فوتبال ایران برای دههها از مساویهای بدون گل رنج میبرد. بازیهای سرد و بیروح و کسل کننده که بیشتر به خاطر ترس مربیان از باختن بود. از جایی که برانکو و کیروش وارد فوتبال ما شدند، بردهای اقتصادی مد شد که بعدها مجیدی، نکونام و گل محمدی در تیمهای بزرگ با این دکترین جام گرفتند.
در تمام دو دهه عمر لیگ برتر حرفهای، پر تکرارترین نتیجه در فوتبال ما مساوی و بعد از تساوی بدون گل، بازیهایی که دو گل داشت (یعنی ۱-۱) بیشترین فراوانی را در آمار هر سال تکرار میکرد. تا اینکه یک بار عادل فردوسیپور در ۹۰ نتیجه یک آنالیز دانشگاهی را اعلام کرد که اگر اهل پیش بینی هستید، تمام بازیهای هر هفته را ۱-۱ بزنید تا ۶۳ درصد امتیازات فصل را گرفته و قهرمان شوید!
اما در لیگ بیست و ششم یک تغییر جالب را شاهد هستیم. از همان هفته اول سه تیم مدعی با نتیجه دو بر صفر رقبای خود را شکست دادند. فقط استقلال بود که چهار گل زد و بجایش، آلومینیوم برابر استقلال خوزستان با همین نتیجه برد.
سپس در هفته دوم تراکتور، سپاهان را با همین نتیجه شکست داد و پرسپولیس هم نیمه اول با همین نتیجه به رختکن رفت. حالا در شروع هفته سوم، بازی بزرگ استقلال - سپاهان دوباره با همین نتیجه تمام شده و حتی اگر در ۸ بازی دیگر این هفته شاهد تکرار این نتیجه نباشیم، یک تغییر بزرگ تا همین جای فصل را شاهد بودهایم. اینکه بازیهای پخش مستقیم تلویزیونی در این فصل ۲-۰ تمام میشود!