استقلال در دومین بازی فصل هم به پیروزی رسید تا با ۶ امتیاز، شروعی کامل و امیدوارکننده داشته باشد؛ اما گل سه امتیازی محمدرضا آزادی، داستانی فراتر از یک گل معمولی داشت.
مهاجم تعویضی استقلال در قائمشهر وارد زمین شد و در شرایطی که فشار زیادی را تحمل میکرد، بالاخره پایش به گل باز شد؛ بازیکنی که فصل گذشته یکی از ناکامترین بازیکنان استقلال بود و حتی یک گل هم برای آبیها به ثمر نرساند. همین عملکرد باعث شده بود بخش زیادی از هواداران استقلال خواهان جدایی او شوند و شعار «برو از تیم» را علیه مهاجم تیمشان سر بدهند.
اما آزادی این بار در یکی از مهمترین لحظات بازی، پاسخ همه انتقادات را در زمین داد. او بعد از ۵۰۷ روز دوباره برای استقلال گل زد؛ گلی که نهتنها برد آبیها را قطعی کرد، بلکه شاید نقطه شروعی برای بازگشت او به روزهای خوب باشد.
اشکهای آزادی بعد از گل هم بیدلیل نبود. مهاجمی که مدتها زیر فشار بود، بعد از گلزنی به سمت هواداران رفت و انگار بعد از مدتها دوباره با سکوهای آبی آشتی کرد.
از طرفی، استقلال بالاخره طلسم قائمشهر را هم شکست و برای نخستین بار از لیگ بیستم در خانه نساجی به پیروزی رسید؛ بردی که برای آبیها هم ۶ امتیازی شدن را به همراه داشت و هم میتواند اعتمادبهنفس مهاجم تحت فشارشان را برگرداند.شاید این گل، آغاز داستان جدید محمدرضا آزادی در استقلال باشد؛ داستانی که از ۵۰۷ روز انتظار و اشک شروع شد.