امیر قلعهنویی پیش از بازی با روسیه گفته بود: «مقابل روسیه قرار است مدل بازیمان را عوض کنیم. یکسری اهداف تاکتیکی را دنبال میکنیم!»
اما بازی دیشب تیم ملی نشان داد که نه مدل بازیمان عوض شد، نه نشانهای از رسیدن به آن اهداف تاکتیکی دیده شد. تازه طبق عادت، حدود یک سال هم پیرتر شدیم! البته تیمی که عملاً مدل بازی خاصی ندارد، دقیقاً قرار است چه مدلی را عوض کند و چه اهداف تاکتیکی را دنبال کند؟
میانگین سنی ترکیب اولیه تیم ملی مقابل ازبکستان ۲۹.۹ سال بود و این عدد مقابل روسیه به ۳۰.۸ سال رسید؛ یعنی تیم ملی در فاصله دو بازی، بهجای جوانتر شدن و استفاده از بازیکنان کمتجربهتر، باز هم پیرتر شد.
واقعاً مشخص نیست بازیکنان جوانتر و آنهایی که کمتر فرصت بازی در تیم ملی را پیدا کردهاند، قرار است چه زمانی و کجا تجربه بینالمللی و بازی در سطح ملی را به دست بیاورند؟ وعده جوانگرایی و تغییر نسل که پیشکش؛ تیم ملی روزبهروز و بازیبهبازی پیرتر میشود.
ما در جام جهانی هم جزو پیرترین تیمهای جام بودیم، اما ظاهراً هیچکس قرار نیست از آن تجربه درس بگیرد. چند بار باید همین ضعف تکرار شود تا مسئولان تیم ملی متوجه شوند مشکل فقط نتیجه یک بازی یا یک شکست نیست؟ آیا واقعاً دیدن و فهمیدن این ضعف بزرگ تیم ملی آنقدر کار سختی است که انجام نمیدهند؟
قرار بود مقابل روسیه «مدل بازی» تغییر کند؛ چیزی که تغییر کرد فقط میانگین سنی تیم بود!