چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴، استقلال در هفته بیست‌وهفتم لیگ بیست‌وچهارم در ورزشگاه شهید سلیمانی سیرجان به مصاف گل‌گهری رفت که هدایتش بر عهده مهدی تارتار بود.
بازی هنوز به دقیقه دهم نرسیده بود که اتفاقی غیرمنتظره، محمدرضا آزادی را به یکی از چهره‌های اصلی مسابقه تبدیل کرد؛ مهاجم استقلال در دقیقه ۹ دروازه تیم خودش را باز کرد تا گل‌گهر خیلی زود از آبی‌پوشان پیش بیفتد.
برای آزادی، آن صحنه می‌توانست شروع یک شب دشوار باشد؛ بازیکنی که قرار بود در خط حمله استقلال به گلزنی کمک کند، ناخواسته دروازه تیمش را باز کرده بود. از همان لحظه، استقلال برای جبران نتیجه کار سختی پیش رو داشت و هرچه زمان می‌گذشت، فشار برای رسیدن به گل تساوی بیشتر می‌شد.
آبی‌پوشان تا دقایق پایانی نتوانستند نتیجه را تغییر دهند و در آستانه یک شکست خارج از خانه قرار داشتند. اما در دقیقه ۲+۹۰ رامین رضاییان از روی نقطه پنالتی دروازه گل‌گهر را باز کرد تا استقلال در کویر از شکست فرار کند و بازی با تساوی یک - یک به پایان برسد. این گل، دست‌کم اجازه نداد گل به خودی زودهنگام آزادی به قیمت از دست رفتن تمام امتیازهای مسابقه تمام شود.
حالا در آستانه رویارویی دوباره دو تیم، آن خاطره می‌تواند بُعد دیگری به مسابقه بدهد. استقلال این بار با شرایطی متفاوت و تحت هدایت سهراب بختیاری‌زاده به میدان می‌رود و مهدی رحمتی نیز روی نیمکت گل‌گهر حضور دارد؛ سرمربی‌ای که در بازی قبلی دو تیم هدایت سیرجانی‌ها را بر عهده نداشت و جای مهدی تارتار را در این روایت تاریخی نمی‌گیرد.
امروز اما دیگر خبری از رامین رضاییان در استقلال نیست تا اگر کار به ضربه پنالتی کشید، آبی‌پوشان به او امید ببندند. از طرف دیگر، محمدرضا آزادی هم فاصله زیادی با حضور در ترکیب اصلی پیدا کرده است. در شرایط فعلی، سعید سحرخیزان و یاسر آسانی دو بازیکنی هستند که استقلالی‌ها برای گلزنی در دیدار پیش‌رو، چشم امیدشان را به آن‌ها دوخته‌اند.
برای استقلال، هدف روشن است؛ این بار اجازه ندهد سرنوشت مسابقه تا آخرین لحظات به تعویق بیفتد و برای رسیدن به نتیجه مطلوب، کار را زودتر و مطمئن‌تر پیش ببرد. گل‌گهر هم حریفی است که در آخرین تقابل خانگی‌اش با آبی‌ها تا آستانه پیروزی پیش رفت. همین سابقه کافی است تا استقلال با احتیاط و تمرکز بیشتری وارد زمین شود؛ شاید این بار خبری از تراژدی زودهنگام آزادی و نجات دقیقه آخری رضاییان نباشد.