین حمله تشنجی خود در مدرسه و انجام آزمایش‌های سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی پس از حمله دیگری در خانه نیز توضیح داد.
او گفت: «پشت کامپیوتر نشسته بودم و بعد ناگهان روی تخت بیمارستان به هوش آمدم. با خودم گفتم: وای، چطور سر از اینجا درآورده‌ام؟ هیچ‌چیزی را به یاد نمی‌آوردم؛ کاملاً هوشیاری‌ام را از دست داده بودم.
دوستانم به من گفتند که دچار حمله تشنجی شده‌ام. طبیعتاً با آمبولانس تماس گرفتند و مرا به بیمارستان بردند. راستش را بخواهید، خجالت می‌کشیدم؛ چون هیچ‌کس دیگری چنین مشکلی نداشت، کسی از آن خبر نداشت و خودم هم تا پیش از وقوع این اتفاق، چیزی درباره آن نمی‌دانستم.»
پایان حملات و آغاز دوران حرفه‌ای
وارنوک در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳، زمانی که به‌صورت قرضی در کاونتری‌سیتی بازی می‌کرد، جایزه بهترین بازیکن فصل از نگاه هواداران این باشگاه را به دست آورد.
او در اوت ۲۰۰۴ و تحت هدایت رافائل بنیتس، نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان لیورپول انجام داد. وارنوک در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴، ۳۰ بار برای قرمزها به میدان رفت، اما در فهرست تیم برای فینال جام اتحادیه و لیگ قهرمانان اروپا قرار نگرفت.
او فصل بعد نیز ۳۰ بازی انجام داد و پیش از انتقال به بلکبرن روورز در ژانویه ۲۰۰۷، هفت بار دیگر برای لیورپول به میدان رفت.
این مدافع سابق استون‌ویلا و لیدز یونایتد درباره مدت درگیری‌اش با این مشکل گفت: «این وضعیت حدود سه سال ادامه داشت. خوش‌شانس بودم که با افزایش سن، این مشکل برطرف شد. نیازی نبود دارو مصرف کنم یا نگران رانندگی با خودرو و مسائل دیگری از این دست باشم. این نخستین بار است که واقعاً درباره این موضوع صحبت می‌کنم.»
نگرانی‌ای که حتی پس از بازنشستگی باقی مانده است
وارنوک در سال ۲۰۱۸ کفش‌هایش را آویخت و از آن زمان تاکنون، یعنی پس از ۱۴ سالگی، دیگر هیچ حمله تشنجی را تجربه نکرده است.
با این حال، این کارشناس ۴۴ ساله اعتراف می‌کند که هنوز هم گاهی به احتمال وقوع دوباره یک حمله ناگهانی فکر می‌کند.
مدافع سابق تیم ملی انگلیس با صحبت علنی درباره تجربه نوجوانی خود، در کنار مت کروکس، امیدوار است به کاهش نگاه منفی و انگ اجتماعی پیرامون اختلالات عصبی در فوتبال حرفه‌ای کمک کند.