همه نگاهها در هفته ۵ به دربی بود، پرسپولیسیها که نیمه اول موقعیت گل بیشتری داشتند، گل اول بازی را هم زدند و بسیار امیدوار بودند که اینبار هم فاتح دربی باشند، اما برتری شان تنها 9 دقیقه دوام داشت و با گل استقلالیها، همه چیز مساوی و برابر شد.
استقلالیها امیدوار بودند طلسم نبردن در دربیها را بشکنند، اما گل دوم، قسمت هیچ کدام از دو تیم نبود.
تفاوت این دربی با تمام دربیهایی که با تساوی بدون گل یا حتی یک یک تمام میشد، در این بود که دو تیم سرحال، با نشاط، سریع و پر موقعیت بازی کردند، انگار ترسی از بابت شکست نبود، موقعیتهای خطرناک دو تیم آنقدر زیاد بودند که از هر کدام شان بوی گل میآمد، شاید اگر دو تیم دقت کرده و شانس همراه شان بود، بازی پرگلتر تمام میشد.
این دربی برنده نداشت اما رکورد شکست ناپذیری استقلال ادامه و هر چند دروازه خود را باز شده دیدند ولی سهراب بختیاری زاده توانست با همان داشتههای خود و پنجره بسته، خوب بازی و خوب نتیجه بگیرد.
پرسپولیسیها هم همچنان در دربی شکست ناپذیر ماندند و هواداران دو تیم هم شاهد یک بازی کسل کننده و بی روح و بدون موقعیت نبودند و پس از مدتها از دیدن یک بازی سریع و پر موقعیت لذت بردند.
محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد